วันอังคารที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2557

ฮ๊ะ!!!...มันหายไป 2

ฮ๊ะ!!!.....มันหายไป 2










เมื่อลู่ฮานอนุญาติ เซฮุนก็ไม่รอช้า ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวๆที่ล่อตาล่อใจเขาทันทีมือก็ทำหน้าที่ปลดเปลื้องเสื้อคลุมตัวหนาทั้งของตัวเองและร่างบางออกจนทั้งคู่เหลือเพียงแค่เสื้อนักศึกษาเท่านั้น เซฮุนผละออกมาเพื่อมองหน้าลู่ฮานที่อยู่ห่างกันเพียงแค่ลมหายใจกั้น ยิ่งลมหายใจเป่ารินรดกันไปมาก็ทำให้อารมณ์ความต้องการต่างๆ เพิ่มมากขึ้น ยิ่งมองตา ยิ่งรับรู้ถึงความรู้สึกของหัวใจ เมื่อหัวใจสองดวงต่างก็ต้องการกันและกันมาขนาดนี้ ก็ไม่มีอะไรสามารถมาหยุดได้อีกต่อไปแล้ว

            “ ไม่ต้องกลัวนะ ”

            ร่างสูงก้มลงไปกระซิบชิดกับใบหูเล็กของคนใต้ร่าง จงใจให้ริมฝีปากสัมผัสกับใบหู แล้วตามด้วยการขบเม้มเบาๆ จนร่างบางขนลุกไปทั่วทั้งร่าง ลู่ฮานเอียงหน้าหลบริมฝีปากร้อนพร้อมกับหลับตาแน่นอย่างรู้สึกเสียวซ่าน ยิ่งริมฝีปากและปลายจมูกสัมผัสโดนผิวกายมากเท่าไร คนตัวเล็กจะสะดุ้ง สะดุดลมหายใจตัวเองทุกครั้ง

            “ อ๊ะ...ซะ...เซฮุน อื้อ ”

            ยิ่งเซฮุนได้สัมผัสร่างบางมากเท่าไร เขาเองก็หยุดตัวเองไม่ได้มากเท่านั้น ทุกที่ที่ปลายจมูกไล้ผ่านช่างหอมเหลือเกิน พอแตะริมฝีปากลงไปขบเม้ม สัมผัสหวานซาบซ่านก็ติดปลายลิ้นเหมือนขนมหวานรสเลิศจนผละออกไม่ได้ ยิ่งได้ชิมยิ่งติดใจ ชิมแล้วยิ่งอยากชิมอีกต่อไป มากขึ้นเรื่อยๆ

            ไม่นานลู่ฮานก็สัมผัสได้ถึงความเย็นที่หน้าอก เขาไม่รู้ว่ากระดุมเสื้อนักศึกษาของเขาถูกคนด้านบนปลดออกไปจนหมดตั้งแต่เมื่อไร รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ริมฝีปากร้อนแตะสัมผัสลงที่ตำแหน่งเดียวกับหัวใจของเขาที่กำลังเต้นโครมครามอย่างบ้างคลั่ง

            “ ซะ...เซฮุน  อ๊า....อย่า...อื้อ ”

            เสียงร้องห้ามติดๆ ขัดๆ เมื่อโพรงปากร้อนเข้าครอบครองยอดอก สัมผัสแปลกใหม่ที่ร่างสูงมอบให้ เป็นอะไรที่บรรยายไม่ถูกจริงๆ ทั้งเสียวซ่าน ทั้งกลัว แต่ก็ต้องการไปพร้อมๆ กัน ในที่สุดก็เก็บความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้จนต้องยกมือขึ้นมาขยุ้มกลุ่มผมคนที่กำลังเล็มเลียยอดอกตัวเองอย่างระบายความเสียวซ่าน ยิ่งลิ้นร้อนเล็มเลียไล้วนยอดอกที่กำลังชูชันมากเท่าไร ร่างบางก็ยิ่งแอ่นอกรับสัมผัสมากขึ้นเท่านั้น ใบหน้าหันเข้าซุกกับหมอนใบใหญ่ ขบริมฝีปากล่างจนรู้สึกเจ็บ

            “ อ่า...เซฮุน....อ๊ะ..อย่า อื้อ อย่ากัดสิ....อ๊า ”

            “ อื้ม...ลู่ฮาน หวาน....หวานมากเลย อื้ม ”

