วันอาทิตย์ที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2557

ฮ๊ะ!!!.....มันหายไป3

ฮ๊ะ!!!.....มันหายไป3

ใสใสนะคะ...ขอให้สนุกค่า ^^




                จงอินก้มลงลากไล้ริมฝีปากอุ่นร้อนลงไปตามลำคอขาวของคนตัวเล็กตรงหน้า ลากผ่านตรงไหน ก็จงใจขบเม้มจนเป็นรอยจนทั่วไปหมด คยองซูได้แต่เบียดกายเข้าใกล้จนแนบชิดกันมากกว่าเดิม จงอินไล้ลากฝ่ามือร้อนไปจนทั่วแผ่นหลังนุ่มลื่นมือไปมา ดึงตัวอีกคนให้เข้ามาแนบชิดรับสัมผัสจากริมฝีปากของเขา
            “ จงอิน...อะ อาบน้ำ ฉันอยาก....อื้ออ อาบน้ำ ”
         คยองซูเอ่ยเรียกออกมาเสียงกระเซ่า ติดจะครางนิดๆ เพราะรู้สึกเสียวซ่านไปตั้งแต่หัวจรดเท้า ถึงนี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขากับจงอินแนบชิดกันแบบนี้ แต่ไม่ว่าจะผ่านมากี่ครั้งๆ ก็ไม่ชินซักที คยองซูรู้ว่าจงอินเก่งกับเรื่องแบบนี้ ถนัดนักไอ้เรื่องที่ให้เขาร้องครางไม่หยุดเนี่ย 
          จงอินละริมฝีปากอกจากซอกคอหอมๆ ของอีกคน ก่อนจะก้มลงไปกระซิบเสียงกระเซ่าข้างใบหูเล็กที่ขึ้นสีแดงจัดอย่างเห็นได้ชัด
                “ หืม...ถอดเสื้อผ้าให้หน่อยสิ ”
                   “ มะ...ไม่เอาหรอก ”
                   “ ไม่เอาได้ยังไง แล้วจะให้ฉันอาบน้ำทั้งชุดแบบนี้เลยหรอ หืม... ”
                “ นายก็....ถอดเองสิ ”
                “ ก็ฉันอยากให้นายเป็นคนถอดให้นี่นา เร็วสิ ทำเหมือนกับที่ทำให้ฉันบ่อยๆ ไง ”
                คยองซูได้แต่ก้มหน้างุดๆ หลบสายตาหวานเยิ้มที่จงอินส่งมาให้ เมื่อคยองซูยังคนยืนนิ่งเอาแต่ก้มหลบไปมา จงอินที่รอไม่ไหวก็คว้ามือของคนตัวเล็กที่ปล่อยทิ้งข้างตัวขึ้นมาทาบไว้ที่หน้าอกเขาทั้งสองข้าง แล้วค่อยๆ จับมือเล็กเข้าไปที่กระดุ้มเสื้อของเขา
                “ ถอดออกสิคยองซู ฉันอยาก อาบน้ำ กับนายจะแย่แล้วนะ ”
                “ ตะ...แต่ ”
                “ เร็วสิ ”
            เมื่อถูกเร่งเร้ามือเล็กที่สั่นเทาน้อยๆ ก็ค่อยๆ ปลดกระดุมให้ร่างสูงอย่างรู้สึกประหม่า คยองซูไม่รู้เหมือนกันว่าวันนี้เป็นวันอะไรทำใมเขาถึงได้รู้สึกใจเต้นโครมครามและหน้าร้อนผ่าวไปหมด ผ่านเรื่องแบบนี้กับจงอินมาก็ตั้งหลายครั้ง แต่ทำไมวันนี้กลับตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกก็ไม่รู้
                คยองซูไล่ปลดกระดุ้มเสื้อจงอินออกจนหมดเผยให้เห็นหน้าอกแกร่งปรากฏสู่สายตาอยู่ตรงหน้า คนตัวเล็กหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาแล้วหันหลบหน้าหนีอย่างรู้สึกเขินอาย
                “ กางเกงล่ะ ”
                   “ ตะ...ต้องถอดด้วยหรอ ”
                “ อ่าว แล้วมีใครที่ไหนเขาใส่กางเกงอาบน้ำกันบ้างล่ะ ”
                “ จงอินอ่า...นาย ถอดเอง เถอะนะ ฉัน... ”
                “ งั้นฉันถอดให้นายดีกว่า”
                “ อ๊ะ... ”
                จงอินพูดจบก็ส่งมือไปปลดตะขอกางเกงคยองซูก่อนจะดึงมันลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าทันที ดึงออกไปจนหมดทั้งกางเกงขาวยาวและชั้นในตัวบาง คยองซูหันหลังหนีสายตาโลมเลียของร่างสูงทันทีที่ตัวเองเปลือยเปล่า เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้นก็สัมได้ถึงแผ่นอกแกร่งที่ซ้อนอยู่ทางด้านหลังของเขาพร้อมกับวงแขนแข็งแรงที่โอบกอดเขาเอาไว้ เพียงแค่เนื้อกระทบเนื้อ ร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีถูกกัน ยิ่งทำให้อัตราความร้อนรุ่มในร่างกายเพิ่มมากขึ้น
                “ เราไปอาบน้ำกันดีกว่า ”
                จงอินดันตัวคนตัวเล็กให้เดินเข้าไปในส่วนที่เป็นห้องกระจกกั้นสำหรับอาบน้ำ คยองซูถูกดันตัวเข้าไปยืนอยู่ใต้ฝักบวกที่อยู่ด้านบน ไม่นานร่างกายก็ถูกกระทบด้วยสายน้ำเย็นๆ ที่ถูกเปิดให้ไหลผ่านลงมา กระแสน้ำเย็นเฉียบตกกระทบผิวกายทำให้คยองซูยกมือขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้ด้วยความหนาวเย็น
                “ อ๊า....เย็นจัง ”
               
                ปึก!

