วันพฤหัสบดีที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2558

NC....ร้าว >>> 10





NC....ร้าว>>>>10
By...Seoul_City










“ แต่ฉันจะฟังมัน จากร่างกายของนายแทนต่างหากล่ะ แบคฮยอน ”


 “ อย่า อ๊ะ...ชานยอล อย่า!....อื้อออ ”

            เพียงแค่เสี้ยววินาทีที่ร้องขอ เสียงหวานก็ถูกดูดกลืนไปพร้อมกับริมฝีปากหนาที่ทาบทับลงมาแรงๆ อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ชานยอลโถมตัวเข้าทับคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะประกบปาก กระแทกจูบเร่าร้อนไร้ความปราณีจนได้กลิ่นคาวเลือด ถึงแม้จะรู้ว่าอีกคนได้รับบาดเจ็บจากการกระทำของเขา แต่ชานยอลก็ไม่ได้คิดที่จะหยุดมันลง ยิ่งพอนึกไปถึงภาพเหตุการณ์ระหว่างคนตัวเล็กกับหุ้นส่วนของเขาที่ร้านอาหารวันนี้ พลันภาพเก่าเมื่อสามปีก่อนก็ซ้อนทับขึ้นมาจุดประกายอารมณ์โกรธให้ยิ่งโหมกระหน่ำมากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
            “ อื้อออ อึก ”
            เสียงร้องประท้วงเพื่อของอิสรภาพดังขึ้นในลำคอ แบคฮยอนพยายามที่จะเม้มริมฝีปากเอาไว้อย่างถึงที่สุด เพื่อไม่ให้อีกคนรุกล้ำเข้ามาได้มากกว่านี้ แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิด เพราะยิ่งเขาออกอาการต่อต้านและไม่ต้องการเพียงใด ชานยอลก็ยิ่งบดจูบขยี้ริมฝีปากเขาด้วยเรียวปากหนาของเจ้าตัวแรงขึ้นเท่านั้น มันแรงมากจนรู้สึกเจ็บระบมไปหมด
            “ แฮ่ก... เปิดปากออก แบคฮยอน ”
            “ อึก..อื้อ ”
            “ ฉันบอกให้นายเปิดปากเดี๋ยวนี้ ”
            “ อื้อออ ”
            “ ก็ได้...แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ”
            พูดจบฝ่ามือหนาที่กดข้อมือคนตัวเล็กเอาไว้กับเตียงในคราแรก ก็ถูกปล่อยออกทันทีอย่างไม่รอช้า ชานยอลย้ายมือหนาข้างหนึ่งขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนของคนตัวเล็กด้วยความชำนาญและรวดเร็ว โดยมืออีกข้างที่เหลือ ก็จัดการรวบข้อมือบางทั้งสองแล้วกดเอาไว้ที่เหนือหัวของเจ้าตัวเพื่อป้องกันการขัดขืน
            “ อึก...อื้อ! ”
            “ ดื้อให้ได้ตลอดนะ ”
            ชานยอลเอ่ยออกมาหลังจากจัดการปลดกระดุมเสื้อของคนตัวเล็กออกไปจนหมด เนื้อตัวที่ขาวอมชมพูเกินชายตั้งแต่ลำคอจนถึงหน้าท้องแบนราบนั้น เรียกความกระสันอยากให้ร่างสูงอยู่ไม่น้อย  ชานยอลยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ก่อนจะโน้มใบหน้าซุกลงที่ซอกคอขาว จงใจขบเม้มแรงๆ สามสี่ครั้งจนจุดนั้นขึ้นสีจัดอย่างเห็นได้ชัด ตบท้ายด้วยการส่งลิ้นร้อนโลมเลียรอบๆ รอยนั้นราวกับต้องการจะปลอบประโลม
            “ อื้ออ...อืออ  อ่า ”
            “ หึ ”
            ชานยอลหัวเราะเบาๆ ทั้งๆ ที่ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากหนายังคงเล่นสนุกกับผิวกายขาวผ่องของคนใต้ร่างไม่เลิก ร่างสูงลากไล้ริมฝีปากกดจูบต่ำลงมาจากซอกคอขาว ไหปลาร้า และกลางแผ่นอก ทุกครั้งที่ขบเม้มทำรอยทิ้งเอาไว้ ปลายลิ้นร้อนก็จะถูกส่งออกมาแตะเลียจุดๆ นั้นทุกครั้งไป ซึ่งก็เรียกเสียงครางหวิวกับอาการบิดตัวอย่างเร่าร้อนของคนใต้ร่างได้เป็นอย่างดี  
            “ อ่ะ... ยะ...อย่า อ๊าาาา ”
            ในที่สุดชานยอลก็เป็นฝ่ายชนะ เมื่อคนตัวเล็กร้องครางออกมาเพราะความวาบหวามที่บริเวณยอดอก แบคฮยอนบิดตัวเร่ายามที่ลิ้นร้อนของคนด้านบนละเลงลงบนติ่งไต ส่วนยอดที่เริ่มแข็งชูขึ้นนั้น ดูล่อตาล่อใจ จนคนด้านบนอดไม่ได้ที่จะกลืนกิน
            “ อ๊า...ชานยอล  อ่า อย่า อ่ะ อื้อ ”
            “ อื้มม ”
            ชานยอลกระหวัดเลียรอบฐานเป็นวง ก่อนจะครอบริมฝีปากลงบนยอดจุกสีสวยที่แข็งสู้ลิ้น แล้วดูดดุน กลืนกลิ่นราวกับเด็กน้อยดูดนมแม่
            “ อ่า...พอ อ๊ะ ชาน..ยะ....พอนะ อ๊าาา ”
            ฝ่ามือเรียวที่ถูกคนด้านบนปล่อยให้เป็นอิสระตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ถูกส่งมาเกาะไหล่กว้างเอาไว้เป็นที่ระบายอารมณ์ มือเล็กบีบขย้ำไหล่หนาเพราะความเสียว โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่า ยิ่งทำแบบนั้นยิ่งเร้าใจ
            “ พูดสิ...แบคฮยอน ”
            “ อ่า...พะ  พูด อะไร อ๊ะ ”
            “ อธิบายไง ฉันอยากฟัง...ใจจะขาดแล้วนะ ”
            “ ชาน ยะ...แบค อื้อ ”
            ชานยอลผละริมฝีปากออกจากยอดอกหวาน แล้วเคลื่อนตัวขึ้นกระซิบเสียงกระเส่าชิดใบหูเล็กของคนใต้ร่าง พร้อมกับขบเม้มเบาๆ ที่ติ่งหูเล็กเรียกเสียงครางอืออาคลอให้ได้ยิน ก่อนจะปลุกปั่นอารมณ์ให้มากขึ้น ด้วยการส่งลิ้นร้อนแตะที่ใบหูเล็กน้อย แล้วตามด้วยการแหย่มันเข้าไปในรูหู สร้างความเสียวให้คนตัวเล็กได้เป็นอย่างดี
            ชานยอลเลื่อนใบหน้าลงซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอหอมๆ ของคนตัวเล็ก ปลายจมูกโด่งสูดดมกลิ่นเฉพาะกายที่เขารู้สึกว่ามันช่างเย้ายวนชวนลิ้มลอง จนอดไม่ได้ที่จะต้องลงเขี้ยวขบกัดสลับเล็มเลียอยู่ไม่ห่าง
            “ อ๊ะ...ชาน อ่า เจ็บ ”
            “ อืมมม ไหนว่ามาสิ เรื่องวันนั้นน่ะ พูดมาแบคฮยอน”
            “ อื้อออ อ่ะ  อ๊าาา!! ”
            แบคฮยอนร้องครางออกมาเสียงดังเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสฝ่ามือร้อน ที่ล้วงเข้าไปใต้กางเกงเขาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ชานยอลบีบคลึงส่วนอ่อนไหวผ่านชั้นในตัวบางเป็นการเร่งเร้าจะเอาคำอธิบาย ก่อนจะตัดสินใจปลดกางเกงขนาดพอดีตัวของคนใต้ร่างออกอย่างรวดเร็ว จนทำให้ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวของคนตัวเล็ก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตที่ถูกปลดกระดุมออกจนหมด กับชั้นในสีขาวตัวบางเท่านั้น....ยิ่งดู ยิ่งเซ็กซี่
            “ วัน นะ...อ๊า นั้น อื้อออ ”
            “ วันไหน ”
            ชานยอลเอ่ยถามขณะที่เลื่อนตัวกดจูบต่ำลงเรื่อยๆ จนมาถึงหน้าท้องแบนเรียบ ริมฝีปากหนาดูดดึงผิวเนื้อนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ส่งปลายลิ้นเลียวนรอบๆ แอ่งสะดือ ก่อนจะแหย่เข้าไปในรูเล็กๆ กลางหน้าท้องแล้วตวัดปลายลิ้นขึ้นลงเล็กๆ เรียกเสียงคราง
            “ อ่าาา วัน อ่ะ รับปริญญา อ๊ะ ”
            “ อื่มม ยังไงต่อ ”
            “ พี่คริส...อ๊าาาา โอ๊ย อื้ออ ”
            “ อย่าพูดชื่อมัน ”
            เพียงแค่เอ่ยชื่อบุคคลที่สามออกมา ชานยอลที่ละจากหน้าท้องไปหอมฟัดช่วงเอวคอดก็ขบกัดแรงๆ แล้วดึงเนื้อเล็กน้อยเพื่อให้อีกคนรู้ว่าเขาไม่พอใจ ก่อนจะกลับมาไล้ปลายจมูกและริมฝีปากไปตามสีข้างคนตัวเล็กช้าๆ ตามอารมณ์
            “ พี่ขะ...อ่าาา เขา แค่มา แสดง อ๊ะ แสดงความยินดีกับ บะ...แบค อ๊า ”
            “ อื่มม ”
            “ ตอนที่เขาจูบ  อ๊าา อ่ะ...จูบหน้าผาก แบคบอก...อ่า บอกเขาแล้ว ว่า...อ๊ะ ชาน...ชานยอล ไม่ อ๊าาาา ไม่ชอบ อื้ออออ ยะ...อย่า! ”
            แบคฮยอนพูดตะกุกตะกักแทบจับใจความไม่ได้ เพราะในระหว่างที่พูด อีกคนที่อยากจะฟังคำอธิบายก็เล้าโลมส่วนนั้นส่วนนี้ของเขาไปจนทั่ว ล่าสุดคนตัวเล็กต้องครางออกมาเสียงดังเพราะรับรู้ได้ถึงความวาบหวิวที่ส่วนล่าง ก่อนจะรู้สึกตัวว่าชั้นในที่เคยปกปิดส่วนอ่อนไหวเอาไว้ ถูกดึงออกไปจากสะโพกแล้ว
            “ ทำไมไม่บอก อืมม ก่อนที่มันจะจูบล่ะ ”
            “ ไม่ อ๊ะ ชานยอล ยะ...อ๊า อ่ะ อย่าเลีย ”
            “ ตอบฉันสิ ”
            แบคฮยอนถึงกับคิดตอบไม่ได้ เมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากร้อนและลิ้นสากที่เล็มเลียไปทั่วส่วนอ่อนไหวของเขาตั้งแต่โคนจรดปลาย มือเรียวสวยข้างหนึ่งขย้ำขยี้ผ้าปูที่นอนอย่างแรงเพราะความเสียว ส่วนอีกข้างก็ส่งเข้าแทรกกลุ่มผมนุ่มของคนที่แทะเล็มส่วนอ่อนไหวเขาอยู่ด้านล่างพร้อมกับขย้ำเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว จนทำให้ตอนนี้ เสียงที่จะต้องใช้อธิบายกลับกลายเป็นเสียงครวญครางลั่นห้องอย่างไม่อาจห้ามได้

            ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมชานยอลถึงสั่งไม่ให้ใครขึ้นมาบริเวณชั้นสองของบ้าน ก็เพราะอย่างนี้นี่แหละ

            “ อ๊า ชานยอล ชาน...อ่ะ  ไม่ ไม่...อื้ออออ แบค อ่า แบคเสียว อ๊าา ”
            “ อืมม...อืมม ”
            จากที่ลากไล้ด้วยปลายลิ้นและริมฝีปาก บัดนี้ชานยอลได้กลืนกินส่วนอ่อนไหวที่แข็งแกร่งของคนตัวเล็กเข้าไปในโพรงปากร้อนเรียบร้อยแล้ว ลิ้นหนาแสดงความช่ำชองด้วยกายระรัวตรงส่วนหัวหยักเรียกเสียงครางหวานแทบขาดใจจากอีกคนได้อย่างไม่ขาด และเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่รู้ ว่าตอนนี้ตัวเอง กำลังยกสะโพกส่งส่วนอ่อนไหวให้ร่างสูงได้สัมผัสและครอบครองมันมากยิ่งขึ้น
            “ อ๊ะ...อ๊าาาา ชานยอล เสียว...อ่ะ แบคเสียว ไม่ ไม่ไหว เสียว อื้อออ ”
            ยิ่งได้ยินแบบนั้น ชานยอลก็ยิ่งกระตุ้นส่วนหัวมากยิ่งขึ้น ทั้งรัวลิ้น ดูดดุนสลับกับผงกหัวขึ้นลงอย่างไม่หยุดหย่อน ตอนนี้คำตอบ คำอธิบายอะไรเขาไม่ฟังมันแล้วทั้งนั้น เพราะตอนนี้แบคฮยอนที่กำลังดิ้นเร่าๆ ยกสะโพกให้เข้าเชยชิม น่าจับกดกระแทกแรงๆ กว่าเป็นไหนๆ และเขารู้ ว่าต่อให้คาดคั้นเอาให้คนตัวเล็กพูดอะไรตอนนี้ เจ้าตัวก็คงพูดไม่ได้เช่นกัน เพราะฉะนั้น ทำให้ครางระงมแบบนี้ น่าจะง่ายกว่า
            “ อืมมมม ”
            “ อ่ะ อ๊าาา...ชาน  อ๊ะ อื้อออ ”
            “ หึ...จะไปไม่รอกันเลยหรือไง ”
            “ อ่าาาา ช่วย...อื้อ ช่วยบะ...แบคนะ อ๊ะ ”
            .ในระหว่างที่แบคฮยอนกำลังจะแตะขอบสวรรค์ ชานยอลก็หยุดการกระทำและผละตัวออกเอาเสียดื้อๆ ซึ่งก็เรียกสายตาหวานเชื่อมเคลือบน้ำใสๆ ส่งมาให้อย่างอ้อนวอนขอร้อง แต่ชานยอลไม่ใช่คนใจดี เพราะฉะนั้น เขาจะไม่ทำให้จนกว่าจะทำไปพร้อมๆ กัน
            “ อื้อออ อ่า...อ่ะ ”
            เป้าหมายเปลี่ยนไปเมื่อชานยอลเริ่มจะทนไม่ไหวขึ้นมาบ้างแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงตรงหว่างขาเรียวอีกครั้ง พร้อมกับกอบกุมสะโพกมนเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างแล้วยกขึ้นจากพื้นเตียงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ดันเนื้ออูมสองข้างให้แยกออกจากกัน และส่งเรียวลิ้นช่ำชองเข้าลากไล้ไปตามรอยแยกของช่องทางด้านหลังเพื่อเตรียมความพร้อม
            “อึก อ่าาา ชะ...ชานยอล อ่ะ  อ๊าา ”
            ลิ้นหนาทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ ลากไล้ขึ้นลงสลับกับสอดลิ้นแหย่เข้าไปในช่องแคบๆ ที่ปิดสนิทจนเริ่มเปิดออก ชานยอลละเลงลิ้นสอดเข้าชักออกจนอีกคนร้องครวญครางไม่ขาดปาก เสียงหวานๆ ดังระงมไปทั่วห้องกว้าง ทำให้อารมณ์กำหนัดมีมากขึ้นเป็นทวีคูณ
            “ เรียกแบบนี้ ต้องการใช่ไหม ที่รัก ”
            ชานยอลเคลื่อนตัวขึ้นมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับที่เท่ากัน ริมฝีปากหนากดจูบหน้าผากมนเบาๆ เป็นการปลอบโยน แล้วจึงเรื่อยลงมาที่ปลายจมูกสวยได้รูป ก่อนจะปิดท้ายด้วยริมฝีปากสีสดที่บวมเจ่อเพราะถูกระทำรุนแรงในคราแรก แต่ครั้งนี้แบคฮยอนยอมที่จะเปิดริมฝีปากออกให้เรียวลิ้นหนาของคนด้านบนได้เข้าไปกวาดความหวานช่ำจนทั่ว
            “ อึก...อื้อออ ไม่ อ่า ไม่ไหว แบค ช่วยแบคด้วย ”
            “ ได้สิ แต่...ทนหน่อยนะ ”
            เพราะอารมณ์ที่คั่งค้างทำให้แบคฮยอนรู้สึกทรมานจนต้องเอ่ยปากขออีกครั้ง และครั้งนี้มันได้ผล เพราะร่างสูงผละตัวออกเพื่อจัดการปลดกระดุมกางเกงแล้วรูดซิบลงช้าๆ ก่อนจะเลื่อนชั้นในสีดำลงจนเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่ที่แข็งขืนพร้อมสอดใส่เต็มที่
            “ อื้อออ ชาน... ”
            ร่างสูงเคลื่อนตัวเข้าแนบชิดคนตัวเล็กอีกครั้ง มือหนาจับสองขาที่อ่อนแรงดันขึ้นชิดอกบางของเจ้าตัวแล้วแยกออกกว้าง จนสามารถเห็นช่องทางด้านหลังของคนตัวเล็กที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายได้อย่างชัดเจน ช่องทางเล็กที่ขยับเบาๆ อย่างเชิญ ทำให้ชานยอลต้องเอาส่วนหัวของความเป็นชาย ขยับเข้าไปถูไถกับช่องทางที่เปิดเพียงเล็กน้อยช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ดันส่วนหัวหยักเข้าไปในช่องทางคับแคบอย่างพยายามใจเย็น
            “ ในฐานะคนไม่ภักดีต่อความรัก นายต้องโดน ทำ...อ่าาา ”
            “ อ๊าาาา  อึก เจ็บ!!! ชาน อ๊ะ  แบคเจ็บ ”
            เพียงแค่ส่วนหัวที่ดันเข้าไปก็ทำให้แบคฮยอนผวาตัวกอดอีกคนแน่น พร้อมกับน้ำตาที่กลิ้งลงตามหางตาเพราะความเจ็บ มันทั้งเจ็บ ทั้งแสบ รวดร้าวราวกับตัวจะฉีกขาด
            “ ต้องถูก อ่า แน่นชิบ....ถูกทำโทษ นะครับ อืม ”
             “ ฮึก...ชานยะ..ยอล อ๊า เจ็บแล้ว อ๊าาา อ๊ะ ”
            แบคฮยอนจิกแผ่นหลังกว้างแน่นเพราะความเจ็บแทบขาดใจ ช่องทางที่ไม่ได้มีการเบิกทางมาก่อน และไม่เคยผ่านใครมาก่อนนั้น มันทำให้เขารู้สึกทรมาน ทุกครั้งที่ชานยอลขยับดันเข้ามา ทุกอย่างมันแน่นและเสียดสีกันไปหมดจนรู้สึกปวดระบมและเจ็บแสบ ราวกับมีคนนับพันกำลังดึงทึ้งร่างกายของเขาแล้วฉีกกระฉากออกจากกัน
            “ แบคเจ็บ อ่า....ฮึก  ชาน อ่ะ...ฮึก ”
            “ อื่มมม แน่น แน่นไปหมด ซี๊ดดดดด ”
            “ อ่ะ โอ๊ย...อึก อ่า... ”
            “ จะสุดแล้วแบคฮยอน อ่าคนดี อีกนิดเดียว ”
            “ อ๊าาาาาาาา !!!!  ฮึก...อึก ”
            แบคฮยอนถึงกับร้องออกมาเสียงดังเมื่อชานยอลตัดสินใจดันส่วนที่เหลืออีกเกือบครึ่งเข้ามาทีเดียวอย่างไม่บอกกล่าว ร่างกายรับรู้ถึงน้ำอุ่นๆ ที่ไหลรินออกมาจากช่องทางด้านหลัง ไม่ต้องเห็นแบคฮยอนก็รู้ว่ามันคือเลือดที่หลั่งไหลออกมา คนตัวเล็กรู้สึกเจ็บและจุกจนพูดอะไรไม่ออก มีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ กับแรงกอดรัดที่แผ่นหลังกว้างเท่านั้นที่ระบายทุกอย่างออกมา
            “ ฮึก...ทำไม อึก ใจ ระ...ร้าย อ่ะ...อ๊าาา ”
            “ อื่มมม ขยับแล้วนะ อ่า... ”
            “ เจ็บ อ่ะ....ชานยอล อ๊า ฮึก อื้ออออ ”
            ชานยอลไม่ได้สนใจที่จะฟังอีกคนเลยแม้แต่น้อย เขารู้เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ช่องทางเล็กบีบรัดจนเสียดเสียวไปหมด มันทั้งตอดรัด ทั้งดูดกลืน ถ้าเขาไม่ขยับคงได้เสร็จทั้งๆ ที่อยู่เฉยๆ  แน่นอน

