วันพฤหัสบดีที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2558

Remember ... Then you will love me >>>> 34 ( NC )



ยังไงถ้ามีผิดเยอะเดี๋ยวจะมาแก้พรุ่งนี้นะ คือเหนื่อยมาก นอนก่อน ม๊วฟ

Remember ... Then you will love me

NC >>>> Remember ...  34






              “ สงสัยจะต้องอาบนำกันเหนื่อยหน่อยนะ...แบคฮยอน ”      



       
               พูดจบชานยอลก็จับไหล่บางทั้งสองข้างของแบคฮยอนให้หมุนกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเอง พร้อมกับค่อยๆ ไล้ฝ่ามือเลื่อนตั้งแต่หัวไหล่มนผ่านแผ่นหลังขาวเนียนลงไปเกี่ยวเอวบางของอีกคนเอาไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวจนแนบชิดกันไปหมดทุกส่วน แบคฮยอนยันฝ่ามือเล็กของตัวเองไว้บนหน้าอกของร่างสูง ด้วยความประหม่า ริมฝีปากบางที่ถูกขโมยป้อนจูบไปหลายครั้งหลายคราก่อนหน้านี้ เม้มเข้าหากันแน่น พร้อมกับสายตาที่หลุบลงต่ำ เอาแต่มองไปที่มือตัวเองบนอกแกร่งเปลือยเปล่าหลังจากทนมองสบตากับดวงตาคมของคนตัวสูงอีกต่อไปไหมไหว

            ท่าทางน่ารักของคนตัวเล็กในอ้อมแขน ทำให้ชานยอลชอบใจเป็นอย่างมาก ไม่เคยมีซักครั้งที่เขาจะได้เห็นท่าทางเขินอายของอีกคนที่ถึงกับทำอะไรไม่ถูกแบบนี้มาก่อน ยิ่งมองยิ่งอยากสัมผัส ยิ่งได้สัมผัสก็ยิ่งอยากลิ้มลอง แบคฮยอนเปรียบเหมือนของต้องห้าม ที่ชานยอลนึกอยากจะลองมาหลายครั้งแต่ไม่เคยกล้าเลยซักครั้ง ยิ่งมาช่วงหลังนี้ ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร ทำไมคนตัวเล็กถึงได้ดูน่ารักขึ้น ผิวขาวใสอมชมพู  ใบหน้าหวานที่ดูอวบอิ่ม เนื้อตัวที่ยิ่งสัมผัสยิ่งลื่นมือจนเกินห้ามใจ สัดส่วนในร่างกาย ยิ่งได้มาเห็นโดยไร้เสื้อผ้าปกปิดแบบนี้ มันทำให้ชานยอลยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้

            “ แบคฮยอน ”

            “ ฮื่อ ”

            เสียงเรียกชื่อเบาหวิวชวนวาบหวาม ถูกส่งออกมาพร้อมกับลมหายใจร้อนๆ ที่ชานยอลจงใจเป่ารินรดต้นคอขาว แบคฮยอนทำได้แค่เพียงเอียงคอหลับหลีกพร้อมกับเอ่ยร้องประท้วงออกมาผ่านลำคอเท่านั้น ทั้งๆ ที่อยากจะผลักคนตัวสูงให้ถอยออกไปใจจะขาด แต่ไม่รู้ทำไมเรี่ยวแรงที่เคยมีมหาศาลเวลาต่อกรกับคนตรงหน้าที่ผ่านๆ มา บัดนี้มันกลับไม่เหลือเลยแม้แต่น้อย แค่แรงจะยืนทรงตัวให้อยู่ในตอนนี้ยังแทบจะไม่มี ถ้าไม่ได้ท่อนแขนแกร่งของคนตัวสูงโอบรัดเอาไว้แล้วล่ะก็ แบคฮยอนคงแข็งขาอ่อนยวบ ทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นแล้วก็ได้       

            และชานยอล ยิ่งเห็นภาพนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปากออกมาอย่างพออกพอใจ เขาไม่ยักรู้มาก่อน ว่าแบคฮยอนที่แสนดื้อด้าน แสบซ่าและพยศเป็นที่หนึ่ง จะออกอาการหน้าแดงลามไปจนถึงใบหูด้วยความเขินอายได้ขนาดนี้ ชานยอลไม่คิด ว่าแบคฮยอนที่เขาทะเลาะด้วยทุกวัน ในเวลาแบบนี้จะทำตัวน่ารักน่าฟัดซะจนเขาแทบจะระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้ไม่ได้อยู่แล้ว