                ร่างบางถูกดันไปจนแผ่นหลังสัมผัสเข้ากับผนังห้องอาบน้ำด้านในก่อนที่จะถูกตามมาทาบทับเอาไว้ด้วยคนตัวสูง จงอินไล้ข้อนิ้วไปตามแก้มเนียนใสที่มีหยาดน้ำเกาะพราวอยู่ ก่อนจะมาหยุดปลายนิ้วอุ่นๆ ลงที่ริมฝีปากสีแดงสดที่เผยอออกเล็กน้อยเพราะความหนาว ลูบไล้ไปมาครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงทาบทับริมฝีปากอุ่นร้อนลงไปทันที บดเบียดละเลียดช่วงชิมความหวานไปพร้อมๆ กับน้ำเย็นๆ ที่ตกลงมากระทบผิวกาย ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งวางทาบลงบนสะโพกกลมแล้วลูบไล้ไปมาสร้างความวาบหวิวให้อีกคนอย่างมาก
                “ อื้มมมม ”
                เสียงครางเบาๆ ของคยองซูที่ส่งออกมาจากลำคออย่างพอใจ เพียงเวลาแค่ครู่เดียวจงอินสามารถทำให้เขาโอนอ่อนตามไปได้อย่างง่ายดาย สัญชาตญาณของความคุ้นเคยทำให้ร่างบางเริ่มตอบสนองกลับมาเหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านๆ มา คยองซูยกมือขึ้นคล้องคอร่างสูงที่บดเบียดริมฝีปากเขาอยู่แล้วจูบตอบกลับไป ร่างสูงส่งลิ้นร้อนเข้ามาแบบไหน คยองซูก็ส่งกลับเขาไปแบบนั้น จูบอ่อนหวานถูกแปรเปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นมาทันใด เมื่อต่างคนต่างจูบอย่างไม่มีใครยอมใคร
                “ อื้ออ...อื้มมม ”
                เสียงครางดังออกมาเป็นระยะๆ จงอินลอบยิ้มในใจเมื่อเขาสามารถทำให้คนตัวเล็กหายเขินอายไปได้ ยิ่งร่างบางจูบกลับมาเท่าไร เขาก็จูบกลับไปร้อนเร่ามากกว่าเท่านั้น มือหนาสัมผัสไปทั่วร่าง ทั้งเอวบาง สะโพกมน แผ่นหลังเนียนนุ่ม ถูกฝ่ามือร้อนลากสัมผัสไปจนทั่ว
                “ อ่า...จะ จงอิน...อื้มมม ”
                  “ ครางขนาดนี้ คืนนี้คงไม่ได้นอนนะที่รัก ”
              จงอินผละออกจากริมฝีปากแดงสดที่บัดนี้บวมช้ำไปหมดของร่างบาง  ลากริมฝีปากเรื่อยลงมาที่ลำคอขาว กดเม้มย้ำๆ จนเกิดรอยรักไปจนทั่วอีกครั้ง ก่อนจะลากริมฝีปากเรื่อยลงมาที่แผ่นอกบางที่กระเพื่อมขึ้นลงจากแรงหอบหายใจ
                คยองซูเงยหน้าขึ้นเอาหัวพิงกับผนังห้องอาบน้ำเอาไว้แล้วแอ่นอกขึ้นอย่างเสียวซ่านเมื่อจงอินเข้าครอบครองยอดอกที่ตั้งชูชัน ลิ้นร้อนเล็มเลียรัวลิ้นเล่นกับยอดอกจนอีกคนสะบัดหน้าไปมาด้วยความเสียว ยอดอกสองข้างถูกขบเม้มสลับกันไปมา ทำให้คยองซูรู้สึกเสียวกระสันไปจนทั่วทั้งร่าง กระแสน้ำเย็นๆ ไม่ได้ช่วยให้ความเร่าร้อนของร่างทั้งสองที่คลอเคลียกันอยู่ลดน้อยลงเลย แต่กลับยิ่งร้อนเพิ่มมากยิ่งขึ้นจนแทบจะไม่รู้สึกถึงความเย็นของกระแสน้ำ
                “ อ๊า จะ..จงอิน อ๊ะ...อื้ออ ”
                เสียงครางยิ่งดังเท่าไร ร่างสูงยิ่งต้องการมากขึ้นเท่านั้น จงอินผละริมฝีปากออกจากยอดอกแล้วลากไปขบเม้มที่ซอกคอขาวอีกครั้ง ฝ่ามือหนาค่อยๆ เลื่อนเข้ากอบกุมแก่นกายของร่างบางที่ตอนนี้สัมผัสได้ถึงความต้องการอย่างเต็มที่ ฝ่ามือหนากำรอบแก่นกายคนตัวเล็กแล้วรูดขยับมือขึ้นลงช้าๆ สร้างความกระสันอยากให้ร่างเล็กเป็นอย่างมาก
                “ จงอิน...อ๊า ได้โปรด...ซี๊ดดดด  อ๊ะ...อ่า ”
                “ อย่าเพิ่งรีบสิ คืนนี้ยังอีกยาวนานนะ ”
                ร่างสูงขยับมือที่ครอบครองแก่นกายของคนตัวเล็กให้เร็วขึ้นและเร็วขึ้น คยองซูขยับตัวเข้ามากอดร่างสูงเอาไว้เพราะรู้สึกเหมือนกำลังจะหมดแรงลงเสียให้ได้ แข็งขาเหมือนไม่มีแรงอยากจะล้มพับลงไปกองอยู่กับพื้น ซุกใบหน้าลงบนไหล่หนาของอีกคนแล้วกอดไว้แน่น ไม่นานร่างบางก็กระตุกเกร็งจิกเล็บมือลงบนไหล่หนาพร้อมกับปลดปล่อยออกมา
                “ อ๊ะ...จงอิน อ๊า...อ่า...แฮ่ก  แฮ่ก ”