            “ อย่า...อ่า  อย่าเกร็งแบคฮยอน อืม ”

            “ อะ อ๊าาาา อ๊ะ อ๊ะ ชาน..อื้อออ อ๊ะ ”

            ผ่านไปเพียงชั่วครู่ อาการเจ็บในคราแรกก็เปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเกินจะบรรยาย แบคฮยอนตัวสั่นคลอนขึ้นลงไปตามแรงส่งที่ชานยอลอัดกระแทกใส่ด้วยอัตราความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นและมากขึ้น สะโพกสอบขยับซอยถี่รัวเพราะอารมณ์ซ่าน

            “ อ๊ะ...อ่าาาา อื้ออออ อึก ”

            “ อ่า.... ”

            ชานยอลจับคนตัวเล็กพลิกกายหันหลังแล้วยกสะโพกอวบโก่งขึ้น พร้อมกับสวนกระแทกความเป็นชายเข้าไปใหม่แล้วออกแรงขยับถี่รัวทันทีจนคนตัวเล็กแทบขาดใจ ก่อนจะเลื่อนมือข้างหนึ่งเข้ากอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางเอาไว้เพราะจำได้ว่ายังไม่ได้ปลดปล่อย ร่างสูงขยับมือขึ้นลงถี่รัวไปพร้อมๆ กับจังหวะกระแทกกระทั้นกายบาง

            “ ไม่ชาน อ๊ะ  อ๊ะ  อ๊าาา อ่า แบคไม่ไหว  อ่ะ ไม่ไหวแล้ว อ๊า อื้อออ ”

            ชานยอลโถมตัวเข้าออกถี่กระชั้นพร้อมกับจะหวะมือก็เร่งสาวขึ้นลงให้คนตัวเล็กไปด้วยความไวที่ไม่ต่างกัน จนในที่สุด คนอ่อนต่อโลกและไม่เคยผ่านมือใครอย่างแบคฮยอน ก็กระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นทะลักออกมากจากส่วนปลายของตัวเองจนเต็มมือร่างสูงและหยดลงบนที่นอนเต็มไปหมด
            ชานยอลที่เห็นว่าอีกคนได้ปลดปล่อยไปแล้ว และกำลังจะหมดแรงทิ้งตัวคว่ำหน้าลงพื้นเตียง เขาจึงจับคนตัวเล็กพลิกกลับมานอนหงายรับแรงกระแทกเหมือนเดิม ก่อนจะสอดแขนเข้าใต้ข้อพับขาเรียวทั้งสองข้าง แล้วซอยสะโพกสอบเข้าออกถี่รัวหนักๆ สามสี่ครั้ง ก่อนจะกระตุกเกร็งฉีดน้ำรักเข้าเต็มช่องทางคับแคบจนบางส่วนไหลย้อนออกมาตามช่องว่างของสะโพกอวบ ร่างสูงแช่แก่นกายไว้ในช่องทางอุ่นร้อนที่ยังคงตอดรัดเป็นระยะเพื่อรีดน้ำออกให้หมด ก่อนจะถอนความเป็นชายออกมาช้าๆ แล้วล้มตัวลงนอนข้างคนตัวเล็กที่หมดแรงหลับไปหมาดๆ



            “ ...นายเป็นของฉันแบคฮยอน จำไว้นายเป็นของฉันได้แค่คนเดียว เท่านั้น ”











   กลับไปอ่านเนื้อเรื่องหลัก    http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1354483






วันพุธที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

NC....ร้าว >>> 4



NC....ร้าว >>> 4      

By...Seoul_City       










            “ ยะ...ฮึก อย่า ชาน...อื้ออออ!!! ”


      เสียงวิงวอนร้องขอร้องเงียบหายไปในทันทีที่ริมฝีปากหนาร้อนจัดประกบทาบทับลงมาอย่างแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ชานยอลบดเบียดริมฝีปากเข้าแนบชิดกับคนตัวเล็กที่ยังคงเอาแต่ดิ้นอย่างรุนแรง ไม่มีความปราณีใดๆ ทั้งสิ้น ยิ่งคนตัวเล็กพยายามเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้เขาได้รุกล้ำเข้าไปเพียงใด ชานยอลก็ยิ่งกดริมฝีปากลงไปแรงๆ เพียงนั้น
            ไร้ซึ่งความนุ่มนวลและเห็นอกเห็นใจ ทุกสัมผัสมีแต่ความดึงดันอยากจะได้ และต้องได้เท่านั้น
            “ ฮึก...ยะ อย่าทำ อื้อ ”
            แบคฮยอนมีโอกาสพูดออกมาได้เพียงเท่านั้น คนตัวเล็กอาศัยจังหวะที่ชานยอลผละริมฝีปากออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อร้องขอ แต่นั้นไม่ได้ทำให้อีกคนสนใจมันเลยซักนิด ชานยอลก้มลงปิดปากคนใต้ร่างอีกครั้ง จงใจขบเม้มริมฝีปากบางแรงๆ เพื่อให้เจ้าของของมัน ยอมเปิดออกให้เขารุกล้ำเข้าไป
            “ อ๊ะ...เจ็บ อื้อ!! ”
            แบคฮยอนร้องออกมาด้วยความเจ็บในขณะที่คนด้านบนขบริมฝีปากเขาด้วยฟันคมของเจ้าตัวอย่างแรง จนในที่สุดเขาต้องยอมเปิดริมฝีปากที่เม้มแน่นเอาไว้ออกอย่างจำใจ เพราะความเจ็บและความรุนแรงที่เริ่มทวีขึ้นเรื่อยๆ และดูว่าจะไม่ลดลงถ้าเขายังดื้อดึง
            “ อื้มม ”
            “ ฮึก...อื้ออ ”
           
            ปึก!

