ยังไงถ้ามีผิดเยอะเดี๋ยวจะมาแก้พรุ่งนี้นะ คือเหนื่อยมาก นอนก่อน ม๊วฟ
Remember ... Then you will love me
NC >>>> Remember ... 34
“ สงสัยจะต้องอาบนำกันเหนื่อยหน่อยนะ...แบคฮยอน ”
พูดจบชานยอลก็จับไหล่บางทั้งสองข้างของแบคฮยอนให้หมุนกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเอง พร้อมกับค่อยๆ ไล้ฝ่ามือเลื่อนตั้งแต่หัวไหล่มนผ่านแผ่นหลังขาวเนียนลงไปเกี่ยวเอวบางของอีกคนเอาไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวจนแนบชิดกันไปหมดทุกส่วน แบคฮยอนยันฝ่ามือเล็กของตัวเองไว้บนหน้าอกของร่างสูง ด้วยความประหม่า ริมฝีปากบางที่ถูกขโมยป้อนจูบไปหลายครั้งหลายคราก่อนหน้านี้ เม้มเข้าหากันแน่น พร้อมกับสายตาที่หลุบลงต่ำ เอาแต่มองไปที่มือตัวเองบนอกแกร่งเปลือยเปล่าหลังจากทนมองสบตากับดวงตาคมของคนตัวสูงอีกต่อไปไหมไหว
ท่าทางน่ารักของคนตัวเล็กในอ้อมแขน ทำให้ชานยอลชอบใจเป็นอย่างมาก ไม่เคยมีซักครั้งที่เขาจะได้เห็นท่าทางเขินอายของอีกคนที่ถึงกับทำอะไรไม่ถูกแบบนี้มาก่อน ยิ่งมองยิ่งอยากสัมผัส ยิ่งได้สัมผัสก็ยิ่งอยากลิ้มลอง แบคฮยอนเปรียบเหมือนของต้องห้าม ที่ชานยอลนึกอยากจะลองมาหลายครั้งแต่ไม่เคยกล้าเลยซักครั้ง ยิ่งมาช่วงหลังนี้ ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร ทำไมคนตัวเล็กถึงได้ดูน่ารักขึ้น ผิวขาวใสอมชมพู ใบหน้าหวานที่ดูอวบอิ่ม เนื้อตัวที่ยิ่งสัมผัสยิ่งลื่นมือจนเกินห้ามใจ สัดส่วนในร่างกาย ยิ่งได้มาเห็นโดยไร้เสื้อผ้าปกปิดแบบนี้ มันทำให้ชานยอลยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้
“ แบคฮยอน ”
“ ฮื่อ ”
เสียงเรียกชื่อเบาหวิวชวนวาบหวาม ถูกส่งออกมาพร้อมกับลมหายใจร้อนๆ ที่ชานยอลจงใจเป่ารินรดต้นคอขาว แบคฮยอนทำได้แค่เพียงเอียงคอหลับหลีกพร้อมกับเอ่ยร้องประท้วงออกมาผ่านลำคอเท่านั้น ทั้งๆ ที่อยากจะผลักคนตัวสูงให้ถอยออกไปใจจะขาด แต่ไม่รู้ทำไมเรี่ยวแรงที่เคยมีมหาศาลเวลาต่อกรกับคนตรงหน้าที่ผ่านๆ มา บัดนี้มันกลับไม่เหลือเลยแม้แต่น้อย แค่แรงจะยืนทรงตัวให้อยู่ในตอนนี้ยังแทบจะไม่มี ถ้าไม่ได้ท่อนแขนแกร่งของคนตัวสูงโอบรัดเอาไว้แล้วล่ะก็ แบคฮยอนคงแข็งขาอ่อนยวบ ทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นแล้วก็ได้
และชานยอล ยิ่งเห็นภาพนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปากออกมาอย่างพออกพอใจ เขาไม่ยักรู้มาก่อน ว่าแบคฮยอนที่แสนดื้อด้าน แสบซ่าและพยศเป็นที่หนึ่ง จะออกอาการหน้าแดงลามไปจนถึงใบหูด้วยความเขินอายได้ขนาดนี้ ชานยอลไม่คิด ว่าแบคฮยอนที่เขาทะเลาะด้วยทุกวัน ในเวลาแบบนี้จะทำตัวน่ารักน่าฟัดซะจนเขาแทบจะระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้ไม่ได้อยู่แล้ว