                น้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มฝ่ามือร่างสูง ก่อนที่มันจะถูกน้ำเย็นๆ ชะล้างออกไปจนหมด คยองซูหมดแรงเลื่อนตัวซุกหน้าลงกับแผ่นอกแกร่งของอีกคน ยังดีที่จงอินกอดเอวเขาเอาไว้ ไม่เช่นนั้นคงได้ลงไปกองอยู่บนพื้นห้องอาบน้ำแน่นอน จงอินเอื้อมมือไปปิดฝักบวกแล้วคว้าเอาชุดคลุมอาบน้ำที่แขวนอยู่บนราวใกล้ๆ มาคลุมตัวให้ ส่วนตัวเขาเองก็ค่อยๆ ปลดกางเกงที่เปียกโชกของตัวเองออกไปแล้วดึงเอาผ้าขนหนูบนราวเดียวกันมาพันช่วงล่างเอาไว้ ก่อนจะหันไปช้อนตัวร่างบางขึ้นอุ้มแล้วพาเดินออกมาจากห้องน้ำ ตรงไปยังเตียงกว้างกลางห้องทันที...เขาเองแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว จงอินวางคยองซูลงบนเตียงกว้างอย่างแผ่วเบาแล้วตามไปทาบทับเอาไว้อย่างไม่รีรอ
                “ อ๊ะ....จงอิน ”
                “ คยองซู อืมมม ตัวนาย หอม หอมไปหมดเลย อืมมมม ”
                อารมณ์ความต้องการมีมากเหนือสิ่งอื่นใด จงอินไม่รอช้า ทันทีที่ทาบทับร่างบางเอาไว้ก็ก้มลงซุกไซร้ซอกคอหอมๆ ทันที ชุดคลุ้มอาบน้ำถูกมือหนาจับสาบเสื้อแยกออกจากกันเผยให้เห็นแผ่นอกบางขาวนวลเนียนอีกครั้งแผ่นอกที่เต็มไปด้วยรอยรักที่เขาประทับตรีตราเอาไว้จนทั่ว ยอดอกที่แข็งชูชันล่อตาทำให้ร่างสูงอดไม่ได้ที่จะต้องครอบครองเอาไว้ด้วยโพรงปากอุ่นร้อนอีกครั้ง ดูดดุนขบเม้นจนเกิดเสียง สร้างความเสียวกระสันให้ร่างบางบิดกายไปมาอย่างซาบซ่าน ชุดคลุมอาบน้ำถูกเปิดออกจนหมด เผยให้เห็นร่างกายขาวเนียนเต็มสองตา จนทำให้อารมณ์ของจงอินพุ่งสูงอีกเป็นเท่าตัว
                “ อ๊า...จงอินอ่า  อื้ออออ อ๊าาาา ”
                “ อื้มมม คยองซู...ครางอย่างนั้นแหละ ฉันชอบฟังเสียงหวานๆ ของนาย อืมมม ”
            จงอินลากริมฝีปากลงไปที่หน้าท้องบางของคนตัวเล็ก แล้วเลื่อนเรื่อยลงไปกดจูบขบเม้มที่ขาอ่อนด้านใน จนร่างบางดิ้นพล่านอยู่ไม่สุข ผ้าปูที่นอนถูกมือเล็กจิกแน่นจนยับยู่ยี่ไปหมด
                “ จงอิน....จงอิน...อ่าาาา อื้อออ อ๊าาา ”
                สองขาเรียวถูกจับดันขึ้นและแยกออกจากกัน จงอินก้มลงเล็มเลียครอบครองแก่นกายของคนตัวเล็กที่ปลดปล่อยไปแล้วด้วยโพรงปากอุ่นร้อน ขยับปากขึ้นลงเชื่องช้าเพื่อสร้องอารมณ์อยากให้อีกคนมีมากยิ่งขึ้น ไม่นานก็ถอนริมฝีปากออกก่อนจะเลื่อนเข้าไปกดจูบแทรกลิ้นร้อนที่ช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็ก คยองซูจิกปลายเท้าทั้งสองข้างลงบนที่นอนยกสะโพกขึ้นรับเรียวลิ้นที่ถูกสอดแทรกเข้ามา  เกร็งช่องทางด้านหลังจนอีกคนรู้สึกถึงแรงตอดรัดถี่ๆ เพราะความเสียวกระสันของร่างบาง ลิ้นร้อนแตะกระหวัดเลียไปทั่วช่องทางจนเห็นว่าเปียกชื้นพอแล้ว จึงผละตัวออกมาแล้วปลดผ้าเช็ดตัวของตัวเองออก เผยให้เห็นแก่นกายที่เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ คยองซูเบือนหน้าออกหันไปมองทางอื่นทันทีที่แก่นกายใหญ่ของร่างสูงปรากฎสู่สายตา ถึงแม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็น แต่ทุกครั้งที่เห็นก็ไม่เคยชินเสียที
                เรียวขาถูกจับแยกออกให้กว้างยิ่งขึ้น จงอินจ่อส่วนปลายของแก่นกายไปที่ช่องทางด้านหลังของคยองซูที่ถูกเตรียมพร้อมแล้ว ก่อนจะค่อยๆ กดเข้าไป แต่ยังไม่ทันได้กดเข้าไปเท่าไร ร่างบางก็ร้องท้วงเอาไว้เสียก่อน
                “ อ๊า....จะ จงอิน ถุงยาง...ล่ะ ”
                “ อืมมม  คยองซู เรา...แต่งงานกันแล้วนะ ไม่ต้อง ป้องกัน แล้ว อ่า ”