        ชานยอลกวาดลิ้นร้อนไปทั่วโพรงปากหวานของคนใต้ร่าง เขาไม่ได้สนใจเสียงครางประท้วงและกำปั้นเล็กๆ ของแบคฮยอนที่ทุบหน้าอกเขาเลยซักนิด ร่างสูงใช้ลิ้นหนาเข้าเกี่ยวกระหวัด พัวพันกับลิ้นเล็กของอีกคนอย่างช่ำชอง เสียงดูดดึงปนความชื้นแฉะดังไปทั่วห้องอย่างน่าอาย แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ชานยอลสนใจ เพราะความหอมหวานจากร่างเล็กที่ดิ้นไปมาของแบคฮยอน น่าสนใจกว่าเป็นไหนๆ

            “ หยุดดิ้น แล้วฉันจะไม่รุนแรง ”

            ชานยอลเอ่ยออกมาในขณะที่ผละออกจากริมฝีปากบาง เคลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอขาวของคนใต้ร่าง แต่ประโยคนั้นไม่ได้สร้างความอุ่นใจให้กับอีกคนเลยแม้แต่น้อย แบคฮยอนยังคงเอาแต่ดิ้นหนีสัมผัสของปลายจมูกและริมฝีปากอุ่นร้อนที่ไล้ไปทั่วลำคอ น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลลงมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้ เขากลัว...กลัวจนไม่รู้จะกลัวยังไงแล้ว
            “ หยุด ฮึก...หยุดเถอะ ยะ...อย่าทำ...ฮือออ อย่าทำแบคเลยนะ ”       
            “ ฉันบอกว่าอย่าดิ้น! ”
            “ กลัว...กลัวแล้ว อ๊ะ...พอเถอะ เจ็บละ...แล้ว อย่า! ”
            ยิ่งอีกคนร้องห้าม อีกคนก็ยิ่งสัมผัสรุนแรงและเร่าร้อนมากขึ้น จากที่ลากไล้ปลายจมูกและริมฝีปากแค่เพียงเบาๆ เพราะหวังว่าอีกคนจะว่านอนสอนง่ายและโอนอ่อนไปกับสัมผัสที่เขามอบให้ แต่ชานยอลคิดผิด เพราะไม่เพียงแบคฮยอนจะร้องห้ามอยู่แทบจะตลอดเวลาแล้ว คนตัวเล็กยังคงไม่เลิกดิ้นและพยายามดันตัวเขาออกไม่หยุดหย่อน เขาเลยตัดสินใจขบเม้มซอกคอขาวของอีกคนแรงๆ จนเกิดรอยขึ้นมาทันตาเห็น จงใจที่จะให้อีกคนเจ็บและหยุดขัดขืน
            “ ฮือออ ขอ ระ..ร้อง อ๊ะ  อ๊า ไม่ชานยอล ”
            ยิ่งโดนสัมผัสรุนแรงขึ้นแบคฮยอนก็ยิ่งร้องมากขึ้น จนเสียงร้องวิงวอนกลายเป็นเสียงครางปนสะอื้นเป็นช่วงๆ ชานยอลละออกจากซอกคอของเขาแล้ว และตอนนี้อีกคนกำลังเลื่อนริมฝีปากร้อนไปยังหน้าอกที่ไร้เสื้อปกปิดของเขาอย่างรวดเร็ว
            “ พอ! อ๊า แบคบอกให้พะ...พอ อึก..อื้ออ ”
            “ อื้ม หยุดดิ้นแบคฮยอน ”
            ด้วยกระดุมเสื้อที่ถูกปลดออกจากกันตั้งแต่ตอนแรกแล้ว ทำให้ชานยอลสัมผัสแผ่นออกของอีกคนได้ง่ายขึ้น มือหนาเลื่อนสาบเสื้อออกจากกันพร้อมกับล่นลงไปให้พ้นหัวไหล่มน กอบกุมไหล่เล็กของอีกคนเอาไว้ ลูบไล้วนไปมาเพราะรู้สึกพออกพอใจกับผิวลื่นมือเป็นอย่างมาก พร้อมกับริมฝีปากก็ขยับกดจูบไปทั่วทั้งแผ่นอกบาง ก่อนจะไปจบลงที่ยอดอกสีสวยล่อตาล่อใจในเวลาต่อมา
            “ ชาน! ยะ...อ่ะ อ๊าาา ”
            ทั้งๆ ที่อยากจะเอ่ยร้องห้าม แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานแทนในทันทีที่ริมฝีปากร้อนครอบครองยอดอกข้างซ้ายของตัวเอง แบคฮยอนบิดตัวไปมายามที่สัมผัสได้ถึงลิ้นหนาของอีกคนที่เขี่ยสะกิดยอดอกเขา มันไม่ใช่จังหวะช้าๆ แต่ลิ้นร้อนนั่นกระดกระรัวไปมาจนเขาแทบทนไม่ได้ สัมผัสวาบวามที่ไม่เคยได้พาลพบมาก่อน ยิ่งมากขึ้นมันยิ่งทำให้เขาหายใจแทบไม่ทัน
            “ อ๊าา  ไม่...ฮึก  พอได้ละ..อ๊ะ แล้ว...อย่า! อื้อออ”
            ฟันสวยขบริมฝีปากล่างของตัวเองเพื่อสกัดกลั้นอารมณ์และความรู้สึกที่อีกคนมอบให้ ไม่เพียงแต่ชานยอลจะไม่ทำตามสิ่งที่อีกคนร้องขอ แต่ร่างสูงกลับเลื่อนมือลงปลดกางเกงสีเข้มของคนใต้ร่างออกด้วยความรวดเร็ว ด้วยความชำนาญและช่ำชองทำให้เขาสามารถดึงกางเกงยีนส์ฟิตๆ ของคนตัวเล็กให้พ้นข้อเท้าได้สำเร็จ ก่อนจะแทรกตัวเข้าหว่างกลางขาเรียวทั้งสองข้าง ทาบทับลำตัวใหญ่ลงไปตามเดิม พร้อมกับเคลื่อนตัวขึ้นป้อนจูบเร่าร้อนอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้อีกคนได้ตั้งตัว
            “ อื้มม...แบค ”
            “ อื้ออ ฮึก...อื้ออ ”
            ชานยอลดำเนินจูบเร่าร้อนบดเบียดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางหวานของแบคฮยอนก่อนหน้านี้สร้างอารมณ์กระสันอยากของเขาเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว อยากจะเร่งรัดกระทั้นกระแทกให้สมกับความต้องการของตัวเองเสียเหลือเกิน ยิ่งมือเรียวสวยของอีกคนที่คนยกขึ้นมาเกาะไหล่เขาเอาไว้เพื่อเป็นหลักยึดนี่อีก ไม่อยากจะบอกว่าสัมผัสนุ่มนิ่มจากฝ่ามืออุ่นของแบคฮยอน เป็นเหมือนไฟที่มาจุดฉนวนร้อนของเขาได้เป็นอย่างดี
            “ แบคฮยอน... อื้มม  ให้ความสุขฉัน  เป็นของฉัน อื้ม ”
            “ อ๊ะ...ชาน ยะ...อื้ออ ”
            “ อย่าขัดใจ อื้มม แล้วนายจะมีความสุขไปกับมัน ”
            “ อ๊า...อ๊ะ ชานยอล! ”
            ชานยอลสอดมือหนาเข้าใต้แผ่นหลังบางของอีกคน ก่อนจะออกแรงดันคนตัวเล็กขึ้นมานั่งคร่อมหน้าขาไว้ในท่าทางล่อแหลม ร่างกายขาวนวลเนียน ที่ทั่วทั้งตัวมีเพียงเสื้อเชิ้ตตัวบางที่ถูกเขาล่นลงไปกองรวมอยู่ที่ข้อศอกทำให้อีกคนดูยั่วยวนอย่างไม่น่าเชื่อ แล้วไหนจะชายเสื้อที่ยาวลงไปถึงช่วงสะโพกที่ถูกปกปิดไว้ด้วยชั้นในตัวเล็กของเจ้าตัวนั่นอีก มันทำให้เขาละสายตาไม่ได้เลยจริงๆ
            “ ฮึก...พอนะชานยอล  แบคกลัว อย่าทำมากกว่านี้เลยนะ ”
            “ หึ...ทำไมล่ะ”
            “ ขอร้องนะ ฮึก ไม่ทำแบคได้ไหม ชานยอล ฮึก... แบคกลัว ”
            ถึงแม้จะแอบเผลอไผลไปกับสัมผัสวาบหวามของอีกคนไปบ้างในบางครั้ง แต่แบคฮยอนก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเขาไม่อยากทำเรื่องแบบนี้  คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงหน้าด้วยน้ำตาที่ยังคงไหลไม่ขาดสาย เขารู้ว่าตอนนี้ทั้งเขาและชานยอลเดินมาไกลมากแล้ว ถ้าจะให้ล้มเลิกมันอาจจะไม่ง่ายอย่างที่หวัง แต่แบคฮยอนก็อยากจะลองขอร้องดูอีกซักครั้ง เผื่อคนตรงหน้าจะเห็นใจและยอมหยุดทุกอย่างลง
            “ จะกลัวอะไรนักหนา หืม ”
            “ ฮึก...ขะ...ขอร้อง พอ  อ๊ะ...เถอะนะ ”
            แต่แล้วแบคฮยอนก็ได้รู้ว่าคำขอร้องขอเขาไม่มีผลอะไรกับชานยอลเลยซักนิด ทันทีที่อีกคนพูดจบ ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากร้อนก็ตรงเข้าซุกไซร้ซอกคอเขาอีกครั้งก่อนจะเลื่อนลงไปยังแผ่นอกและครอบครองยอดอกสีสวยที่กำลังแข็งขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้ได้ตั้งตัว  ริมฝีปากและลิ้นร้อน สลับกับนิ้วมือหนา ผลัดกันบดขยี้ยอดอกสองข้างสลับกันไปมาจนแบคฮยอนร้องครางไม่ขาดปาก ลำตัวบางบิดเร้าด้วยความเสียดเสียว และยังรวมถึงน้ำตาก็ยังคงไหลลงมาไม่ขาดสายไปพร้อมๆ กับร่างกายที่ถูกกระทำ
            “ อื้อออ เจ็บ...แบคเจ็บ พอนะ ชาน...อ๊าาา ”
            ชานยอลทั้งขบ ทั้งดูด ทั้งกัด ยอดอกทั้งสองข้างของแบคฮยอนจนมันช้ำเปลี่ยนจากสีอ่อนเป็นสีเข็ม ฝ่ามือข้างหนึ่งเคลื่อนลูบไล้แผ่นหลังบางขึ้นลงอย่างสนุกมือ แต่เพียงไม่นานก็เลื่อนต่ำลงไปยังสะโพกอวบเต็มไม้เต็มมือ บีบเค้นสลับหนักเบาสองสามที ก่อนจะสอดเข้าไปภายใต้ชั้นในตัวบาง วนฝ่ามือลูบไล้จนไปถึงช่องทางคับแคบด้านหลังในที่สุด
            “ ไม่นะ! ยะ...อย่า ”

            หมับ!