            ยิ่งเกิดอารมณ์มากขึ้นเท่าไร เซฮุนก็เริ่มคุมตัวเองไม่ได้ อยากสัมผัสร่างบางตรงหน้าแรงๆ เหมือนที่เคยทำกับคนอื่นๆ จนเผลอขบกัดเข้าที่ยอดอกจนร่างบางเอ่ยห้ามเสียงหวาน พลันสติสตังก็เริ่มกลับมา เขาจะต้องถะนุถนอมและอ่อนโยนกับลู่ฮานให้มากที่สุด ทุกอย่างต้องค่อยเป็นค่อยไป เพราะคนนี้เป็นคนที่เขารัก ไม่ใช่แค่คู่นอนระบายความใคร่เท่านั้น

            “ ขอโทษนะ...เจ็บไหม ”

            เซฮุนผละออกจากยอดอกของคนใต้ร่าง ก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นมามองหน้าอีกคนส่งปลายนิ้วอุ่นๆ ไล้ไปมาที่แก้มใสอย่างอ่อนโยน ลู่ฮานได้แต่ส่ายหน้าไปมาบ่งบอกว่าไม่เจ็บ นั่นทำให้เซฮุนเริ่มเบาใจ ก้มลงกดริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่มเบาๆ หนึ่งทีแล้วผละ ออกมา

            “ ลู่ฮาน...กลัวหรือเปล่า ให้หยุดไหม ”

            เซฮุนเอ่ยถามเพราะนึกเป็นห่วงคนตัวเล็กของเขา ทั้งๆ ที่มั่นใจอยู่แล้วว่าลู่ฮานจะไม่ปฎิเสธเขาเหมือนที่ผ่านๆ มาแน่นอน แต่เขาก็อยากจะถามเพื่อให้อีกคนยืนยันว่าต้องการเขาจริงๆ
            “ กะ...กลัวแต่...ไม่ เอ่อ...ไม่หยุด ”

            ลู่ฮานเอ่ยตอบออกไปแล้วหันหน้าหนีหลบสายตาหวานๆ ที่เซฮุนส่งมาให้ มาปลุกปั่นจนอารมณ์เขาเกิดแบบนี้แล้วจะให้หยุดง่ายๆ ได้ยังไง ไหนๆ ก็ทำมาจนขนาดนี้แล้ว ก็ต้องดำเนินต่อไปให้ถึงที่สุดแหละ เพราะเขาตัดสินใจดีแล้ว

            ไม่รอช้าเซฮุนก้มลงไปป้อนจูบให้กับคนใต้ร่างทันที แต่ครั้งนี้แตกต่างไปกับทุกครั้งอย่างสิ้นเชิง จากที่เคยหอมหวาน ละมุนละไม กลับกลายเป็นร้อนแรงราวกับจะกระชากวิญญาณให้ออกจากร่างก็ไม่ปาน ลู่ฮานเผลอเปิดปากออกเพื่อจะกอบโกยอากาศที่กำลังจะหมดไปให้กลับเข้ามา เป็นจังหวะเดียวกับที่ลิ้นร้อนของคนด้านบนส่งเข้ามากวาดความหวานไปทั่วโพรงปากของเขา เซฮุนดูดดุนลิ้นเล็กอย่างหิวกระหาย ราวกับไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อน เสียงความเปียกชื้นดังออกมาเป็นระยะในขณะที่ทั้งสองยังคงประกบปากส่งผ่านความหวานกันไปมา

            เซฮุนจัดการถอดเสื้อออกจากลำตัวของลู่ฮานก่อนจะปล่อยทิ้งลงไปข้างเตียงอย่างไม่ใยดี ก่อนจะเลื่อนมือหนาลงไปปลดกางเกงของร่างบางออกแล้วปล่อยทิ้งลงข้างเตียงตามกันไป ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก จนร่างบางไม่ทันรู้ตัว จนในที่สุดร่างทังร่างก็เหลือเพียงชั้นในตัวบางปกปิดส่วนอ่อนไหวอยู่เท่านั้น

            “ อ่า....เซฮุน....อื้มม ”

            ริมฝีปากร้อนเริ่มลากไล้ลงมาที่หน้าอกขาวอีกครั้ง แวะดูดดุน ชิมความหวานจากยอดอกอยู่ไม่นานก็ลากริมฝีปากกดจูบเรื่อยลงมายังหน้าท้องที่กำลังหดเกร็งเพราะแรงอารมณ์ ลู่ฮานส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่าน มือเล็กขยุ้มผ้าปูที่นอนเพื่อระบายอารมณ์ จิกดึงจนเกือบขาดคามือ แต่ก็ไม่ได้บรรเทาความเสียวซ่านที่อีกคนสร้างให้เลย