                ต่างคนต่างพูดกันได้ไม่ถนัดนัก เพราะแก่นกายของร่างสูงที่คาเอาไว้ที่ช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็ก คยองซูเริ่มไปเสียสนิทเลยว่าเขากับจงอินเพิ่งผ่านงานแต่งงานกันมาหมาดๆ เพราะฉะนั้นก็ไม่จำเป็นที่จะต้องป้องกันแล้ว ตอนก่อนที่เขาจะแต่งงานกัน ทุกครั้งที่มีอะไรกันจงอินจะใช้ถุงยากป้องกันทุกครั้งเพื่อกันพลาด
                “ คอยองซู ฉัน อ่า...อยากมีลูก แล้ว ”
                “ อื้มม...อ๊าาาา จงอิน ”
                เมื่อจงอินพูดจบคยองซูก็พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ถ้าตอนนี้เขาจะท้องคงไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เมื่อจงอินอยากมีลูกเขาเองก็จะให้ความร่วมมือ จงอินกดแก่นกายเข้าไปช้าๆ จนในที่สุดก็เข้าไปได้จนสุด กดแช่ไว้เพื่อให้คยองซูได้ปรับตัว   ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขาไม่ได้ใช้ถุงยาก มันจึงเข้าไปได้ค่อนข้างยาก เพราะเกิดการเสียดสีของเนื้อผิวกันโดยตรง ให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่ สัมผัสถึงผนังอุ่นร้อนอ่อนนุ่มของร่างบางโดยไม่ผ่านถุงยาง มันให้ความรู้สึกที่ดีกว่ามาก
                “ อ่า....อ่า....จงอิน  อื้อ เบาๆ หน่อย ”
                “ คยองซู อืมมม นี่ก็เบาแล้ว  นะ... ”
                จงอินเริ่มขยับกายเข้าออกในจังหวะที่เชื่องช้าเนิบนาบ แต่เพราะเนื้อผิวสัมผัสกันโดยตรงมันจึงทำให้เสียวซ่านมากกว่า คยองซูยกสะโพกรับแรงกระแทกช้าๆ แต่หนักหน่วงร้องบอกอีกคนให้ทำเบาๆ ทั้งๆ ที่จงอินไม่ได้ทำอะไรแรงเลย
                ยิ่งปรับตัวได้แรงตอดรัดก็เริ่มคลายออกจงอินจึงได้ขยับตัวได้ง่ายขึ้น จึงเริ่มเดินเครื่องเต็มที่ขยับกายเข้าออกกระแทกกระทั้นจนอีกคนตัวคลอนไปตามแรงส่ง เร็วขึ้น แรงขึ้น ถี่รัวมากขึ้น ซึ่งสร้างความเสียวกระสันให้ร่างบางไม่น้อย
                “ จงอิน...อ่า...จงอิน....อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า..จงอิน อ๊า ”
                เสียงร้องครางกระเซ่าออกมาตามแรงขยับกายเข้าออกของร่างสูง คยองซูขยับสะโพกตอบรับกับร่างสูงที่ขยับกายเข้าออกไม่หยุด จังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนท้องบิดมวนหดเกร็งไปหมด
                “ คยองซู  อืมมมม ”
                “ จงอิน....ฉัน อ๊ะ...ฉันไม่ไหว อ๊า....ไม่ไหวแล้ว ”
                เสียงร้องขออย่างทรมานเพราะต้องการปลดปล่อยของคยองซู ทำให้จงอินกดกระแทกกายเข้าออกเร็วยิ่งขึ้นโดยไม่ผ่อนแรงเลยแม้แต่น้อย คยองซูดึงกายขึ้นมากอดแผ่นหลังร่างสูงเอาไว้ กดฟันเม้มลงบนไหล่กว้างเพราะความเสียว ไม่นานก็กระตุกเกร็งถี่ๆ แล้วปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง จงอินขยับกายถี่รัวเข้าออกอีกไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยตามอีกคนไปติดๆ ครั้งแรกที่ได้ปลดปล่อยในช่องทางของร่างบาง น้ำรักอุ่นๆ ถูกส่งเข้าไปจนเต็มช่องทางจนไหลย้อนออกมา
                “ อ๊า...จงอิน พอละ...แล้ว อ๊า....อื้อออ จงอิน ”
                เมื่อจงอินแกล้งขยับออกและค่อยๆ ดันเข้าไปหนึ่งครั้ง ทำให้คยองซูร้องครางเสียงหวานออกมาก่อนจะร้องห้ามออกไป ตอนนี้เข้าเหนื่อยและเพลียมาก ตากำลังจะปิดลงอยู่แล้ว จงอินค่อยๆ ถอนแก่นกายออกมาช้าๆ ทิ้งตัวลงนอนด้านข้างแล้วลากดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดเอาไว้ ทั้งสองคนยังคงหอบเหนื่อยอยู่นิดหน่อยจากกิจกรรมที่เพิ่งจะจบลง คยองซูตอนนี้เหมือนจะไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ความเหนื่อยเพลียเข้าครอบงำจนทำให้ดวงตากลมโตปิดลงได้อย่างง่ายได้