            “  แบคฮยอน.. ”

            “ อะ...อะไร ”

            “ แบค...ครับ ”

            แบคฮยอนรู้สึกใจสั่นอยู่ไม่น้อย เมื่ออยู่ๆ สรรพนามที่ชานยอลใช้เรียกเขานั้นเปลี่ยนไป  น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยออกมาแหบพร่า ลมหายใจร้อนที่เป่ารินรดปลายจมูก แล้วไหนจะฝ่ามือหนาที่ลูบไล้แผ่วเบาที่ช่วงสะโพกเปลือยเปล่าของเขานั่นอีก ช่างเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่คอยเติมไฟกองเล็กๆ ให้พัดโหมกระหน่ำได้เป็นอย่างดี

            “ ขอเลยได้ไหม ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ ”

            “ อะไรนะ! ”

        คำขอที่ถูกเอ่ยขอขึ้นมาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้แบคฮยอนถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยายามขืนตัวเองออกจากอ้อมแขนของร่างสูง ดิ้นขลุกขลักเอาแต่มุดหน้าลงกับแผงอกแกร่งด้วยความเขินอาย ใช่ว่าแบคฮยอนจะไม่รู้ว่าสิ่งที่ชานยอลขอนั้นคือเรื่องอะไร เพราะก่อนจะมาที่นี่ก็เตรียมใจกับเรื่องนั้นไว้แล้ว  แต่ก็ไม่คิดไง ว่าชานยอลจะเร่งรีบขนาดนี้ อย่างน้อยให้อาบน้ำชำระร่างกายออกก่อนก็ยังดี          
            “ นะครับ ”

            “ ดะ...เดี๋ยว สิ ”

            “ ยังต้องรออะไรอีก จะทรมานฉันหรือไงกัน ”

            “ อยากอาบน้ำ...ก่อน ”

            “ อาบทีหลังได้ไหม ”

            “ แต่... ”

            “ ไม่ต้องแต่แล้ว แก้ผ้ายั่วกันขนาดนี้ คิดว่าจะทนได้หรือไง ”

            “ อ๊ะ...ชานยอล! ไม่ ”

            แบคฮยอนร้องห้ามได้เพียงเท่านั้นก่อนที่ลำตัวจะถูกคนตัวโตกว่าช้อนขึ้นอุ้มแล้วพาเดินออกไปจากห้องน้ำทันที คนตัวเล็กส่งมือขึ้นคล้องคอร่างสูงเอาไว้เพราะกลัวตก ไม่นานแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าก็สัมผัสกับพื้นเตียงนุ่มสีน้ำเงินของเจ้าของห้อง ก่อนทั้งตัวจะถูกอีกคนตามมาทาบทับเอาไว้จนแนบสนิทไปทั้งลำตัว

            “ ยะ...อย่าเพิ่ง! นะ”

            “...ทำไม ? ”

            ในระหว่างที่ชานยอลกำลังโน้มใบหน้าลงไปเพื่อหวังจะได้ลิ้มลองริมฝีปากบางสีสดแสนหวานตรงหน้า แต่เขาต้องกลับชะงักตัวเองเอาไว้เพราะแรงดันที่หน้าอกจากฝ่ามือเล็กของคนที่นอนเปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่าง คิ้วหน้าขมวดเข้าหากันยุ่งจนเป็นปม ไม่เข้าใจว่าทำไมแบคฮยอนถึงต้องห้าม ทั้งๆ ที่ตัวเองก็รู้สึกไม่ต่างกันกับเขาเลยสักนิด

            “ ป่ะ...ไป ล้างหน้า กะ ก่อนได้ไหม ”

            “ หืม ? ”

            “ คือ...มันเหนอะ ฉะ  ฉันไม่ชอบ นะชานยอลนะ ”

            คำพูดที่เอ่ยออกมาเสียงอ่อยอย่างร้องขอ ทำให้ชานยอลอดไม่ได้ที่จะยอมใจอ่อนและทำตาม ร่างสูงผละออกมาจากคนตัวเล็ก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปกดริมฝีปากหนักๆ ลงบนเรียวปากเล็กเป็นการมัดจำเอาไว้ ก่อนจะลุกออกจากเตียงเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างหน้าเอาคราบครีมเค้กออกตามที่อีกคนขอ