            “ ฮือออ กลัว...อ๊ะ กลัวแล้วชะ...ชานยอล ฮึก ฮืออออ ไม่เอา อย่าเอาเข้ามา ฮืออออ ”

            เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหนัก พร้อมกับแรงกอดรัดที่แน่นมากๆ ของแบคฮยอน ทำให้ชานยอลเหมือนจะได้สติขึ้นมาบ้าง ทันทีที่เขาไล้วนฝ่ามือไปยังสะโพกอวบและกำลังจะใช้นิ้วยาว ชำแรกเข้าไปในช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิทของอีกคน แรงโถมตัวเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับวงแขนเล็กที่โอบกอดแผ่นหลังเขาเอาไว้แน่นๆ ทำให้เขาต้องชะงักมือที่กำลังจะกระทำด้วยความตกใจ ใบหน้าหวานซุกลงบนไหล่เขาพร้อมกับแนวฟันที่ขบกัดลงมาอย่างแรงจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บ และหยุดทุกการกระทำของเขาลงแทบจะในทันที

            “ แบค... ”

            “ ฮือออ ชานยอลอย่าทำแบคนะ ฮึก อย่าทะ... ”

            “ แบค... ”         

            “ ฮึก...มะ  ไม่ไหว  ละ...แล้ว เฮือก!  ฮึก ฮึก ชาน..”

            “ แบคฮยอน ! นายเป็นอะไร แบค...”

            “ กลัว...แบค...กะ  กลัว ละ....เฮือก!!”



            “ แบคฮยอน!!! ”











            ไม่ต้องอะไรมาก กลับไปอ่านเนื้อเรื่อง และ คอมเม้น บวก กรีมลงแท็ก ณ บัดนาว!!!!! 

วันพฤหัสบดีที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2558

Remember ... Then you will love me >>>> 34 ( NC )



ยังไงถ้ามีผิดเยอะเดี๋ยวจะมาแก้พรุ่งนี้นะ คือเหนื่อยมาก นอนก่อน ม๊วฟ

Remember ... Then you will love me

NC >>>> Remember ...  34






              “ สงสัยจะต้องอาบนำกันเหนื่อยหน่อยนะ...แบคฮยอน ”      



       
               พูดจบชานยอลก็จับไหล่บางทั้งสองข้างของแบคฮยอนให้หมุนกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเอง พร้อมกับค่อยๆ ไล้ฝ่ามือเลื่อนตั้งแต่หัวไหล่มนผ่านแผ่นหลังขาวเนียนลงไปเกี่ยวเอวบางของอีกคนเอาไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวจนแนบชิดกันไปหมดทุกส่วน แบคฮยอนยันฝ่ามือเล็กของตัวเองไว้บนหน้าอกของร่างสูง ด้วยความประหม่า ริมฝีปากบางที่ถูกขโมยป้อนจูบไปหลายครั้งหลายคราก่อนหน้านี้ เม้มเข้าหากันแน่น พร้อมกับสายตาที่หลุบลงต่ำ เอาแต่มองไปที่มือตัวเองบนอกแกร่งเปลือยเปล่าหลังจากทนมองสบตากับดวงตาคมของคนตัวสูงอีกต่อไปไหมไหว

            ท่าทางน่ารักของคนตัวเล็กในอ้อมแขน ทำให้ชานยอลชอบใจเป็นอย่างมาก ไม่เคยมีซักครั้งที่เขาจะได้เห็นท่าทางเขินอายของอีกคนที่ถึงกับทำอะไรไม่ถูกแบบนี้มาก่อน ยิ่งมองยิ่งอยากสัมผัส ยิ่งได้สัมผัสก็ยิ่งอยากลิ้มลอง แบคฮยอนเปรียบเหมือนของต้องห้าม ที่ชานยอลนึกอยากจะลองมาหลายครั้งแต่ไม่เคยกล้าเลยซักครั้ง ยิ่งมาช่วงหลังนี้ ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร ทำไมคนตัวเล็กถึงได้ดูน่ารักขึ้น ผิวขาวใสอมชมพู  ใบหน้าหวานที่ดูอวบอิ่ม เนื้อตัวที่ยิ่งสัมผัสยิ่งลื่นมือจนเกินห้ามใจ สัดส่วนในร่างกาย ยิ่งได้มาเห็นโดยไร้เสื้อผ้าปกปิดแบบนี้ มันทำให้ชานยอลยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้

            “ แบคฮยอน ”

            “ ฮื่อ ”

            เสียงเรียกชื่อเบาหวิวชวนวาบหวาม ถูกส่งออกมาพร้อมกับลมหายใจร้อนๆ ที่ชานยอลจงใจเป่ารินรดต้นคอขาว แบคฮยอนทำได้แค่เพียงเอียงคอหลับหลีกพร้อมกับเอ่ยร้องประท้วงออกมาผ่านลำคอเท่านั้น ทั้งๆ ที่อยากจะผลักคนตัวสูงให้ถอยออกไปใจจะขาด แต่ไม่รู้ทำไมเรี่ยวแรงที่เคยมีมหาศาลเวลาต่อกรกับคนตรงหน้าที่ผ่านๆ มา บัดนี้มันกลับไม่เหลือเลยแม้แต่น้อย แค่แรงจะยืนทรงตัวให้อยู่ในตอนนี้ยังแทบจะไม่มี ถ้าไม่ได้ท่อนแขนแกร่งของคนตัวสูงโอบรัดเอาไว้แล้วล่ะก็ แบคฮยอนคงแข็งขาอ่อนยวบ ทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นแล้วก็ได้       

            และชานยอล ยิ่งเห็นภาพนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปากออกมาอย่างพออกพอใจ เขาไม่ยักรู้มาก่อน ว่าแบคฮยอนที่แสนดื้อด้าน แสบซ่าและพยศเป็นที่หนึ่ง จะออกอาการหน้าแดงลามไปจนถึงใบหูด้วยความเขินอายได้ขนาดนี้ ชานยอลไม่คิด ว่าแบคฮยอนที่เขาทะเลาะด้วยทุกวัน ในเวลาแบบนี้จะทำตัวน่ารักน่าฟัดซะจนเขาแทบจะระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้ไม่ได้อยู่แล้ว

            “  แบคฮยอน.. ”

            “ อะ...อะไร ”

            “ แบค...ครับ ”

            แบคฮยอนรู้สึกใจสั่นอยู่ไม่น้อย เมื่ออยู่ๆ สรรพนามที่ชานยอลใช้เรียกเขานั้นเปลี่ยนไป  น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยออกมาแหบพร่า ลมหายใจร้อนที่เป่ารินรดปลายจมูก แล้วไหนจะฝ่ามือหนาที่ลูบไล้แผ่วเบาที่ช่วงสะโพกเปลือยเปล่าของเขานั่นอีก ช่างเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่คอยเติมไฟกองเล็กๆ ให้พัดโหมกระหน่ำได้เป็นอย่างดี

            “ ขอเลยได้ไหม ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ ”

            “ อะไรนะ! ”

        คำขอที่ถูกเอ่ยขอขึ้นมาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้แบคฮยอนถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยายามขืนตัวเองออกจากอ้อมแขนของร่างสูง ดิ้นขลุกขลักเอาแต่มุดหน้าลงกับแผงอกแกร่งด้วยความเขินอาย ใช่ว่าแบคฮยอนจะไม่รู้ว่าสิ่งที่ชานยอลขอนั้นคือเรื่องอะไร เพราะก่อนจะมาที่นี่ก็เตรียมใจกับเรื่องนั้นไว้แล้ว  แต่ก็ไม่คิดไง ว่าชานยอลจะเร่งรีบขนาดนี้ อย่างน้อยให้อาบน้ำชำระร่างกายออกก่อนก็ยังดี          
            “ นะครับ ”

            “ ดะ...เดี๋ยว สิ ”

            “ ยังต้องรออะไรอีก จะทรมานฉันหรือไงกัน ”

            “ อยากอาบน้ำ...ก่อน ”

            “ อาบทีหลังได้ไหม ”

            “ แต่... ”

            “ ไม่ต้องแต่แล้ว แก้ผ้ายั่วกันขนาดนี้ คิดว่าจะทนได้หรือไง ”

            “ อ๊ะ...ชานยอล! ไม่ ”

            แบคฮยอนร้องห้ามได้เพียงเท่านั้นก่อนที่ลำตัวจะถูกคนตัวโตกว่าช้อนขึ้นอุ้มแล้วพาเดินออกไปจากห้องน้ำทันที คนตัวเล็กส่งมือขึ้นคล้องคอร่างสูงเอาไว้เพราะกลัวตก ไม่นานแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าก็สัมผัสกับพื้นเตียงนุ่มสีน้ำเงินของเจ้าของห้อง ก่อนทั้งตัวจะถูกอีกคนตามมาทาบทับเอาไว้จนแนบสนิทไปทั้งลำตัว