                “ ฝันดีนะคยองซู ”





                จุ๊บ...
               
            
                                




อย่าลืมกลับไปเม้นกันด้วยนะคะ

ไม่งั้นไรท์เตอร์ ร้องไห้จริงๆนะ ^^
ปล. NC ใสใสค่ะ
แล้วมาคุยกันนะคะ

วันอังคารที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2557

ฮ๊ะ!!!...มันหายไป 2

ฮ๊ะ!!!.....มันหายไป 2










เมื่อลู่ฮานอนุญาติ เซฮุนก็ไม่รอช้า ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวๆที่ล่อตาล่อใจเขาทันทีมือก็ทำหน้าที่ปลดเปลื้องเสื้อคลุมตัวหนาทั้งของตัวเองและร่างบางออกจนทั้งคู่เหลือเพียงแค่เสื้อนักศึกษาเท่านั้น เซฮุนผละออกมาเพื่อมองหน้าลู่ฮานที่อยู่ห่างกันเพียงแค่ลมหายใจกั้น ยิ่งลมหายใจเป่ารินรดกันไปมาก็ทำให้อารมณ์ความต้องการต่างๆ เพิ่มมากขึ้น ยิ่งมองตา ยิ่งรับรู้ถึงความรู้สึกของหัวใจ เมื่อหัวใจสองดวงต่างก็ต้องการกันและกันมาขนาดนี้ ก็ไม่มีอะไรสามารถมาหยุดได้อีกต่อไปแล้ว

            “ ไม่ต้องกลัวนะ ”

            ร่างสูงก้มลงไปกระซิบชิดกับใบหูเล็กของคนใต้ร่าง จงใจให้ริมฝีปากสัมผัสกับใบหู แล้วตามด้วยการขบเม้มเบาๆ จนร่างบางขนลุกไปทั่วทั้งร่าง ลู่ฮานเอียงหน้าหลบริมฝีปากร้อนพร้อมกับหลับตาแน่นอย่างรู้สึกเสียวซ่าน ยิ่งริมฝีปากและปลายจมูกสัมผัสโดนผิวกายมากเท่าไร คนตัวเล็กจะสะดุ้ง สะดุดลมหายใจตัวเองทุกครั้ง

            “ อ๊ะ...ซะ...เซฮุน อื้อ ”

            ยิ่งเซฮุนได้สัมผัสร่างบางมากเท่าไร เขาเองก็หยุดตัวเองไม่ได้มากเท่านั้น ทุกที่ที่ปลายจมูกไล้ผ่านช่างหอมเหลือเกิน พอแตะริมฝีปากลงไปขบเม้ม สัมผัสหวานซาบซ่านก็ติดปลายลิ้นเหมือนขนมหวานรสเลิศจนผละออกไม่ได้ ยิ่งได้ชิมยิ่งติดใจ ชิมแล้วยิ่งอยากชิมอีกต่อไป มากขึ้นเรื่อยๆ

            ไม่นานลู่ฮานก็สัมผัสได้ถึงความเย็นที่หน้าอก เขาไม่รู้ว่ากระดุมเสื้อนักศึกษาของเขาถูกคนด้านบนปลดออกไปจนหมดตั้งแต่เมื่อไร รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ริมฝีปากร้อนแตะสัมผัสลงที่ตำแหน่งเดียวกับหัวใจของเขาที่กำลังเต้นโครมครามอย่างบ้างคลั่ง

            “ ซะ...เซฮุน  อ๊า....อย่า...อื้อ ”

            เสียงร้องห้ามติดๆ ขัดๆ เมื่อโพรงปากร้อนเข้าครอบครองยอดอก สัมผัสแปลกใหม่ที่ร่างสูงมอบให้ เป็นอะไรที่บรรยายไม่ถูกจริงๆ ทั้งเสียวซ่าน ทั้งกลัว แต่ก็ต้องการไปพร้อมๆ กัน ในที่สุดก็เก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้จนต้องยกมือขึ้นมาขยุ้มกลุ่มผมคนที่กำลังเล็มเลียยอดอกตัวเองอย่างระบายความเสียวซ่าน ยิ่งลิ้นร้อนเล็มเลียไล้วนยอดอกที่กำลังชูชันมากเท่าไร ร่างบางก็ยิ่งแอ่นอกรับสัมผัสมากขึ้นเท่านั้น ใบหน้าหันเข้าซุกกับหมอนใบใหญ่ ขบริมฝีปากล่างจนรู้สึกเจ็บ

            “ อ่า...เซฮุน....อ๊ะ..อย่า อื้อ อย่ากัดสิ....อ๊า ”

            “ อื้ม...ลู่ฮาน หวาน....หวานมากเลย อื้ม ”

            ยิ่งเกิดอารมณ์มากขึ้นเท่าไร เซฮุนก็เริ่มคุมตัวเองไม่ได้ อยากสัมผัสร่างบางตรงหน้าแรงๆ เหมือนที่เคยทำกับคนอื่นๆ จนเผลอขบกัดเข้าที่ยอดอกจนร่างบางเอ่ยห้ามเสียงหวาน พลันสติสตังก็เริ่มกลับมา เขาจะต้องถะนุถนอมและอ่อนโยนกับลู่ฮานให้มากที่สุด ทุกอย่างต้องค่อยเป็นค่อยไป เพราะคนนี้เป็นคนที่เขารัก ไม่ใช่แค่คู่นอนระบายความใคร่เท่านั้น

            “ ขอโทษนะ...เจ็บไหม ”