            ไม่นานชานยอลก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งคราบครีมสีขาวแต่ แต่กลับกลายเป็นใบหน้าและลำคอที่มีหยดน้ำเกาะพราวอยู่จนดูสะอาดสะอ้าน พร้อมกับในมือที่มีผ้าขนหนูผืนเล็กที่ชุบน้ำหมาดๆ ด้วยอีกหนึ่งผืน ร่างสูงเดินตรงเข้ามาที่เตียงกว้างซึ่งยังคงมีเจ้าของร่างบางนอนอยู่ แต่อาจจะดูแปลกจากตอนแรกไปซักเล็กน้อย เพราะคนตัวเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองเอาไว้ทั้งตัว

            เมื่อเดินมาถึงเตียง ร่างสูงก็จัดการใช้ผ้าขนหนูเช็ดคราบครีมที่เขาทำเลอะเอาไว้ในตอนแรกออกเพราะกลัวอีกคนจะไม่สบายตัว ก่อนจะโยนผ้าผืนนั้นไปทางหน้าประตูห้องน้ำอย่างไม่สนใจใยดี แล้วเลิกผ้าห่มที่อีกคนเอาคลุมตัวเอาไว้ออกไปให้พ้นทาง แล้วกลับไปทาบทับอีกคนไว้อย่างเดิม

            “ นี่ ระ..รีบหรือไง  อื้ออ ”

            “ อื้มม ห้ามขัดแล้วนะ ฉัน เอา จริงแล้ว”

            “ ชะ...ชานยอล อ่า อื้อออ  ”

            แบคฮยอนร้องออกมาเสียงติดขัด เมื่อชานยอลก้มลงซุกไซร้ซอกคอเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว ริมฝีปากร้อน กดจูบ ขบเม้มแรงๆ จนคนตัวเล็กรู้สึกเจ็บ ร่างสูงจูบซับไปทั่วทั้งลำคอ หนักบ้างเบาบ้างสลับกันไป ก่อนจะไล้ฝ่ามือตั้งแต่สีข้างลงไปยังสะโพกมน ลูบไล้ไปมาก่อนจะเลื่อนเรื่อยลงไปยังต้นขา ลูบวนขึ้นลงทั้งหนักทั้งเบา ซึ่งสร้างความวาบหวิวให้กับคนใต้ร่างได้เป็นอย่างดี

            “ ชาน...อื้ออออ ”

            จากที่ปฎิเสธอยู่นาน สุดท้ายก็เป็นแบคฮยอนเองที่ทนต่อการเล้าโลมของคนร่างสูงไม่ไหว เมื่อเริ่มถูกรุกหนักขึ้น สติสตังในการควบคุมตัวเองก็เหมือนจะเลือนหายไป แบคฮยอนยกมือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นคล้องคอชานยอลเอาไว้ ก่อนจะเป็นเจ้าตัวเอง ที่ดึงรั้งอีกคนให้โน้มลงมาแลกจูบกับเขาเสียเอง

            “ อื้มมม อ๊ะ...อื้อออ ”

            แบคฮยอนมีสิทธิ์ส่งเสียงออกมาได้เพียงเท่านั้น เพราะชานยอลเลื่อนริมฝีปากจากซอกคอขึ้นมาเป็นริมฝีปากเข้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ริมฝีปากร้อนจัดของร่างสูง บดเบียดคลึงเคล้ากับปากบางอย่างไม่รู้เบื่อ ร่างสูงกดจูบพร้อมกับดูดดึงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ หยาดน้ำสีใสไหลออกมาตามมุมปากของพวกเขาทั้งสองคน แต่นั่นก็ไม่ได้มีใครคิดที่จะสนใจมันเลยแม้แต่น้อย ยังคงบดจูบ เบียดริมฝีปากกันอย่างเมามันส์

            “ อื้มมม ”