            “ ยะ...อย่าเพิ่ง! นะ”

            “...ทำไม ? ”

            ในระหว่างที่ชานยอลกำลังโน้มใบหน้าลงไปเพื่อหวังจะได้ลิ้มลองริมฝีปากบางสีสดแสนหวานตรงหน้า แต่เขาต้องกลับชะงักตัวเองเอาไว้เพราะแรงดันที่หน้าอกจากฝ่ามือเล็กของคนที่นอนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่าง คิ้วหน้าขมวดเข้าหากันยุ่งจนเป็นปม ไม่เข้าใจว่าทำไมแบคฮยอนถึงต้องห้าม ทั้งๆ ที่ตัวเองก็รู้สึกไม่ต่างกันกับเขาเลยสักนิด

            “ ป่ะ...ไป ล้างหน้า กะ ก่อนได้ไหม ”

            “ หืม ? ”

            “ คือ...มันเหนอะ ฉะ  ฉันไม่ชอบ นะชานยอลนะ ”

            คำพูดที่เอ่ยออกมาเสียงอ่อยอย่างร้องขอ ทำให้ชานยอลอดไม่ได้ที่จะยอมใจอ่อนและทำตาม ร่างสูงผละออกมาจากคนตัวเล็ก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปกดริมฝีปากหนักๆ ลงบนเรียวปากเล็กเป็นการมัดจำเอาไว้ ก่อนจะลุกออกจากเตียงเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างหน้าเอาคราบครีมเค้กออกตามที่อีกคนขอ

            ไม่นานชานยอลก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งคราบครีมสีขาวแต่ แต่กลับกลายเป็นใบหน้าและลำคอที่มีหยดน้ำเกาะพราวอยู่จนดูสะอาดสะอ้าน พร้อมกับในมือที่มีผ้าขนหนูผืนเล็กที่ชุบน้ำหมาดๆ ด้วยอีกหนึ่งผืน ร่างสูงเดินตรงเข้ามาที่เตียงกว้างซึ่งยังคงมีเจ้าของร่างบางนอนอยู่ แต่อาจจะดูแปลกจากตอนแรกไปซักเล็กน้อย เพราะคนตัวเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองเอาไว้ทั้งตัว

            เมื่อเดินมาถึงเตียง ร่างสูงก็จัดการใช้ผ้าขนหนูเช็ดคราบครีมที่เขาทำเลอะเอาไว้ในตอนแรกออกเพราะกลัวอีกคนจะไม่สบายตัว ก่อนจะโยนผ้าผืนนั้นไปทางหน้าประตูห้องน้ำอย่างไม่สนใจใยดี แล้วเลิกผ้าห่มที่อีกคนเอาคลุมตัวเอาไว้ออกไปให้พ้นทาง แล้วกลับไปทาบทับอีกคนไว้อย่างเดิม

            “ นี่ ระ..รีบหรือไง  อื้ออ ”

            “ อื้มม ห้ามขัดแล้วนะ ฉัน เอา จริงแล้ว”

            “ ชะ...ชานยอล อ่า อื้อออ  ”

            แบคฮยอนร้องออกมาเสียงติดขัด เมื่อชานยอลก้มลงซุกไซร้ซอกคอเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว ริมฝีปากร้อน กดจูบ ขบเม้มแรงๆ จนคนตัวเล็กรู้สึกเจ็บ ร่างสูงจูบซับไปทั่วทั้งลำคอ หนักบ้างเบาบ้างสลับกันไป ก่อนจะไล้ฝ่ามือตั้งแต่สีข้างลงไปยังสะโพกมน ลูบไล้ไปมาก่อนจะเลื่อนเรื่อยลงไปยังต้นขา ลูบวนขึ้นลงทั้งหนักทั้งเบา ซึ่งสร้างความวาบหวิวให้กับคนใต้ร่างได้เป็นอย่างดี

            “ ชาน...อื้ออออ ”

            จากที่ปฎิเสธอยู่นาน สุดท้ายก็เป็นแบคฮยอนเองที่ทนต่อการเล้าโลมของคนร่างสูงไม่ไหว เมื่อเริ่มถูกรุกหนักขึ้น สติสตังในการควบคุมตัวเองก็เหมือนจะเลือนหายไป แบคฮยอนยกมือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นคล้องคอชานยอลเอาไว้ ก่อนจะเป็นเจ้าตัวเอง ที่ดึงรั้งอีกคนให้โน้มลงมาแลกจูบกับเขาเสียเอง

            “ อื้มมม อ๊ะ...อื้อออ ”

            แบคฮยอนมีสิทธิ์ส่งเสียงออกมาได้เพียงเท่านั้น เพราะชานยอลเลื่อนริมฝีปากจากซอกคอขึ้นมาเป็นริมฝีปากเข้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ริมฝีปากร้อนจัดของร่างสูง บดเบียดคลึงเคล้ากับปากบางอย่างไม่รู้เบื่อ ร่างสูงกดจูบพร้อมกับดูดดึงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ หยาดน้ำสีใสไหลออกมาตามมุมปากของพวกเขาทั้งสองคน แต่นั่นก็ไม่ได้มีใครคิดที่จะสนใจมันเลยแม้แต่น้อย ยังคงบดจูบ เบียดริมฝีปากกันอย่างเมามันส์

            “ อื้มมม ”

            เสียงทุ้มครางพอใจในลำคอเมื่อสามารถบังคับให้คนใต้ร่างยอมเผยอริมฝีปากออกได้ ลิ้นร้อนส่งเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากเล็กจนทั่ว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นการตามกระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็กที่พลิกหนีอย่างต้องการหยอกล้อ จนจูบแลกลิ้นธรรมดาๆ กลายเป็นกานจูบแลกลิ้นที่แสนดุเดือน เมื่อลิ้นต่างขนาดของทั้งสองคนเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

            “ อ่า~ อ๊ะ อ๊า...อื้ออ ”


            “ หึ ”

          ชานยอลส่งเสียงออกมาอย่างพอใจ เมื่อเขาสามารถทำให้แบคฮยอนร้องครางเสียงหวานๆ ออกมาได้ในเวลาต่อมา ร่างสูงผละออกจากริมฝีปากเมื่อรู้สึกว่าส่วนอื่นๆ ก็สมควรได้รับความเอาใจใส่จากเขาได้แล้ว ก่อนจะลากริมฝีปากเลื่อนลฝมาตามแนวคางและลำคอขาว ก่อนจะลงมาจบอยู่บนแผ่นอกเปลือยเปล่าที่หอบสะท้านขึ้นลงเพราะความเหนื่อยจากสงครามแลกลิ้นกันเมื่อซักครู่ ชานยอลกดจูบกลางอกเล็กแผ่วเบา ย้ำอยู่สองสามครั้งจนอาการเหนื่อยหอบของอีกคนดูจะเบาบางลง

            “ อ๊ะ...อ๊า ยอล...อื้ออ ”

            ไม่ต้องรอให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ เพียงแค่พักหอบหายใจได้เพียงเสี้ยววินาที คนตัวเล็กก็ต้องร้องครางเสียงหลงออกมาอีกครั้ง เมื่อความเปียกชื้นจากปากร้อนและลิ้นหนาของคนตัวสูงสัมผัสลงบนยอดอกข้างซ้ายในเวลาต่อมา ชานยอลตะหวัดลิ้นอย่างชำนาญการลงบนยอดอกสีสวยอยู่เป็นนานสองนาน โดยทำเพียงข้างเดียวเท่านั้น ส่วนอีกข้างก็ปล่อยให้หงอยเหงาอยู่แบบนั้น เพราะเขารู้ ว่าการทำเพียงข้างเดียวและปล่อยเอาไว้อีกข้างให้คนถูกกระทำทรมานเล่น จะสามารถสร้างความวาบหวามเสียดเสียวได้มากกว่าการปลดเปรอทั้งสองข้างพร้อมกันเป็นไหนๆ

            “ อ่า~ ชาน...ยอล อื้อ ”

            “ เซ็กซี่เป็นบ้าเลยแบคฮยอน ”

            และเพียงไม่นาน ยอดอกข้างที่ยังว่างอยู่ก็ถูกปรนเปรอโดยเจ้าของของมันเอง แบคฮยอนที่รู้สึกทนไหม่ไหวกับการกระทำของร่างสูง ซึ่งไม่ยอมยุ่งกับยอดอกเล็กข้างที่เหลือของเขาซักที จำต้องเลื่อนนิ้วเรียวของตัวเองขึ้นมาบดขยี้ยอดอกข้างนั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้น้อยหน้าข้างที่ถูกชานยอลปรนเปรอให้ ร่างบอบบางแดงเห่อไปทั่วทั้งตัว แบคฮยอนบิดพลิ้วไปมาด้วยความกระสันเสียว เขารู้สึกได้ว่าร่างกายไม่ต้องการที่จะหยุดเพียงแค่นี้ เขายังต้องการอีก อย่างให้ชานยอลทำให้มากกว่านี้อีก       

            “ แบคฮยอน... ”

            “ อ่า....อื้อ อะ...อะไร ”

            ชานยอลผละออกจากคนใต้ร่างเล็กน้อยเพื่อจะมองหน้าอีกคนได้ชัดๆ มือหนาละออกจากต้นขาขาวและเลื่อนขึ้นมาปัดปอยผมที่ปิดหน้าผากแบคฮยอนเอาไว้เพื่อให้ออกไปให้พ้นทาง ก่อนจะก้มลงกดจูบประทับริมฝีปากอุ่นร้อนลงบนหน้าผากมนครู่หนึ่ง ก่อนจะผละออกมาส่งยิ้มให้คนใต้ร่าง แล้วเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจตลอดมา

            “ รัก...ฉันรักนาย ”

            “ ชาน... ”

            “ ได้โปรด ช่วยเป็นของฉัน ทั้งร่างกาย... ”

            “.....”