“ แบคฮยอน.. ”
แบคฮยอนรู้สึกใจสั่นอยู่ไม่น้อย เมื่ออยู่ๆ สรรพนามที่ชานยอลใช้เรียกเขานั้นเปลี่ยนไป น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยออกมาแหบพร่า ลมหายใจร้อนที่เป่ารินรดปลายจมูก แล้วไหนจะฝ่ามือหนาที่ลูบไล้แผ่วเบาที่ช่วงสะโพกเปลือยเปล่าของเขานั่นอีก ช่างเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่คอยเติมไฟกองเล็กๆ ให้พัดโหมกระหน่ำได้เป็นอย่างดี
“ ขอเลยได้ไหม ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ ”
“ อะไรนะ! ”
“ นะครับ ”
“ ดะ...เดี๋ยว สิ ”
“ ยังต้องรออะไรอีก จะทรมานฉันหรือไงกัน ”
“ อยากอาบน้ำ...ก่อน ”
“ อาบทีหลังได้ไหม ”
“ แต่... ”
“ อ๊ะ...ชานยอล! ไม่ ”
แบคฮยอนร้องห้ามได้เพียงเท่านั้นก่อนที่ลำตัวจะถูกคนตัวโตกว่าช้อนขึ้นอุ้มแล้วพาเดินออกไปจากห้องน้ำทันที คนตัวเล็กส่งมือขึ้นคล้องคอร่างสูงเอาไว้เพราะกลัวตก ไม่นานแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าก็สัมผัสกับพื้นเตียงนุ่มสีน้ำเงินของเจ้าของห้อง ก่อนทั้งตัวจะถูกอีกคนตามมาทาบทับเอาไว้จนแนบสนิทไปทั้งลำตัว
“ ยะ...อย่าเพิ่ง! นะ”
“ ป่ะ...ไป ล้างหน้า กะ ก่อนได้ไหม ”
“ คือ...มันเหนอะ ฉะ ฉันไม่ชอบ นะชานยอลนะ ”
ไม่นานชานยอลก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งคราบครีมสีขาวแต่ แต่กลับกลายเป็นใบหน้าและลำคอที่มีหยดน้ำเกาะพราวอยู่จนดูสะอาดสะอ้าน พร้อมกับในมือที่มีผ้าขนหนูผืนเล็กที่ชุบน้ำหมาดๆ ด้วยอีกหนึ่งผืน ร่างสูงเดินตรงเข้ามาที่เตียงกว้างซึ่งยังคงมีเจ้าของร่างบางนอนอยู่ แต่อาจจะดูแปลกจากตอนแรกไปซักเล็กน้อย เพราะคนตัวเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองเอาไว้ทั้งตัว
เมื่อเดินมาถึงเตียง ร่างสูงก็จัดการใช้ผ้าขนหนูเช็ดคราบครีมที่เขาทำเลอะเอาไว้ในตอนแรกออกเพราะกลัวอีกคนจะไม่สบายตัว ก่อนจะโยนผ้าผืนนั้นไปทางหน้าประตูห้องน้ำอย่างไม่สนใจใยดี แล้วเลิกผ้าห่มที่อีกคนเอาคลุมตัวเอาไว้ออกไปให้พ้นทาง แล้วกลับไปทาบทับอีกคนไว้อย่างเดิม
“ นี่ ระ..รีบหรือไง อื้ออ ”
“ ชะ...ชานยอล อ่า อื้อออ ”