            เสียงทุ้มครางพอใจในลำคอเมื่อสามารถบังคับให้คนใต้ร่างยอมเผยอริมฝีปากออกได้ ลิ้นร้อนส่งเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากเล็กจนทั่ว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นการตามกระหวัดเกี่ยวลิ้นเล็กที่พลิกหนีอย่างต้องการหยอกล้อ จนจูบแลกลิ้นธรรมดาๆ กลายเป็นกานจูบแลกลิ้นที่แสนดุเดือน เมื่อลิ้นต่างขนาดของทั้งสองคนเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

            “ อ่า~ อ๊ะ อ๊า...อื้ออ ”


            “ หึ ”

          ชานยอลส่งเสียงออกมาอย่างพอใจ เมื่อเขาสามารถทำให้แบคฮยอนร้องครางเสียงหวานๆ ออกมาได้ในเวลาต่อมา ร่างสูงผละออกจากริมฝีปากเมื่อรู้สึกว่าส่วนอื่นๆ ก็สมควรได้รับความเอาใจใส่จากเขาได้แล้ว ก่อนจะลากริมฝีปากเลื่อนลฝมาตามแนวคางและลำคอขาว ก่อนจะลงมาจบอยู่บนแผ่นอกเปลือยเปล่าที่หอบสะท้านขึ้นลงเพราะความเหนื่อยจากสงครามแลกลิ้นกันเมื่อซักครู่ ชานยอลกดจูบกลางอกเล็กแผ่วเบา ย้ำอยู่สองสามครั้งจนอาการเหนื่อยหอบของอีกคนดูจะเบาบางลง

            “ อ๊ะ...อ๊า ยอล...อื้ออ ”

            ไม่ต้องรอให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ เพียงแค่พักหอบหายใจได้เพียงเสี้ยววินาที คนตัวเล็กก็ต้องร้องครางเสียงหลงออกมาอีกครั้ง เมื่อความเปียกชื้นจากปากร้อนและลิ้นหนาของคนตัวสูงสัมผัสลงบนยอดอกข้างซ้ายในเวลาต่อมา ชานยอลตะหวัดลิ้นอย่างชำนาญการลงบนยอดอกสีสวยอยู่เป็นนานสองนาน โดยทำเพียงข้างเดียวเท่านั้น ส่วนอีกข้างก็ปล่อยให้หงอยเหงาอยู่แบบนั้น เพราะเขารู้ ว่าการทำเพียงข้างเดียวและปล่อยเอาไว้อีกข้างให้คนถูกกระทำทรมานเล่น จะสามารถสร้างความวาบหวามเสียดเสียวได้มากกว่าการปลดเปรอทั้งสองข้างพร้อมกันเป็นไหนๆ

            “ อ่า~ ชาน...ยอล อื้อ ”

            “ เซ็กซี่เป็นบ้าเลยแบคฮยอน ”

            และเพียงไม่นาน ยอดอกข้างที่ยังว่างอยู่ก็ถูกปรนเปรอโดยเจ้าของของมันเอง แบคฮยอนที่รู้สึกทนไหม่ไหวกับการกระทำของร่างสูง ซึ่งไม่ยอมยุ่งกับยอดอกเล็กข้างที่เหลือของเขาซักที จำต้องเลื่อนนิ้วเรียวของตัวเองขึ้นมาบดขยี้ยอดอกข้างนั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้น้อยหน้าข้างที่ถูกชานยอลปรนเปรอให้ ร่างบอบบางแดงเห่อไปทั่วทั้งตัว แบคฮยอนบิดพลิ้วไปมาด้วยความกระสันเสียว เขารู้สึกได้ว่าร่างกายไม่ต้องการที่จะหยุดเพียงแค่นี้ เขายังต้องการอีก อย่างให้ชานยอลทำให้มากกว่านี้อีก       

            “ แบคฮยอน... ”

            “ อ่า....อื้อ อะ...อะไร ”

            ชานยอลผละออกจากคนใต้ร่างเล็กน้อยเพื่อจะมองหน้าอีกคนได้ชัดๆ มือหนาละออกจากต้นขาขาวและเลื่อนขึ้นมาปัดปอยผมที่ปิดหน้าผากแบคฮยอนเอาไว้เพื่อให้ออกไปให้พ้นทาง ก่อนจะก้มลงกดจูบประทับริมฝีปากอุ่นร้อนลงบนหน้าผากมนครู่หนึ่ง ก่อนจะผละออกมาส่งยิ้มให้คนใต้ร่าง แล้วเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจตลอดมา

            “ รัก...ฉันรักนาย ”

            “ ชาน... ”

            “ ได้โปรด ช่วยเป็นของฉัน ทั้งร่างกาย... ”

            “.....”