            เซฮุนผละออกจากยอดอกของคนใต้ร่าง ก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นมามองหน้าอีกคนส่งปลายนิ้วอุ่นๆ ไล้ไปมาที่แก้มใสอย่างอ่อนโยน ลู่ฮานได้แต่ส่ายหน้าไปมาบ่งบอกว่าไม่เจ็บ นั่นทำให้เซฮุนเริ่มเบาใจ ก้มลงกดริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่มเบาๆ หนึ่งทีแล้วผละ ออกมา

            “ ลู่ฮาน...กลัวหรือเปล่า ให้หยุดไหม ”

            เซฮุนเอ่ยถามเพราะนึกเป็นห่วงคนตัวเล็กของเขา ทั้งๆ ที่มั่นใจอยู่แล้วว่าลู่ฮานจะไม่ปฎิเสธเขาเหมือนที่ผ่านๆ มาแน่นอน แต่เขาก็อยากจะถามเพื่อให้อีกคนยืนยันว่าต้องการเขาจริงๆ
            “ กะ...กลัวแต่...ไม่ เอ่อ...ไม่หยุด ”

            ลู่ฮานเอ่ยตอบออกไปแล้วหันหน้าหนีหลบสายตาหวานๆ ที่เซฮุนส่งมาให้ มาปลุกปั่นจนอารมณ์เขาเกิดแบบนี้แล้วจะให้หยุดง่ายๆ ได้ยังไง ไหนๆ ก็ทำมาจนขนาดนี้แล้ว ก็ต้องดำเนินต่อไปให้ถึงที่สุดแหละ เพราะเขาตัดสินใจดีแล้ว

            ไม่รอช้าเซฮุนก้มลงไปป้อนจูบให้กับคนใต้ร่างทันที แต่ครั้งนี้แตกต่างไปกับทุกครั้งอย่างสิ้นเชิง จากที่เคยหอมหวาน ละมุนละไม กลับกลายเป็นร้อนแรงราวกับจะกระชากวิญญาณให้ออกจากร่างก็ไม่ปาน ลู่ฮานเผลอเปิดปากออกเพื่อจะกอบโกยอากาศที่กำลังจะหมดไปให้กลับเข้ามา เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิ้นร้อนของคนด้านบนส่งเข้ามากวาดความหวานไปทั่วโพรงปากของเขา เซฮุนดูดดุนลิ้นเล็กอย่างหิวกระหาย ราวกับไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อน เสียงความเปียกชื้นดังออกมาเป็นระยะในขณะที่ทั้งสองยังคงประกบปากส่งผ่านความหวานกันไปมา

            เซฮุนจัดการถอดเสื้อออกจากลำตัวของลู่ฮานก่อนจะปล่อยทิ้งลงไปข้างเตียงอย่างไม่ใยดี ก่อนจะเลื่อนมือหนาลงไปปลดกางเกงของร่างบางออกแล้วปล่อยทิ้งลงข้างเตียงตามกันไป ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก จนร่างบางไม่ทันรู้ตัว จนในที่สุดร่างทังร่างก็เหลือเพียงชั้นในตัวบางปกปิดส่วนอ่อนไหวอยู่เท่านั้น

            “ อ่า....เซฮุน....อื้มม ”

            ริมฝีปากร้อนเริ่มลากไล้ลงมาที่หน้าอกขาวอีกครั้ง แวะดูดดุน ชิมความหวานจากยอดอกอยู่ไม่นานก็ลากริมฝีปากกดจูบเรื่อยลงมายังหน้าท้องที่กำลังหดเกร็งเพราะแรงอารมณ์ ลู่ฮานส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่าน มือเล็กขยุ้มผ้าปูที่นอนเพื่อระบายอารมณ์ จิกดึงจนเกือบขาดคามือ แต่ก็ไม่ได้บรรเทาความเสียวซ่านที่อีกคนสร้างให้เลย

            “ อ๊ะ...เซฮุน อ๊า... ”

            ร้องห้ามก็ไม่ได้ แค่ขนาดครางออกมายังแทบไม่เป็นภาษา รู้สึกปวดหนึบไปหมดที่ส่วนล่างเมื่อถูกอีกคนครอบครองไว้ด้วยโพรงปากอุ่น ไม่รู้เมื่อไรที่เซฮุนดึงชั้นในตัวบางออกไปจากเขา รู้ตัวอีกทีก็สัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนและโพรงปากอุ่นๆ ที่เข้าครอบครองส่วนนั้นเอาไว้เสียแล้ว...โอ เซฮุน นายจะทำทุกอย่างไวเกินไปแล้วนะ

            “ อ่า เซฮุน อ๊า...ไม่
ไหว อ่ะ..ไม่ไหวแล้ว ”

            ลู่ฮานบิดกายไปมาพร้อมกับยกสะโพกขึ้นรับโพรงปากที่กำลังดูดดุนส่วนอ่อนไหวของเขาเข้าออกอย่างต่อเนื่อง เมื่อร้องบอกก็รู้สึกได้ว่าจังหวะเริ่มถี่ไวขึ้น จนไม่นานความอึดอัดก็ถูกปลดปล่อยออกมาคาโพรงปากของร่างสูงอย่างห้ามไม่ได้

            “ อ่า....ไม่ เซฮุน อย่า...แฮ่กๆ อย่ากินมัน ”

            “ อื้มมม... ”

            เซฮุนไม่ฟังเสียงค้านกับมือเล็กที่ส่งมาดันไหล่เขาให้ถอยห่างออกจากส่วนอ่อนไหวของตัวเอง แต่ยังคงเล็มเลียดูดไล้ไปทั่วส่วนอ่อนไหว เก็บเกี่ยวน้ำรักที่ร่างบางเพิ่งจะปลดปล่อยออกมากลืนลงคอไป เขาไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครทั้งนั้น ลู่ฮานเป็นคนแรกที่เขาทำให้แบบนี้ และยินดีที่จะกลืนกินลงไปทุกหยาดหยด

            เซฮุนถอยตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองจนร่างกายเปลือยเปล่าไม่ต่างจากคนที่นอนหอบอยู่ตรงหน้า แทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาของลู่ฮาน โน้มตัวลงมาแนบชิดจนไม่เหลือที่ให้อากาศไหลผ่านได้เลย แก่นกายใหญ่ของเซฮุนตอนนี้พร้อมมากแล้ว ยิ่งได้สัมผัสกับส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กใต้ร่าง มันยิ่งตื่นตัวมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ความแข็งแกร่งดุนดันจนคนตัวเล็กเผลอหน้าแดงออกมา

            “ พร้อมไหม....ถ้าไม่ไหว ก็บอก จิกแขนฉันก็ได้ ”

            “ มัน...จะเจ็บ หรือเปล่า ”

            “ เจ็บ...แต่ไม่นานหรอก ฉันสัญญาจะไม่ทำแรงนะ ”

            “ อะ...อืม ”

            สิ้นคำสัญญาเซฮุนก็กดจูบลงไปบนเรียวปากอิ่มทันที บดเบียดอยู่นานจนมั่นใจแล้วว่าร่างบางตรงหน้าเริ่มผ่อนคลายลงแล้ว ลู่ฮานเริ่มจูบกลับมานั่นทำให้เซฮุนเริ่มที่จะจัดการกับส่วนล่างทันที

            “ อื้ออ ”

            ไม่มีการเบิกทางใดๆ เซฮุนค่อยๆ จับแก่นกายดันเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังของลู่ฮานช้าๆ ช่องทางที่ไม่เคยมีใครได้เข้ามา ไม่เคยผ่านใครมาก่อน ตอนนี้กำลังตอดรัดแก่นกายใหญ่ที่กำลังเคลื่อนเข้ามาช้าๆ เจ็บจนต้องจิกเล็บมือลงไปบนต้นแขนหนาที่จับอยู่  เรียวขาเริ่มกางออกมากขึ้นเพราะรู้สึกเจ็บและอยากให้อีกคนเข้ามาได้สะดวกขึ้น เผลอยกสะโพกขึ้นเพราะความอึดอัดและเสียวซ่าน จะร้องก็ร้องไม่ได้เพราะริมฝีปากยังคงถูกประกบปิดอยู่ จิกปลายท้าลงบนที่นอนอย่างแรง รู้สึกทรมาน เหมือนร่างกายจะแตกออกเสียให้ได้

            “ อ๊า....เจ็บ ซะ...เซฮุน ฉันเจ็บ ฮึก ”

“ ไหวไหม...อึก ฉัน....ฉันหยุดไม่ได้แล้ว ”


            สวบ!!!


            “ อ๊าาาา......ฮึก ”

            ลู่ฮานวีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อเซฮุนดันแก่นกายที่เหลือกว่าครึ่งเข้ามารวดเดียว ผวาตัวขึ้นกอดคนด้านบนเอาไว้ จิกเล็บมือลงบนหลังอีกคนอย่างระบายความเจ็บจนเลือดซิบออกมา

            “ อ๊า...อย่า  ยะ...อย่าเพิ่ง ”

            เซฮุนนิ่งไปพักหนึ่งหลังจากที่เข้ามาในตัวลู่ฮานได้สำเร็จ หยุดนิ่งแช่ไว้เพราะขยับไม่ได้ เนื่องจากแก่นกายของเขาถูกช่องทางของร่างบางบีบรัดจนแน่นไปหมด เขาจึงต้องก้มลงไปประกบปากจูบแลกลิ้นกับคนใต้ร่างอีกครั้งเพื่อให้อีกคนคลายความเจ็บลง แต่พอเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบรัดที่เบาลงเขาก็เริ่มที่จะขยับตัว แต่ก็ถูกร่างบางกอดเอาไว้แน่นและร้องห้ามเอาไว้เสียก่อน

            “ อย่ากลัวนะ...ลู่ฮาน ฉัน...ไม่ไหวแล้วจริงๆ ”

            “ แต่...อ่ะ...มันเจ็บ ”

            ลู่ฮานพูดออกไปอย่างติดๆ ขัดๆ เพราะยังรู้สึกเจ็บไม่หาย ถึงแม้ความต้องการจะมีมากแค่ไหน แต่พอเจอความเจ็บแบบนี้เขาก็เกือบจะถอดใจ

            “ เดี๋ยวมันจะไม่เจ็บแล้ว...นะ ”

            ลู่ฮานพยักหน้าช้าๆ เซฮุนเห็นดังนั้นก็ส่งยิ้มออกมาแล้วเริ่มขยับตัวช้าๆ ส่งไปในจังหวะเนิบนาบเพราะต้องการให้คนตัวเล็กของเขาปรับตัวได้ทัน แก่นกายอุ่นสัมผัสกับหนังอ่อนนุ่มด้านในจนปวดหนึบไปหมด อยากจะใส่แรงๆ แต่ก็ทำไม่ได้ เป็นห่วงกลัวคนใต้ร่างจะรับไม่ไหว เพราะนี่เพิ่งจะเป็นครั้งแรก

            “ อ่า...อ่า...ซะ  เซฮุน...เร็ว...กว่านี้ ”