แบคฮยอนร้องออกมาเสียงติดขัด เมื่อชานยอลก้มลงซุกไซร้ซอกคอเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว ริมฝีปากร้อน กดจูบ ขบเม้มแรงๆ จนคนตัวเล็กรู้สึกเจ็บ ร่างสูงจูบซับไปทั่วทั้งลำคอ หนักบ้างเบาบ้างสลับกันไป ก่อนจะไล้ฝ่ามือตั้งแต่สีข้างลงไปยังสะโพกมน ลูบไล้ไปมาก่อนจะเลื่อนเรื่อยลงไปยังต้นขา ลูบวนขึ้นลงทั้งหนักทั้งเบา ซึ่งสร้างความวาบหวิวให้กับคนใต้ร่างได้เป็นอย่างดี
“ อื้มมม อ๊ะ...อื้อออ ”
“ อื้มมม ”
เสียงทุ้มครางพอใจในลำคอเมื่อสามารถบังคับให้คนใต้ร่างยอมเผยอริมฝีปากออกได้ ลิ้นร้อนส่งเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากเล็กจนทั่ว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นการตามกระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็กที่พลิกหนีอย่างต้องการหยอกล้อ จนจูบแลกลิ้นธรรมดาๆ กลายเป็นกานจูบแลกลิ้นที่แสนดุเดือน เมื่อลิ้นต่างขนาดของทั้งสองคนเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
“ อ่า~ อ๊ะ อ๊า...อื้ออ ”
ชานยอลส่งเสียงออกมาอย่างพอใจ เมื่อเขาสามารถทำให้แบคฮยอนร้องครางเสียงหวานๆ ออกมาได้ในเวลาต่อมา ร่างสูงผละออกจากริมฝีปากเมื่อรู้สึกว่าส่วนอื่นๆ ก็สมควรได้รับความเอาใจใส่จากเขาได้แล้ว ก่อนจะลากริมฝีปากเลื่อนลฝมาตามแนวคางและลำคอขาว ก่อนจะลงมาจบอยู่บนแผ่นอกเปลือยเปล่าที่หอบสะท้านขึ้นลงเพราะความเหนื่อยจากสงครามแลกลิ้นกันเมื่อซักครู่ ชานยอลกดจูบกลางอกเล็กแผ่วเบา ย้ำอยู่สองสามครั้งจนอาการเหนื่อยหอบของอีกคนดูจะเบาบางลง
“ อ๊ะ...อ๊า ยอล...อื้ออ ”
“ อ่า~ ชาน...ยอล อื้อ ”
และเพียงไม่นาน ยอดอกข้างที่ยังว่างอยู่ก็ถูกปรนเปรอโดยเจ้าของของมันเอง แบคฮยอนที่รู้สึกทนไหม่ไหวกับการกระทำของร่างสูง ซึ่งไม่ยอมยุ่งกับยอดอกเล็กข้างที่เหลือของเขาซักที จำต้องเลื่อนนิ้วเรียวของตัวเองขึ้นมาบดขยี้ยอดอกข้างนั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้น้อยหน้าข้างที่ถูกชานยอลปรนเปรอให้ ร่างบอบบางแดงเห่อไปทั่วทั้งตัว แบคฮยอนบิดพลิ้วไปมาด้วยความกระสันเสียว เขารู้สึกได้ว่าร่างกายไม่ต้องการที่จะหยุดเพียงแค่นี้ เขายังต้องการอีก อย่างให้ชานยอลทำให้มากกว่านี้อีก
“ แบคฮยอน... ”
“ รัก...ฉันรักนาย ”
คำบอกรักที่อยู่ๆ ก็ถูกพูดขึ้นโดยไม่มีที่มาที่ไปของชานยอล ทำให้แบคฮยอนถึงกับใจอ่อนยวบจนยอมหมดสิ้นแล้วซึ่งทุกอย่างที่อีกคนร้องขอ ชานยอลกดจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมนของคนตัวเล็กอีกครั้งราวกับขออนุญาติทำสิ่งที่อยากทำ ก่อนจะเลื่อนลงมากดจูบแผ่วเบาลงบนต้นคอขาวหนึ้งครั้ง แล้วผละออกไปมองหน้าอีกคนเพื่อรอคำตอบ
“ ชานยอล... ”
แบคฮยอนเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา แต่นั่นก็ดังมากพอสำหรับคนที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจกลั้นอย่างชานยอล คนตัวเล็กแววตาไหววูบเล็กน้อยกับสิ่งที่อีกคนขอ มือเรียวกทั้งสองข้างถูกยกขึ้นคล้องคอคนด้านบนเอาไว้อีกครั้ง แบคฮยอนดึงตัวเองขึ้นจากการเหนี่ยวร่างสูงเอาไว้ ก่อนจะดึงรั้งร่างหนาที่โอบคออยู่เข้ามากอดแน่น แล้วเอ่ยออกไป
“ ฉันเป็นของนาย ”
“......... ”
“ บยอน แบคฮยอน เป็นของ ปาร์ค ชานยอล ”
ฝ่ามือหนาที่ยกขึ้นมาโอบเอวคนตัวเล็กไว้ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ถูกดึงออกโดยมือของเจ้าของเรือนร่างขาวอมชมพู ก่อนจะถูกพาไปวางเอาไว้ที่สะโพกมนของเจ้าตัวแล้วกดให้แนบเนื้อเข้าไปมากขึ้น แบคฮยอนผละใบหน้าออกจากไหล่กว้างของชานยอล แล้วเลื่อนใบหน้ามาจ้องตากับอีกคนอย่างสื่อความหมาย ริมฝีปากบางระบายยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เอนตัวลงบนเตียงนุ่มนิ่มช้าๆ โดยไม่ลืมที่จะรั้งอีกคนให้ตามลงมาด้วยกัน จนในที่สุดชานยอลก็ทาบทับแบคฮยอนเอาไว้อีกครั้ง ปลายจมูกแตะกันโดยความตั้งใจของคนตัวเล็ก และเป็นแบคฮยอนเองที่ยกหัวเลื่อนใบหน้าขึ้นไปจูบลงบนเรียวปากร้อนของคนด้านบน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนราบอย่างเดิมแล้วเอ่ยออกมาด้วยแววตาหวานเชื่อมอย่างที่ชานยอลไม่เคยได้เห็น
“ อ่า~ อ๊า อ๊ะ ชาน ยอล ”
“ อ๊ะ...อ๊า ชาน อ๊า อื้อออ ”
“ อ๊า ยอลลล
ซี๊ดดดด อื้ออ ”
แรงอารมณ์เริ่มที่จะเพิ่มสูงขึ้นตามแรงการรูดรั้งขึ้นลงที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ ชานยอลใช้ฝ่ามือร้อนกอบกำส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กเอาไว้เต็มไม้เต็มมือ พร้อมกับขยับขึ้นลงเป็นจังหวะจากช้าไปไว โดยที่ริมฝีปากซึ่งเลื่อนลงมาที่ซอกคอยังคงดูดดุนซุกโซร้อยู่ไม่ห่าง
ยิ่งสัมผัส ยิ่งกระทำ แบคฮยอนก็ยิ่งคราง
“ ชะ..ชานยอล อ๊ะ อ๊ะ...จะ ไม่ไหว อ๊ะ ”
“ ไม่ไหว...อ๊า ชานยอล ช่วย ช่วยที อ๊า ”
“ อ๊ะ...ชาน ยอล ”
ชานยอลจับขาเรียวทั้งสองข้างของคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นแล้วแยกออกจากกัน
ให้พอดีกับที่ตัวเขาจะแทรกเข้าไปอยู่ระหว่างกลางได้
ก่อนจะใช่ปลายนิ้วป้ายคราบน้ำรักของแบคฮยอนที่ไหลออกมาจากมุมปาก ถูละเลงลงบนช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิทของเจ้าตัวอย่างแผ่วเบาเพื่อจะได้ง่ายต่อการสอดใส่ที่กำลังจะเกิดขึ้น
“ ชาน อึก....อ๊า ”