            “ และหัวใจเถอะนะครับ ”

            คำบอกรักที่อยู่ๆ ก็ถูกพูดขึ้นโดยไม่มีที่มาที่ไปของชานยอล ทำให้แบคฮยอนถึงกับใจอ่อนยวบจนยอมหมดสิ้นแล้วซึ่งทุกอย่างที่อีกคนร้องขอ ชานยอลกดจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมนของคนตัวเล็กอีกครั้งราวกับขออนุญาติทำสิ่งที่อยากทำ ก่อนจะเลื่อนลงมากดจูบแผ่วเบาลงบนต้นคอขาวหนึ้งครั้ง แล้วผละออกไปมองหน้าอีกคนเพื่อรอคำตอบ

            “ ชานยอล... ”

            “ ครับ ? ”

            แบคฮยอนเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา แต่นั่นก็ดังมากพอสำหรับคนที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจกลั้นอย่างชานยอล คนตัวเล็กแววตาไหววูบเล็กน้อยกับสิ่งที่อีกคนขอ มือเรียวกทั้งสองข้างถูกยกขึ้นคล้องคอคนด้านบนเอาไว้อีกครั้ง แบคฮยอนดึงตัวเองขึ้นจากการเหนี่ยวร่างสูงเอาไว้ ก่อนจะดึงรั้งร่างหนาที่โอบคออยู่เข้ามากอดแน่น แล้วเอ่ยออกไป

            “ ฉันเป็นของนาย ”

            “......... ”

            แบคฮยอนซุกใบหน้าลงกับไหล่กว้างของชานยอลแล้วเอ่ยออกมาเสียงอู้อี้ แต่ชานยอลก็ยังคงได้ยินมันอย่างชัดเจน

            “ บยอน แบคฮยอน เป็นของ ปาร์ค ชานยอล ”

         ฝ่ามือหนาที่ยกขึ้นมาโอบเอวคนตัวเล็กไว้ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ถูกดึงออกโดยมือของเจ้าของเรือนร่างขาวอมชมพู ก่อนจะถูกพาไปวางเอาไว้ที่สะโพกมนของเจ้าตัวแล้วกดให้แนบเนื้อเข้าไปมากขึ้น แบคฮยอนผละใบหน้าออกจากไหล่กว้างของชานยอล แล้วเลื่อนใบหน้ามาจ้องตากับอีกคนอย่างสื่อความหมาย ริมฝีปากบางระบายยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เอนตัวลงบนเตียงนุ่มนิ่มช้าๆ โดยไม่ลืมที่จะรั้งอีกคนให้ตามลงมาด้วยกัน จนในที่สุดชานยอลก็ทาบทับแบคฮยอนเอาไว้อีกครั้ง ปลายจมูกแตะกันโดยความตั้งใจของคนตัวเล็ก และเป็นแบคฮยอนเองที่ยกหัวเลื่อนใบหน้าขึ้นไปจูบลงบนเรียวปากร้อนของคนด้านบน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนราบอย่างเดิมแล้วเอ่ยออกมาด้วยแววตาหวานเชื่อมอย่างที่ชานยอลไม่เคยได้เห็น

            “ เป็นของนาย ทั้งตัว และ...หัวใจ ”

            สิ้นคำพูดริมปากของทั้งสองก็ถูกแรงดึงดูดมหาศาลดูดเข้าหากันอีกครั้ง ชานยอลบดจูบร้อนแรงส่งไปให้กับคนตัวเล็กจอมยั่วด้านใต้ร่าง เขาป้อนจูบหนักๆ โดยไม่กลัวว่าอีกคนจะรับไม่ไหว เพราะจากที่เห็นแววตาและการกระทำเมื่อครู่นี้แล้ว มันทำให้ความปวดหนึบที่ช่วงล่างมีมากขึ้นเป็นเท่าตัว ต้องการที่จะปลดปล่อย ต้องการหาที่รองรับให้เขาได้โหมกระหน่ำหนักๆ สักหลายๆ ที และดูเหมือนแบคฮยอนจะสามารถตอบโจทย์นั้นได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ

            “ อ่า~ อ๊า อ๊ะ ชาน ยอล ”