            “ อ๊ะ...เซฮุน อ๊า... ”

            ร้องห้ามก็ไม่ได้ แค่ขนาดครางออกมายังแทบไม่เป็นภาษา รู้สึกปวดหนึบไปหมดที่ส่วนล่างเมื่อถูกอีกคนครอบครองไว้ด้วยโพรงปากอุ่น ไม่รู้เมื่อไรที่เซฮุนดึงชั้นในตัวบางออกไปจากเขา รู้ตัวอีกทีก็สัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนและโพรงปากอุ่นๆ ที่เข้าครอบครองส่วนนั้นเอาไว้เสียแล้ว...โอ เซฮุน นายจะทำทุกอย่างไวเกินไปแล้วนะ

            “ อ่า เซฮุน อ๊า...ไม่
ไหว อ่ะ..ไม่ไหวแล้ว ”

            ลู่ฮานบิดกายไปมาพร้อมกับยกสะโพกขึ้นรับโพรงปากที่กำลังดูดดุนส่วนอ่อนไหวของเขาเข้าออกอย่างต่อเนื่อง เมื่อร้องบอกก็รู้สึกได้ว่าจังหวะเริ่มถี่ไวขึ้น จนไม่นานความอึดอัดก็ถูกปลดปล่อยออกมาคาโพรงปากของร่างสูงอย่างห้ามไม่ได้

            “ อ่า....ไม่ เซฮุน อย่า...แฮ่กๆ อย่ากินมัน ”

            “ อื้มมม... ”

            เซฮุนไม่ฟังเสียงค้านกับมือเล็กที่ส่งมาดันไหล่เขาให้ถอยห่างออกจากส่วนอ่อนไหวของตัวเอง แต่ยังคงเล็มเลียดูดไล้ไปทั่วส่วนอ่อนไหว เก็บเกี่ยวน้ำรักที่ร่างบางเพิ่งจะปลดปล่อยออกมากลืนลงคอไป เขาไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครทั้งนั้น ลู่ฮานเป็นคนแรกที่เขาทำให้แบบนี้ และยินดีที่จะกลืนกินลงไปทุกหยาดหยด

            เซฮุนถอยตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองจนร่างกายเปลือยเปล่าไม่ต่างจากคนที่นอนหอบอยู่ตรงหน้า แทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาของลู่ฮาน โน้มตัวลงมาแนบชิดจนไม่เหลือที่ให้อากาศไหลผ่านได้เลย แก่นกายใหญ่ของเซฮุนตอนนี้พร้อมมากแล้ว ยิ่งได้สัมผัสกับส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กใต้ร่าง มันยิ่งตื่นตัวมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ความแข็งแกร่งดุนดันจนคนตัวเล็กเผลอหน้าแดงออกมา

            “ พร้อมไหม....ถ้าไม่ไหว ก็บอก จิกแขนฉันก็ได้ ”

            “ มัน...จะเจ็บ หรือเปล่า ”

            “ เจ็บ...แต่ไม่นานหรอก ฉันสัญญาจะไม่ทำแรงนะ ”

            “ อะ...อืม ”

            สิ้นคำสัญญาเซฮุนก็กดจูบลงไปบนเรียวปากอิ่มทันที บดเบียดอยู่นานจนมั่นใจแล้วว่าร่างบางตรงหน้าเริ่มผ่อนคลายลงแล้ว ลู่ฮานเริ่มจูบกลับมานั่นทำให้เซฮุนเริ่มที่จะจัดการกับส่วนล่างทันที

            “ อื้ออ ”

            ไม่มีการเบิกทางใดๆ เซฮุนค่อยๆ จับแก่นกายดันเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังของลู่ฮานช้าๆ ช่องทางที่ไม่เคยมีใครได้เข้ามา ไม่เคยผ่านใครมาก่อน ตอนนี้กำลังตอดรัดแก่นกายใหญ่ที่กำลังเคลื่อนเข้ามาช้าๆ เจ็บจนต้องจิกเล็บมือลงไปบนต้นแขนหนาที่จับอยู่  เรียวขาเริ่มกางออกมากขึ้นเพราะรู้สึกเจ็บและอยากให้อีกคนเข้ามาได้สะดวกขึ้น เผลอยกสะโพกขึ้นเพราะความอึดอัดและเสียวซ่าน จะร้องก็ร้องไม่ได้เพราะริมฝีปากยังคงถูกประกบปิดอยู่ จิกปลายท้าลงบนที่นอนอย่างแรง รู้สึกทรมาน เหมือนร่างกายจะแตกออกเสียให้ได้

            “ อ๊า....เจ็บ ซะ...เซฮุน ฉันเจ็บ ฮึก ”

“ ไหวไหม...อึก ฉัน....ฉันหยุดไม่ได้แล้ว ”


            สวบ!!!