เมื่อทาสารหล่อลื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ชานยอลจึงลองส่งนิ้วยาวของตัวเองแทรงเข้าไปในช่องทางนั้นเป็นการเบิกทางก่อนหนึ่งนิ้ว แต่แค่เพียงดันเข้าไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น แบคฮยอนก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บ พร้อมกับแรงตอดรัดที่บีบรัดนิ้วเขาจนขยับไม่ได้
กว่าแบคฮยอนจะปรับตัวได้ก็เล่นไปหลายนาทีอยู่กว่าที่ขานยอลจะสามารถดันนิ้วที่สองและสามเข้าไปได้สำเร็จ ช่องทางด้านหลังของแบคฮยอนคับแคบและแน่นมาก กว่าจะขยับได้แต่ล่ะครั้ง ถึงกับต้องค่อยเป็นค่อยไปกันเลยทีเดียว
“ บะ...เบาๆ ชาน อ๊า อ๊ ชานยอล อย่าแรงสิ อ๊ อื้อ ”
“ อ๊า....อ่ะ แฮ่กๆ ”
“ อ่า~ ชานยอล อ๊ะ..อย่า แกล้ง ”
พูดจบชานยอลก็จับขาอีกคนยกขึ้นเกี่ยวกับแขนเขาเอาไว้ แล้วดันส่วนหัวเข้าไปก่อนทันที แต่ด้วยความที่ส่วนนั้นของเขามันมีขนาดใหญ่กว่านิ้วทั้งสามก่อนหน้านี้มาก เพียงแค่กดเข้าไปเพียงเล็กน้อย จึงเกิดแรงต่อต้านอย่างแรก
“ อึก...อ๊ะ ชาน...เจ็บ ฮึก...เจ็บแล้ว ”
“ ฮึก...เจ็บ จริงๆ อ๊ะ..อ๊า ยอล ”
แบคฮยอนร้องออกมาเพราะความเจ็บปวด ในระหว่างที่ส่วนอ่อนไหวของชานยอลกำลังถูกดันเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายกำลังถูกรุมทึ้งฉีกออกเป็นชิ้นๆ มันเจ็บจนร้าวไปทั้งช่วงสะโพกจนถึงสันหลัง รู้สึกทรมานจนแทบจะขาดใจ
“ อื้มม มันจะเจ็บแค่ อ่า แปบเดียว อ่า...อย่ารัดแน่นสิ อย่าเกร็งแบคฮยอน ”
“ จะขยับแล้วนะ ”
“ ดะ...เดี๋ยว อ๊ะ อึก...อ๊า ”
“ อ๊ อื้ออ ยอล...ช้า ช้าหน่อย อ๊า อ๊ะ อ๊ะ~ ”
“ อ๊ะ อ๊า...อื้อ อ๊ะ ชาน ยอล อ๊ะ อ๊ะ...จะไม่ไหว อ๊ะ ยอล ช่วย ช่วยด้วย อ๊า~ ”
“ แฮ่กๆ เจ็บไหม หืม ? ”
ชานยอลทิ้งตัวลงนอนทับคนตัวเล็กพร้อมกับซุกใบหน้ากับซอกคอหอมอย่างที่ชอบทำแล้วเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะพลิกตัวลงไปนอนข้างกันแล้วค่อยๆ ถอนส่วนอ่อนไหวออกช้าๆ เพื่อไม่ให้อีกคนรู้สึกเสียดเสียวช่องทางไปมากกว่านี้ แบคฮยอนพยักหน้าขึ้นลงหงึกหงักเป็นคำตอบ ก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆ เพราะความอ่อนเพลีย ไม่คิดว่ากิจกรรมร่วมรักครั้งครั้งนี้จะทำเขาเหนื่อยหอบและเจ็บได้เพียงนี้ แต่ยังมีดีอยู่ตรงที่...มันทำให้ทั้งเขาและชานยอล มีความสุข
“ นอนนะ เดี๋ยวฉันจะเช็ดตัวให้ ”
“ อื้อ ”
จุ๊บ
เฮ้.....เหนื่อยแฮ่กมาก อย่าลืมกลับไปเม้นกลับไปติดแท็กกันนะ ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^^