            “ และหัวใจเถอะนะครับ ”

            คำบอกรักที่อยู่ๆ ก็ถูกพูดขึ้นโดยไม่มีที่มาที่ไปของชานยอล ทำให้แบคฮยอนถึงกับใจอ่อนยวบจนยอมหมดสิ้นแล้วซึ่งทุกอย่างที่อีกคนร้องขอ ชานยอลกดจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมนของคนตัวเล็กอีกครั้งราวกับขออนุญาติทำสิ่งที่อยากทำ ก่อนจะเลื่อนลงมากดจูบแผ่วเบาลงบนต้นคอขาวหนึ้งครั้ง แล้วผละออกไปมองหน้าอีกคนเพื่อรอคำตอบ

            “ ชานยอล... ”

            “ ครับ ? ”

            แบคฮยอนเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา แต่นั่นก็ดังมากพอสำหรับคนที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจกลั้นอย่างชานยอล คนตัวเล็กแววตาไหววูบเล็กน้อยกับสิ่งที่อีกคนขอ มือเรียวกทั้งสองข้างถูกยกขึ้นคล้องคอคนด้านบนเอาไว้อีกครั้ง แบคฮยอนดึงตัวเองขึ้นจากการเหนี่ยวร่างสูงเอาไว้ ก่อนจะดึงรั้งร่างหนาที่โอบคออยู่เข้ามากอดแน่น แล้วเอ่ยออกไป

            “ ฉันเป็นของนาย ”

            “......... ”

            แบคฮยอนซุกใบหน้าลงกับไหล่กว้างของชานยอลแล้วเอ่ยออกมาเสียงอู้อี้ แต่ชานยอลก็ยังคงได้ยินมันอย่างชัดเจน

            “ บยอน แบคฮยอน เป็นของ ปาร์ค ชานยอล ”

         ฝ่ามือหนาที่ยกขึ้นมาโอบเอวคนตัวเล็กไว้ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ถูกดึงออกโดยมือของเจ้าของเรือนร่างขาวอมชมพู ก่อนจะถูกพาไปวางเอาไว้ที่สะโพกมนของเจ้าตัวแล้วกดให้แนบเนื้อเข้าไปมากขึ้น แบคฮยอนผละใบหน้าออกจากไหล่กว้างของชานยอล แล้วเลื่อนใบหน้ามาจ้องตากับอีกคนอย่างสื่อความหมาย ริมฝีปากบางระบายยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เอนตัวลงบนเตียงนุ่มนิ่มช้าๆ โดยไม่ลืมที่จะรั้งอีกคนให้ตามลงมาด้วยกัน จนในที่สุดชานยอลก็ทาบทับแบคฮยอนเอาไว้อีกครั้ง ปลายจมูกแตะกันโดยความตั้งใจของคนตัวเล็ก และเป็นแบคฮยอนเองที่ยกหัวเลื่อนใบหน้าขึ้นไปจูบลงบนเรียวปากร้อนของคนด้านบน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนราบอย่างเดิมแล้วเอ่ยออกมาด้วยแววตาหวานเชื่อมอย่างที่ชานยอลไม่เคยได้เห็น

            “ เป็นของนาย ทั้งตัว และ...หัวใจ ”

            สิ้นคำพูดริมปากของทั้งสองก็ถูกแรงดึงดูดมหาศาลดูดเข้าหากันอีกครั้ง ชานยอลบดจูบร้อนแรงส่งไปให้กับคนตัวเล็กจอมยั่วด้านใต้ร่าง เขาป้อนจูบหนักๆ โดยไม่กลัวว่าอีกคนจะรับไม่ไหว เพราะจากที่เห็นแววตาและการกระทำเมื่อครู่นี้แล้ว มันทำให้ความปวดหนึบที่ช่วงล่างมีมากขึ้นเป็นเท่าตัว ต้องการที่จะปลดปล่อย ต้องการหาที่รองรับให้เขาได้โหมกระหน่ำหนักๆ สักหลายๆ ที และดูเหมือนแบคฮยอนจะสามารถตอบโจทย์นั้นได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ

            “ อ่า~ อ๊า อ๊ะ ชาน ยอล ”

            “ อื้มม นายพร้อมแล้วนี่ ”

            “ อ๊ะ...อ๊า  ชาน อ๊า อื้อออ ”

            ฝ่ามือหนาเลื่อนจากสะโพกมนลงไปยังส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กอย่างไม่รอช้า ก่อนจะสัมผัสได้ว่าอีกคนพร้อมมากแค่ไหนสำหรับค่ำคืนนี้ เพียงแค่แตะสัมผัสรูดรั้งสองสามครั้ง ดูเหมือนจะตื่นตัวง่านดายเสียเหลือเกิน นี่แสดงว่าแบคฮยอนของเขา ก็อยากจะปลดปล่อยแล้วเหมือนกัน

            “ อ๊า ยอลลล  ซี๊ดดดด อื้ออ ”

            แรงอารมณ์เริ่มที่จะเพิ่มสูงขึ้นตามแรงการรูดรั้งขึ้นลงที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ ชานยอลใช้ฝ่ามือร้อนกอบกำส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กเอาไว้เต็มไม้เต็มมือ พร้อมกับขยับขึ้นลงเป็นจังหวะจากช้าไปไว โดยที่ริมฝีปากซึ่งเลื่อนลงมาที่ซอกคอยังคงดูดดุนซุกโซร้อยู่ไม่ห่าง

            ยิ่งสัมผัส ยิ่งกระทำ แบคฮยอนก็ยิ่งคราง

            “ ชะ..ชานยอล อ๊ะ  อ๊ะ...จะ ไม่ไหว อ๊ะ ”

            เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างสูงจึงจัดการเร่งขยับฝ่ามือขึ้นลงมากยิ่งขึ้น ส่วนอ่อนไหวของแบคฮยอนตื่นตัวขึ้นมาอย่างเต็มที่และดูมันพร้อมที่จะปลดปลดได้ตลอดเวลา ใบหน้าหวานที่บัดนี้สะบัดเงยส่ายไปมาด้วยความเสียดเสียวทรมาน แบคฮยอนกำลังทรมานและอยากจะปลดปล่อย จนถึงขนาดที่ใช้นิ้วเรียวของตัวเองข้างหนึ่งส่งมาบดขยี้ยอดอกตัวเองอย่างที่ทำในตอนแรก และมืออีกข้างหนึ่งก็เกาะไหล่หนาจิกเล็บเอาลงไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา สะโพกมนถูกยกขึ้นเพื่อให้ชานยอลได้สัมผัสกับส่วนอ่อนไหวได้มากขึ้น และหลายครั้งที่เผลอขยับสะโพกไปตามจังหวะชักนำของชานยอลได้เป็นอย่างดี

            “ ไม่ไหว...อ๊า ชานยอล ช่วย ช่วยที อ๊า ”

            ดูท่าแล้วเหมือนกับว่าแบคฮยอนคงไม่ไหวแน่แล้ว ชานยอลก็ก้มลงใช้ริมฝีปากครอบครองส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กทันที และในช่วงเสี้ยววินาทีอีกคนก็กระตุกตัวเกร็งปลดปลดน้ำรักออกมา แบคฮยอนกระตุกอยู่สองสามครั้งจนกว่าจะปลดปล่อยออกมาจนหมด ก่อนจะทิ้งสะโพกตัวกับพื้นเตียงอย่างหมดแรง

            “ อ๊ะ...ชาน ยอล ”

            ไม่ปล่อยเวลาให้ผ่า
นไปนาน เพราะตอนนี้เขาเองก็แทบจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ยิ่งทำให้แบคฮยอนไปแตะของสวรรค์ต่อหน้าต่อตาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ชานยอลคิดว่าน่าจะถึงตาเขาได้แล้ว เพราะส่วนอ่อนไหวที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูนี้มันกำลังร้ำร้องอยากจะออกมาจากผ้าและซุกเข้าหาโพรงอุ่นๆ ของคนที่นอนหอบอยู่นี้ซักที ชานยอลอยากจะเอาไปในตัวของแบคฮยอนจะแย่แล้ว

            ชานยอลจับขาเรียวทั้งสองข้างของคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นแล้วแยกออกจากกัน ให้พอดีกับที่ตัวเขาจะแทรกเข้าไปอยู่ระหว่างกลางได้ ก่อนจะใช่ปลายนิ้วป้ายคราบน้ำรักของแบคฮยอนที่ไหลออกมาจากมุมปาก  ถูละเลงลงบนช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิทของเจ้าตัวอย่างแผ่วเบาเพื่อจะได้ง่ายต่อการสอดใส่ที่กำลังจะเกิดขึ้น

            “ ชาน อึก....อ๊า ”

            “ ใจเย็นๆ นะ หายใจลึกแบคฮยอน ”