            “ อ๊าาาา......ฮึก ”

            ลู่ฮานวีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อเซฮุนดันแก่นกายที่เหลือกว่าครึ่งเข้ามารวดเดียว ผวาตัวขึ้นกอดคนด้านบนเอาไว้ จิกเล็บมือลงบนหลังอีกคนอย่างระบายความเจ็บจนเลือดซิบออกมา

            “ อ๊า...อย่า  ยะ...อย่าเพิ่ง ”

            เซฮุนนิ่งไปพักหนึ่งหลังจากที่เข้ามาในตัวลู่ฮานได้สำเร็จ หยุดนิ่งแช่ไว้เพราะขยับไม่ได้ เนื่องจากแก่นกายของเขาถูกช่องทางของร่างบางบีบรัดจนแน่นไปหมด เขาจึงต้องก้มลงไปประกบปากจูบแลกลิ้นกับคนใต้ร่างอีกครั้งเพื่อให้อีกคนคลายความเจ็บลง แต่พอเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบรัดที่เบาลงเขาก็เริ่มที่จะขยับตัว แต่ก็ถูกร่างบางกอดเอาไว้แน่นและร้องห้ามเอาไว้เสียก่อน

            “ อย่ากลัวนะ...ลู่ฮาน ฉัน...ไม่ไหวแล้วจริงๆ ”

            “ แต่...อ่ะ...มันเจ็บ ”

            ลู่ฮานพูดออกไปอย่างติดๆ ขัดๆ เพราะยังรู้สึกเจ็บไม่หาย ถึงแม้ความต้องการจะมีมากแค่ไหน แต่พอเจอความเจ็บแบบนี้เขาก็เกือบจะถอดใจ

            “ เดี๋ยวมันจะไม่เจ็บแล้ว...นะ ”

            ลู่ฮานพยักหน้าช้าๆ เซฮุนเห็นดังนั้นก็ส่งยิ้มออกมาแล้วเริ่มขยับตัวช้าๆ ส่งไปในจังหวะเนิบนาบเพราะต้องการให้คนตัวเล็กของเขาปรับตัวได้ทัน แก่นกายอุ่นสัมผัสกับหนังอ่อนนุ่มด้านในจนปวดหนึบไปหมด อยากจะใส่แรงๆ แต่ก็ทำไม่ได้ เป็นห่วงกลัวคนใต้ร่างจะรับไม่ไหว เพราะนี่เพิ่งจะเป็นครั้งแรก

            “ อ่า...อ่า...ซะ  เซฮุน...เร็ว...กว่านี้ ”

            ทั้งๆ ที่อยากจะให้ปรับตัวให้ได้ก่อน แต่เล่นมาร้องขอกันแบบนี้มีหรือที่ร่างสูงจะไม่สนอง ตอนแรกกะว่าจะค่อยเป็นค่อยไป แต่สงสัยจะเริ่มหายเจ็บแล้วจึงได้ร้องขอออกมาแบบนี้ เซฮุนเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามคำขอของคนใต้ร่าง ตัวเขาเองตอนนี้ก็แทบจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ปวดหนึบที่แก่นกาย รู้สึกอึดอัดจนอยากจะปลดปล่อยออกมา

            “ อ๊ะ..อ๊า..ซะ...เซฮุน เซฮุน ”

            ร้องครางไปตามจังหวะรักที่เริ่มเร็วขึ้นและเร็วขึ้น จนเห็นสวรรค์อยู่รำไร ตอนนี้ลู่ฮานลืมความเจ็บไปจนหมดสิ้น เหลือไว้แต่เพียงความเสียวซ่าน และน้ำเสียงครางหวานกระเส่าปลุกปั่นอารมณ์คนตัวสูงเป็นอย่างดี อารมณ์ที่มีมากขึ้นต้องการที่จะปลดปล่อย บวกกับเสียงหวานๆ ที่ครางอยู่ข้างหูทำให้เซฮุนหยุดตัวเองไม่ได้ ยิ่งเร่งเร้าจังหวะรักถี่รัวขึ้น จนในที่สุดก็ส่งทั้งตัวเองและคนใต้ร่างแตะขอบสวรรค์ไปพร้อมๆ กัน

