NC....ร้าว >>> 4
By...Seoul_City
“ ยะ...ฮึก อย่า ชาน...อื้ออออ!!! ”
เสียงวิงวอนร้องขอร้องเงียบหายไปในทันทีที่ริมฝีปากหนาร้อนจัดประกบทาบทับลงมาอย่างแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ
ชานยอลบดเบียดริมฝีปากเข้าแนบชิดกับคนตัวเล็กที่ยังคงเอาแต่ดิ้นอย่างรุนแรง ไม่มีความปราณีใดๆ
ทั้งสิ้น ยิ่งคนตัวเล็กพยายามเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้เขาได้รุกล้ำเข้าไปเพียงใด
ชานยอลก็ยิ่งกดริมฝีปากลงไปแรงๆ เพียงนั้น
ไร้ซึ่งความนุ่มนวลและเห็นอกเห็นใจ
ทุกสัมผัสมีแต่ความดึงดันอยากจะได้ และต้องได้เท่านั้น
“ ฮึก...ยะ
อย่าทำ อื้อ ”
แบคฮยอนมีโอกาสพูดออกมาได้เพียงเท่านั้น
คนตัวเล็กอาศัยจังหวะที่ชานยอลผละริมฝีปากออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อร้องขอ แต่นั้นไม่ได้ทำให้อีกคนสนใจมันเลยซักนิด
ชานยอลก้มลงปิดปากคนใต้ร่างอีกครั้ง จงใจขบเม้มริมฝีปากบางแรงๆ เพื่อให้เจ้าของของมัน
ยอมเปิดออกให้เขารุกล้ำเข้าไป
“ อ๊ะ...เจ็บ อื้อ!! ”
แบคฮยอนร้องออกมาด้วยความเจ็บในขณะที่คนด้านบนขบริมฝีปากเขาด้วยฟันคมของเจ้าตัวอย่างแรง
จนในที่สุดเขาต้องยอมเปิดริมฝีปากที่เม้มแน่นเอาไว้ออกอย่างจำใจ เพราะความเจ็บและความรุนแรงที่เริ่มทวีขึ้นเรื่อยๆ
และดูว่าจะไม่ลดลงถ้าเขายังดื้อดึง
“ อื้มม ”
“ ฮึก...อื้ออ ”
ปึก!
ชานยอลกวาดลิ้นร้อนไปทั่วโพรงปากหวานของคนใต้ร่าง
เขาไม่ได้สนใจเสียงครางประท้วงและกำปั้นเล็กๆ ของแบคฮยอนที่ทุบหน้าอกเขาเลยซักนิด ร่างสูงใช้ลิ้นหนาเข้าเกี่ยวกระหวัด
พัวพันกับลิ้นเล็กของอีกคนอย่างช่ำชอง เสียงดูดดึงปนความชื้นแฉะดังไปทั่วห้องอย่างน่าอาย
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ชานยอลสนใจ เพราะความหอมหวานจากร่างเล็กที่ดิ้นไปมาของแบคฮยอน
น่าสนใจกว่าเป็นไหนๆ
“ หยุดดิ้น
แล้วฉันจะไม่รุนแรง ”
ชานยอลเอ่ยออกมาในขณะที่ผละออกจากริมฝีปากบาง
เคลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอขาวของคนใต้ร่าง แต่ประโยคนั้นไม่ได้สร้างความอุ่นใจให้กับอีกคนเลยแม้แต่น้อย
แบคฮยอนยังคงเอาแต่ดิ้นหนีสัมผัสของปลายจมูกและริมฝีปากอุ่นร้อนที่ไล้ไปทั่วลำคอ
น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลลงมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้ เขากลัว...กลัวจนไม่รู้จะกลัวยังไงแล้ว
“ หยุด
ฮึก...หยุดเถอะ ยะ...อย่าทำ...ฮือออ อย่าทำแบคเลยนะ ”
“ ฉันบอกว่าอย่าดิ้น! ”
“ กลัว...กลัวแล้ว
อ๊ะ...พอเถอะ เจ็บละ...แล้ว อย่า! ”
ยิ่งอีกคนร้องห้าม
อีกคนก็ยิ่งสัมผัสรุนแรงและเร่าร้อนมากขึ้น จากที่ลากไล้ปลายจมูกและริมฝีปากแค่เพียงเบาๆ
เพราะหวังว่าอีกคนจะว่านอนสอนง่ายและโอนอ่อนไปกับสัมผัสที่เขามอบให้
แต่ชานยอลคิดผิด เพราะไม่เพียงแบคฮยอนจะร้องห้ามอยู่แทบจะตลอดเวลาแล้ว
คนตัวเล็กยังคงไม่เลิกดิ้นและพยายามดันตัวเขาออกไม่หยุดหย่อน
เขาเลยตัดสินใจขบเม้มซอกคอขาวของอีกคนแรงๆ จนเกิดรอยขึ้นมาทันตาเห็น จงใจที่จะให้อีกคนเจ็บและหยุดขัดขืน
“ ฮือออ
ขอ ระ..ร้อง