            เมื่อทาสารหล่อลื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ชานยอลจึงลองส่งนิ้วยาวของตัวเองแทรงเข้าไปในช่องทางนั้นเป็นการเบิกทางก่อนหนึ่งนิ้ว แต่แค่เพียงดันเข้าไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น แบคฮยอนก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บ พร้อมกับแรงตอดรัดที่บีบรัดนิ้วเขาจนขยับไม่ได้

            กว่าแบคฮยอนจะปรับตัวได้ก็เล่นไปหลายนาทีอยู่กว่าที่ขานยอลจะสามารถดันนิ้วที่สองและสามเข้าไปได้สำเร็จ ช่องทางด้านหลังของแบคฮยอนคับแคบและแน่นมาก กว่าจะขยับได้แต่ล่ะครั้ง ถึงกับต้องค่อยเป็นค่อยไปกันเลยทีเดียว

            “ อ๊ะ อ๊า...อื้อออ อ๊ ชาน...ยอล ”

            เสียงครางหวานที่ร้องครางไปตามจังหวะนิ้วทั้งสามที่ส่งเข้าออกช่องทางด้านหลัง สร้างอารมณ์ดิบในตัวชานยอลได้เป็นอย่างดี

            “ บะ...เบาๆ ชาน อ๊า อ๊ ชานยอล อย่าแรงสิ อ๊ อื้อ ”

            ร่างสูงเน้นกระแทกเข้าไปที่จุดกระสันของคนตัวเล็กจนอีกคนร้องครางออกมาเสียงหลง ตอนนี้เขาเริ่มจะไม่ไหวแล้ว ยิ่งได้ยินเสียงแบคฮยอนร้องครางในระยะใกล้แบบนี้  ชานยอลจึงควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป
             “ อ๊า....อ่ะ แฮ่กๆ ”

            ชานยอลดึงนิ้วทั้งสามออกมาจากช่องทางที่เตรียมพร้อมแล้วสำหรับสิ่งที่ใหญ่โตกว่าหลายเท่า ร่างสูงจะปลดผ้าขนหนูออกจากเอวแล้วโยนมันลงไปกองที่พื้นข้างเตียง มือหนาประคองส่วนอ่อนไหวของตัวเองเอาไว้ในมือ ขยับรูดสามสี่ครั้งจนสามารถใช้การได้อย่างเต็มที่ ชานยอลเลื่อนตัวเองเข้าไปใกล้ช่องทางรักของคนตัวเล็กที่นอนหน้าแดงอยู่ใต้ร่าง ก่อนจะจับส่วนปลายส่วนอ่อนไหวที่เตรียมพร้อมแล้วของตัวเอง ถูไถไปกับช่องทางของแบคฮยอนเบาๆ เพื่อเรียกอารมณ์

            “ อ่า~ ชานยอล อ๊ะ..อย่า แกล้ง ”

            “ ได้สิ...ฉัน จะเข้าไปแล้วนะ อื้มม ”

            พูดจบชานยอลก็จับขาอีกคนยกขึ้นเกี่ยวกับแขนเขาเอาไว้ แล้วดันส่วนหัวเข้าไปก่อนทันที แต่ด้วยความที่ส่วนนั้นของเขามันมีขนาดใหญ่กว่านิ้วทั้งสามก่อนหน้านี้มาก เพียงแค่กดเข้าไปเพียงเล็กน้อย จึงเกิดแรงต่อต้านอย่างแรก

            “ อึก...อ๊ะ ชาน...เจ็บ ฮึก...เจ็บแล้ว ”

            “ ฉันจะค่อยๆ เชื่อใจฉันนะแบคฮยอน ”

            “ ฮึก...เจ็บ จริงๆ อ๊ะ..อ๊า ยอล ”

            แบคฮยอนร้องออกมาเพราะความเจ็บปวด ในระหว่างที่ส่วนอ่อนไหวของชานยอลกำลังถูกดันเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายกำลังถูกรุมทึ้งฉีกออกเป็นชิ้นๆ มันเจ็บจนร้าวไปทั้งช่วงสะโพกจนถึงสันหลัง รู้สึกทรมานจนแทบจะขาดใจ

            “ อื้มม มันจะเจ็บแค่ อ่า แปบเดียว อ่า...อย่ารัดแน่นสิ อย่าเกร็งแบคฮยอน ”

            “ อ่า...อึก ”

            “ อย่านั้นแหละ อ่า~ อีกนิด อื้มม จะเข้าไปหมดแล้ว ”

            “ อ๊า....อ่า~ แฮ่กๆ อื้ออ ”

            ชานยอลค่อยๆ ปลอบประโลมแบคฮยอนในระหว่างที่เขากำลังขยับส่วนอ่อนไหวเข้าสู่ร่างกายอีกคน จนในที่สุดก็สามารถหลอกล่อให้แบคฮยอนยอมที่จะผ่อนคลายแรงตอดรัดและปล่อยให้เขาเข้าไปทั้งหมดจนได้ ร่างสูงแช่ค้างส่วนอ่อนไหวที่เชื่อมต่อกับช่องทางรักของคนตัวเล็กเอาไว้ครู่หนึ่ง เพื่อให้อีกคนปรับตัว ก่อนจะก้มลงไปประทับริมฝีปากอุ่นลงบนหน้าในของคนตัวเล็กแล้วระบายยิ้มอบอุ่นส่งไปให้เป็นการปลอบโยน

            “ จะขยับแล้วนะ ”

            “ ดะ...เดี๋ยว อ๊ะ อึก...อ๊า ”

            ชานยอลไม่ได้ฟังเสียงร้องห้ามของคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย เขาก็ไม่ใช่คนใจร้ายอะไรขนาดนั้น แต่เพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กเจ็บนานไปกว่านี้ เขาจึงต้องเร่งให้อีกคนคุ้นชินกับความรู้สึกและอยากจะเปลี่ยนความเจ็บเป็นความเสียวให้อีกคนมากกว่า จึงต้องยอมให้อีกคนเจ็บแล้วเร่งขยับกายเข้าออก เพื่อเรียกน้ำรักให้ปริ่มออกมาเพื่อจะได้มีตัวช่วยในการหล่อลื่น

            “ อ๊  อื้ออ ยอล...ช้า ช้าหน่อย อ๊า อ๊ะ อ๊ะ~ ”

            เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังให้ได้ยินอยู่ตลอดเวลาที่ชานยอลเร่งจังหวะรักให้ดำเนินไปเรื่อยๆ สองแขนแกร่งสอดเข้าใต้ข้อพับขาเรียวแล้วส่งแรงกระแทกเข้าไปมากขึ้น ตอนนี้แบคฮยอนไม่มีความเจ็บหลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว คนตัวเล็กได้แต่ร้องครางกระเซ่าด้วยเสียงแหบพร่าอย่างเซ็กซี่ติดต่อกันเท่านั้นเพราะความเสียวซ่าน จากที่นอนให้ถูกกระทำก็เปลี่ยนเป็นขยับสะโพกมนเข้าช่วยไปพร้อมกับจังหวะที่คนด้านบนเป็นคนควบคุม

            “ อ๊ะ อ๊า...อื้อ อ๊ะ  ชาน ยอล อ๊ะ อ๊ะ...จะไม่ไหว อ๊ะ ยอล ช่วย ช่วยด้วย อ๊า~ ”

            ชานยอลขยับเข้าออกรัวเร็วเพื่อเอาใจคนตัวเล็กตามคำร้องขอ ไม่นานก็ส่งเจ้าตัวไปแตะขอบสวรรค์เป็นครั้งที่สอง น้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องแบนราบ แบคฮยอนหอบเล็กน้อยแต่ก็ยังคงให้ความร่วมมือกับร่างสูงเป็นอย่างดี ไม่ถึงนาทีก็สามารถส่งให้ชานยอลแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ ร่างสูงซอยสะโพกสอบหนักๆ อยู่อีกไม่กี่ครั้ง ก่อนจะกระตุกตัวเกร็งปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวแบคฮยอนเสียมากมายจนบางส่วนไหลย้อนออกมาเลอะเต็มผ้าปูเตียงสีน้ำเงินเข้มของเขาไปหมด

            “ แฮ่กๆ เจ็บไหม หืม ? ”

            ชานยอลทิ้งตัวลงนอนทับคนตัวเล็กพร้อมกับซุกใบหน้ากับซอกคอหอมอย่างที่ชอบทำแล้วเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะพลิกตัวลงไปนอนข้างกันแล้วค่อยๆ ถอนส่วนอ่อนไหวออกช้าๆ เพื่อไม่ให้อีกคนรู้สึกเสียดเสียวช่องทางไปมากกว่านี้ แบคฮยอนพยักหน้าขึ้นลงหงึกหงักเป็นคำตอบ ก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆ เพราะความอ่อนเพลีย ไม่คิดว่ากิจกรรมร่วมรักครั้งครั้งนี้จะทำเขาเหนื่อยหอบและเจ็บได้เพียงนี้ แต่ยังมีดีอยู่ตรงที่...มันทำให้ทั้งเขาและชานยอล มีความสุข


            “ สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะแบคฮยอน...ต่อจากนี้ เราเป็นของกันและกัน ทั้งร่างกายและหัวใจ ”


            “ อื้ออ ”


            “ นอนนะ เดี๋ยวฉันจะเช็ดตัวให้ ”


            “ อื้อ ”

         
            จุ๊บ  






             เฮ้.....เหนื่อยแฮ่กมาก อย่าลืมกลับไปเม้นกลับไปติดแท็กกันนะ ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^^
            http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1221835Remember ... Then you will love me