            ทั้งๆ ที่อยากจะให้ปรับตัวให้ได้ก่อน แต่เล่นมาร้องขอกันแบบนี้มีหรือที่ร่างสูงจะไม่สนอง ตอนแรกกะว่าจะค่อยเป็นค่อยไป แต่สงสัยจะเริ่มหายเจ็บแล้วจึงได้ร้องขอออกมาแบบนี้ เซฮุนเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามคำขอของคนใต้ร่าง ตัวเขาเองตอนนี้ก็แทบจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ปวดหนึบที่แก่นกาย รู้สึกอึดอัดจนอยากจะปลดปล่อยออกมา

            “ อ๊ะ..อ๊า..ซะ...เซฮุน เซฮุน ”

            ร้องครางไปตามจังหวะรักที่เริ่มเร็วขึ้นและเร็วขึ้น จนเห็นสวรรค์อยู่รำไร ตอนนี้ลู่ฮานลืมความเจ็บไปจนหมดสิ้น เหลือไว้แต่เพียงความเสียวซ่าน และน้ำเสียงครางหวานกระเส่าปลุกปั่นอารมณ์คนตัวสูงเป็นอย่างดี อารมณ์ที่มีมากขึ้นต้องการที่จะปลดปล่อย บวกกับเสียงหวานๆ ที่ครางอยู่ข้างหูทำให้เซฮุนหยุดตัวเองไม่ได้ ยิ่งเร่งเร้าจังหวะรักถี่รัวขึ้น จนในที่สุดก็ส่งทั้งตัวเองและคนใต้ร่างแตะขอบสวรรค์ไปพร้อมๆ กัน

            “ ซะ...เซฮุน  อ๊ะ....อ๊าาาา ”

            “ อืมม... ”

            สายน้ำอุ่นๆ ถูกปล่อยเข้าไปด้านในช่องทาง เซฮุนกดแช่แก่นกายเอาไว้จนปลดปล่อยออกไปจนหมด ลู่ฮานเองก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้งจนเต็มหน้าท้องของคนด้านบน ทิ้งตัวนอนหอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเหนื่อยหอบ

            เซฮุนซบหน้าลงกับแผ่นอกบางอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพลิกตัวลงไปนอนอยู่ด้านล่างแทนเพราะกลัวลู่ฮานจะหนัก ช่องทางที่ยังเชื่อมต่อกันอยู่ก็ยิ่งดันลึกเข้าไปมากกว่าเก่าเมื่อร่างบางขึ้นมาทับอยู่บนตัวเขา
            “ อ๊า...เซฮุน ”

            “ หายเหนื่อยหรือยัง ฉันหายแล้วนะ ”

            “ แล้ว...อ๊ะ...ยังไง อื้ออ...อย่าดันเข้ามา มัน...เอ่อ เสียว ”

            เซฮุนแกล้งสวนสะโพกขึ้นไป ทำให้แก่นกายกระทบเข้ากับผนังด้านในได้ลึกมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้คนที่ทับอยู่บนตัวครางเสียงหวานออกมาให้ได้ยิน นั้นยิ่งทำให้อารมณ์ต้องการเริ่มกลับมาอีกครั้ง เซฮุนดันตัวลู่ฮานให้ลุกขึ้นนั่งบนตัวเขา แล้วส่งสายตาสำรวจไปจนทั่วตั้งแต่ใบหน้าหวาน ลำคำขาว เรื่อยลงมาหยุดสายตาอยู่ที่ยอดอกสีสวย เซฮุนค่อยๆ ดันตัวเองให้ลุกขึ้นตามมาแล้วจัดการเข้าครอบครองยอดอกตรงหน้าอย่างหิวกระหาย เล็มเลียจนร่างบางได้แต่ครางกระเส่า แหงนเงยหน้าขึ้น ส่งมือเข้าขยุ้มกลุ่มผมนุ่มอย่างระบายอารมณ์

            เซฮุนดูดุนยอดอกทั้งสองข้าง ขบเม้นสลับกันไปมาเพื่อดึงอารมณ์ของคนที่นั่งคร่อมตักเขาให้กระพือพัดขึ้นมาอีกครั้ง ไม่นานก็รู้สึกได้ถึงแรงขยับที่ส่วนล่างไปมา และยิ่งเร็วขึ้นเมื่อเขายังคงรัวเรียวลิ้นอยู่บนยอดอกสีสวย

            “ อ่า....อ๊ะ บอกว่าอย่า...อ๊า อย่ากัด เซฮุน ”

            ลู่ฮานยังคงขยับสะโพกสอดรับกับแก่นกายใหญ่ไปมา จากจังหวะที่ช้าก็เริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ ครั้งนี้เขาเป็นคนขยับเอง ทำเองทุกอย่าง โดยที่เซฮุนได้แต่จับประคองเอวเขาไว้และเล็มเลียยอดอกเท่านั้น สำหรับส่วนล่างเป็นหน้าที่ของลู่ฮาน

            “ เซฮุน...อ๊า....อ๊ะ...อ๊ะ...จะไม่ไหว ...แล้ว ”
           


            สงสัยวันนี้พวกเขาสองคนจะได้ติวหนังสือกันนานเป็นพิเศษ ข้อสอบในอีกสองวันข้างหน้ารับรองผ่านอย่างฉลุยแน่นอน เสียงครางหวานๆ ยังคงคราลั่นห้องสลับกับจังหวะรักที่ไม่หยุดลงง่ายๆ เอาเป็นว่าปล่อยให้ทั้งสองคนติวหนังสือกันต่อไปเถอะ
อย่าลืมกลับไปเม้นกันด้วยนะคะ




http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1011524
ไม่งั้นไรท์เตอร์ งอนจริงๆนะ ^^
ปล. NC ไม่เก่งจริงๆ ใสใสค่ะ
มาคุยกันนะคะ
#chanbaekOVER