อ๊ะ อ๊า ไม่ชานยอล ”
ยิ่งโดนสัมผัสรุนแรงขึ้นแบคฮยอนก็ยิ่งร้องมากขึ้น
จนเสียงร้องวิงวอนกลายเป็นเสียงครางปนสะอื้นเป็นช่วงๆ
ชานยอลละออกจากซอกคอของเขาแล้ว และตอนนี้อีกคนกำลังเลื่อนริมฝีปากร้อนไปยังหน้าอกที่ไร้เสื้อปกปิดของเขาอย่างรวดเร็ว
“ พอ! อ๊า
แบคบอกให้พะ...พอ อึก..อื้ออ ”
“
อื้ม หยุดดิ้นแบคฮยอน ”
ด้วยกระดุมเสื้อที่ถูกปลดออกจากกันตั้งแต่ตอนแรกแล้ว
ทำให้ชานยอลสัมผัสแผ่นออกของอีกคนได้ง่ายขึ้น มือหนาเลื่อนสาบเสื้อออกจากกันพร้อมกับล่นลงไปให้พ้นหัวไหล่มน
กอบกุมไหล่เล็กของอีกคนเอาไว้ ลูบไล้วนไปมาเพราะรู้สึกพออกพอใจกับผิวลื่นมือเป็นอย่างมาก
พร้อมกับริมฝีปากก็ขยับกดจูบไปทั่วทั้งแผ่นอกบาง ก่อนจะไปจบลงที่ยอดอกสีสวยล่อตาล่อใจในเวลาต่อมา
“ ชาน! ยะ...อ่ะ อ๊าาา ”
ทั้งๆ
ที่อยากจะเอ่ยร้องห้าม แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานแทนในทันทีที่ริมฝีปากร้อนครอบครองยอดอกข้างซ้ายของตัวเอง
แบคฮยอนบิดตัวไปมายามที่สัมผัสได้ถึงลิ้นหนาของอีกคนที่เขี่ยสะกิดยอดอกเขา
มันไม่ใช่จังหวะช้าๆ แต่ลิ้นร้อนนั่นกระดกระรัวไปมาจนเขาแทบทนไม่ได้
สัมผัสวาบวามที่ไม่เคยได้พาลพบมาก่อน ยิ่งมากขึ้นมันยิ่งทำให้เขาหายใจแทบไม่ทัน
“ อ๊าา ไม่...ฮึก พอได้ละ..อ๊ะ แล้ว...อย่า! อื้อออ”
ฟันสวยขบริมฝีปากล่างของตัวเองเพื่อสกัดกลั้นอารมณ์และความรู้สึกที่อีกคนมอบให้
ไม่เพียงแต่ชานยอลจะไม่ทำตามสิ่งที่อีกคนร้องขอ แต่ร่างสูงกลับเลื่อนมือลงปลดกางเกงสีเข้มของคนใต้ร่างออกด้วยความรวดเร็ว
ด้วยความชำนาญและช่ำชองทำให้เขาสามารถดึงกางเกงยีนส์ฟิตๆ ของคนตัวเล็กให้พ้นข้อเท้าได้สำเร็จ
ก่อนจะแทรกตัวเข้าหว่างกลางขาเรียวทั้งสองข้าง ทาบทับลำตัวใหญ่ลงไปตามเดิม
พร้อมกับเคลื่อนตัวขึ้นป้อนจูบเร่าร้อนอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้อีกคนได้ตั้งตัว
“ อื้มม...แบค ”
“ อื้ออ
ฮึก...อื้ออ ”
ชานยอลดำเนินจูบเร่าร้อนบดเบียดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงครั้งแล้วครั้งเล่า
เสียงครางหวานของแบคฮยอนก่อนหน้านี้สร้างอารมณ์กระสันอยากของเขาเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
อยากจะเร่งรัดกระทั้นกระแทกให้สมกับความต้องการของตัวเองเสียเหลือเกิน
ยิ่งมือเรียวสวยของอีกคนที่คนยกขึ้นมาเกาะไหล่เขาเอาไว้เพื่อเป็นหลักยึดนี่อีก ไม่อยากจะบอกว่าสัมผัสนุ่มนิ่มจากฝ่ามืออุ่นของแบคฮยอน
เป็นเหมือนไฟที่มาจุดฉนวนร้อนของเขาได้เป็นอย่างดี
“
แบคฮยอน... อื้มม ให้ความสุขฉัน เป็นของฉัน อื้ม ”
“ อ๊ะ...ชาน ยะ...อื้ออ ”
“
อย่าขัดใจ อื้มม แล้วนายจะมีความสุขไปกับมัน ”
“ อ๊า...อ๊ะ
ชานยอล! ”
ชานยอลสอดมือหนาเข้าใต้แผ่นหลังบางของอีกคน
ก่อนจะออกแรงดันคนตัวเล็กขึ้นมานั่งคร่อมหน้าขาไว้ในท่าทางล่อแหลม ร่างกายขาวนวลเนียน
ที่ทั่วทั้งตัวมีเพียงเสื้อเชิ้ตตัวบางที่ถูกเขาล่นลงไปกองรวมอยู่ที่ข้อศอกทำให้อีกคนดูยั่วยวนอย่างไม่น่าเชื่อ
แล้วไหนจะชายเสื้อที่ยาวลงไปถึงช่วงสะโพกที่ถูกปกปิดไว้ด้วยชั้นในตัวเล็กของเจ้าตัวนั่นอีก