            “ ซะ...เซฮุน  อ๊ะ....อ๊าาาา ”

            “ อืมม... ”

            สายน้ำอุ่นๆ ถูกปล่อยเข้าไปด้านในช่องทาง เซฮุนกดแช่แก่นกายเอาไว้จนปลดปล่อยออกไปจนหมด ลู่ฮานเองก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้งจนเต็มหน้าท้องของคนด้านบน ทิ้งตัวนอนหอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเหนื่อยหอบ

            เซฮุนซบหน้าลงกับแผ่นอกบางอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพลิกตัวลงไปนอนอยู่ด้านล่างแทนเพราะกลัวลู่ฮานจะหนัก ช่องทางที่ยังเชื่อมต่อกันอยู่ก็ยิ่งดันลึกเข้าไปมากกว่าเก่าเมื่อร่างบางขึ้นมาทับอยู่บนตัวเขา
            “ อ๊า...เซฮุน ”

            “ หายเหนื่อยหรือยัง ฉันหายแล้วนะ ”

            “ แล้ว...อ๊ะ...ยังไง อื้ออ...อย่าดันเข้ามา มัน...เอ่อ เสียว ”

            เซฮุนแกล้งสวนสะโพกขึ้นไป ทำให้แก่นกายกระทบเข้ากับผนังด้านในได้ลึกมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้คนที่ทับอยู่บนตัวครางเสียงหวานออกมาให้ได้ยิน นั้นยิ่งทำให้อารมณ์ต้องการเริ่มกลับมาอีกครั้ง เซฮุนดันตัวลู่ฮานให้ลุกขึ้นนั่งบนตัวเขา แล้วส่งสายตาสำรวจไปจนทั่วตั้งแต่ใบหน้าหวาน ลำคำขาว เรื่อยลงมาหยุดสายตาอยู่ที่ยอดอกสีสวย เซฮุนค่อยๆ ดันตัวเองให้ลุกขึ้นตามมาแล้วจัดการเข้าครอบครองยอดอกตรงหน้าอย่างหิวกระหาย เล็มเลียจนร่างบางได้แต่ครางกระเส่า แหงนเงยหน้าขึ้น ส่งมือเข้าขยุ้มกลุ่มผมนุ่มอย่างระบายอารมณ์

            เซฮุนดูดุนยอดอกทั้งสองข้าง ขบเม้นสลับกันไปมาเพื่อดึงอารมณ์ของคนที่นั่งคร่อมตักเขาให้กระพือพัดขึ้นมาอีกครั้ง ไม่นานก็รู้สึกได้ถึงแรงขยับที่ส่วนล่างไปมา และยิ่งเร็วขึ้นเมื่อเขายังคงรัวเรียวลิ้นอยู่บนยอดอกสีสวย

            “ อ่า....อ๊ะ บอกว่าอย่า...อ๊า อย่ากัด เซฮุน ”

            ลู่ฮานยังคงขยับสะโพกสอดรับกับแก่นกายใหญ่ไปมา จากจังหวะที่ช้าก็เริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ ครั้งนี้เขาเป็นคนขยับเอง ทำเองทุกอย่าง โดยที่เซฮุนได้แต่จับประคองเอวเขาไว้และเล็มเลียยอดอกเท่านั้น สำหรับส่วนล่างเป็นหน้าที่ของลู่ฮาน

            “ เซฮุน...อ๊า....อ๊ะ...อ๊ะ...จะไม่ไหว ...แล้ว ”
           


            สงสัยวันนี้พวกเขาสองคนจะได้ติวหนังสือกันนานเป็นพิเศษ ข้อสอบในอีกสองวันข้างหน้ารับรองผ่านอย่างฉลุยแน่นอน เสียงครางหวานๆ ยังคงคราลั่นห้องสลับกับจังหวะรักที่ไม่หยุดลงง่ายๆ เอาเป็นว่าปล่อยให้ทั้งสองคนติวหนังสือกันต่อไปเถอะ
อย่าลืมกลับไปเม้นกันด้วยนะคะ




http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1011524
ไม่งั้นไรท์เตอร์ งอนจริงๆนะ ^^
ปล. NC ไม่เก่งจริงๆ ใสใสค่ะ
มาคุยกันนะคะ
#chanbaekOVER



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น