มันทำให้เขาละสายตาไม่ได้เลยจริงๆ
“ ฮึก...พอนะชานยอล แบคกลัว อย่าทำมากกว่านี้เลยนะ ”
“ หึ...ทำไมล่ะ”
“
ขอร้องนะ ฮึก ไม่ทำแบคได้ไหม ชานยอล ฮึก... แบคกลัว ”
ถึงแม้จะแอบเผลอไผลไปกับสัมผัสวาบหวามของอีกคนไปบ้างในบางครั้ง
แต่แบคฮยอนก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเขาไม่อยากทำเรื่องแบบนี้ คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงหน้าด้วยน้ำตาที่ยังคงไหลไม่ขาดสาย
เขารู้ว่าตอนนี้ทั้งเขาและชานยอลเดินมาไกลมากแล้ว ถ้าจะให้ล้มเลิกมันอาจจะไม่ง่ายอย่างที่หวัง
แต่แบคฮยอนก็อยากจะลองขอร้องดูอีกซักครั้ง
เผื่อคนตรงหน้าจะเห็นใจและยอมหยุดทุกอย่างลง
“
จะกลัวอะไรนักหนา หืม ”
“ ฮึก...ขะ...ขอร้อง พอ อ๊ะ...เถอะนะ ”
แต่แล้วแบคฮยอนก็ได้รู้ว่าคำขอร้องขอเขาไม่มีผลอะไรกับชานยอลเลยซักนิด
ทันทีที่อีกคนพูดจบ ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากร้อนก็ตรงเข้าซุกไซร้ซอกคอเขาอีกครั้งก่อนจะเลื่อนลงไปยังแผ่นอกและครอบครองยอดอกสีสวยที่กำลังแข็งขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้ได้ตั้งตัว
ริมฝีปากและลิ้นร้อน สลับกับนิ้วมือหนา
ผลัดกันบดขยี้ยอดอกสองข้างสลับกันไปมาจนแบคฮยอนร้องครางไม่ขาดปาก ลำตัวบางบิดเร้าด้วยความเสียดเสียว
และยังรวมถึงน้ำตาก็ยังคงไหลลงมาไม่ขาดสายไปพร้อมๆ กับร่างกายที่ถูกกระทำ
“ อื้อออ
เจ็บ...แบคเจ็บ
พอนะ ชาน...อ๊าาา ”
ชานยอลทั้งขบ
ทั้งดูด ทั้งกัด ยอดอกทั้งสองข้างของแบคฮยอนจนมันช้ำเปลี่ยนจากสีอ่อนเป็นสีเข็ม
ฝ่ามือข้างหนึ่งเคลื่อนลูบไล้แผ่นหลังบางขึ้นลงอย่างสนุกมือ แต่เพียงไม่นานก็เลื่อนต่ำลงไปยังสะโพกอวบเต็มไม้เต็มมือ
บีบเค้นสลับหนักเบาสองสามที ก่อนจะสอดเข้าไปภายใต้ชั้นในตัวบาง วนฝ่ามือลูบไล้จนไปถึงช่องทางคับแคบด้านหลังในที่สุด
“ ไม่นะ! ยะ...อย่า ”
หมับ!
“ ฮือออ กลัว...อ๊ะ
กลัวแล้วชะ...ชานยอล ฮึก ฮืออออ ไม่เอา อย่าเอาเข้ามา ฮืออออ
”
เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหนัก
พร้อมกับแรงกอดรัดที่แน่นมากๆ ของแบคฮยอน ทำให้ชานยอลเหมือนจะได้สติขึ้นมาบ้าง
ทันทีที่เขาไล้วนฝ่ามือไปยังสะโพกอวบและกำลังจะใช้นิ้วยาว
ชำแรกเข้าไปในช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิทของอีกคน แรงโถมตัวเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับวงแขนเล็กที่โอบกอดแผ่นหลังเขาเอาไว้แน่นๆ
ทำให้เขาต้องชะงักมือที่กำลังจะกระทำด้วยความตกใจ
ใบหน้าหวานซุกลงบนไหล่เขาพร้อมกับแนวฟันที่ขบกัดลงมาอย่างแรงจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บ
และหยุดทุกการกระทำของเขาลงแทบจะในทันที
“ แบค... ”
“ ฮือออ
ชานยอลอย่าทำแบคนะ ฮึก อย่าทะ... ”
“ แบค... ”
“ ฮึก...มะ ไม่ไหว
ละ...แล้ว เฮือก! ฮึก ฮึก ชาน..”
“ แบคฮยอน
! นายเป็นอะไร
แบค...”
“ กลัว...แบค...กะ กลัว ละ....เฮือก!!”
“
แบคฮยอน!!! ”
ไม่ต้องอะไรมาก
กลับไปอ่านเนื้อเรื่อง และ คอมเม้น บวก กรีมลงแท็ก ณ บัดนาว!!!!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น