            “ อื้มม นายพร้อมแล้วนี่ ”

            “ อ๊ะ...อ๊า  ชาน อ๊า อื้อออ ”

            ฝ่ามือหนาเลื่อนจากสะโพกมนลงไปยังส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กอย่างไม่รอช้า ก่อนจะสัมผัสได้ว่าอีกคนพร้อมมากแค่ไหนสำหรับค่ำคืนนี้ เพียงแค่แตะสัมผัสรูดรั้งสองสามครั้ง ดูเหมือนจะตื่นตัวง่านดายเสียเหลือเกิน นี่แสดงว่าแบคฮยอนของเขา ก็อยากจะปลดปล่อยแล้วเหมือนกัน

            “ อ๊า ยอลลล  ซี๊ดดดด อื้ออ ”

            แรงอารมณ์เริ่มที่จะเพิ่มสูงขึ้นตามแรงการรูดรั้งขึ้นลงที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ ชานยอลใช้ฝ่ามือร้อนกอบกำส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กเอาไว้เต็มไม้เต็มมือ พร้อมกับขยับขึ้นลงเป็นจังหวะจากช้าไปไว โดยที่ริมฝีปากซึ่งเลื่อนลงมาที่ซอกคอยังคงดูดดุนซุกโซร้อยู่ไม่ห่าง

            ยิ่งสัมผัส ยิ่งกระทำ แบคฮยอนก็ยิ่งคราง

            “ ชะ..ชานยอล อ๊ะ  อ๊ะ...จะ ไม่ไหว อ๊ะ ”

            เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างสูงจึงจัดการเร่งขยับฝ่ามือขึ้นลงมากยิ่งขึ้น ส่วนอ่อนไหวของแบคฮยอนตื่นตัวขึ้นมาอย่างเต็มที่และดูมันพร้อมที่จะปลดปลดได้ตลอดเวลา ใบหน้าหวานที่บัดนี้สะบัดเงยส่ายไปมาด้วยความเสียดเสียวทรมาน แบคฮยอนกำลังทรมานและอยากจะปลดปล่อย จนถึงขนาดที่ใช้นิ้วเรียวของตัวเองข้างหนึ่งส่งมาบดขยี้ยอดอกตัวเองอย่างที่ทำในตอนแรก และมืออีกข้างหนึ่งก็เกาะไหล่หนาจิกเล็บเอาลงไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา สะโพกมนถูกยกขึ้นเพื่อให้ชานยอลได้สัมผัสกับส่วนอ่อนไหวได้มากขึ้น และหลายครั้งที่เผลอขยับสะโพกไปตามจังหวะชักนำของชานยอลได้เป็นอย่างดี

            “ ไม่ไหว...อ๊า ชานยอล ช่วย ช่วยที อ๊า ”

            ดูท่าแล้วเหมือนกับว่าแบคฮยอนคงไม่ไหวแน่แล้ว ชานยอลก็ก้มลงใช้ริมฝีปากครอบครองส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กทันที และในช่วงเสี้ยววินาทีอีกคนก็กระตุกตัวเกร็งปลดปลดน้ำรักออกมา แบคฮยอนกระตุกอยู่สองสามครั้งจนกว่าจะปลดปล่อยออกมาจนหมด ก่อนจะทิ้งสะโพกตัวกับพื้นเตียงอย่างหมดแรง

            “ อ๊ะ...ชาน ยอล ”

            ไม่ปล่อยเวลาให้ผ่า
นไปนาน เพราะตอนนี้เขาเองก็แทบจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ยิ่งทำให้แบคฮยอนไปแตะของสวรรค์ต่อหน้าต่อตาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ชานยอลคิดว่าน่าจะถึงตาเขาได้แล้ว เพราะส่วนอ่อนไหวที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูนี้มันกำลังร้ำร้องอยากจะออกมาจากผ้าและซุกเข้าหาโพรงอุ่นๆ ของคนที่นอนหอบอยู่นี้ซักที ชานยอลอยากจะเอาไปในตัวของแบคฮยอนจะแย่แล้ว

            ชานยอลจับขาเรียวทั้งสองข้างของคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นแล้วแยกออกจากกัน ให้พอดีกับที่ตัวเขาจะแทรกเข้าไปอยู่ระหว่างกลางได้ ก่อนจะใช่ปลายนิ้วป้ายคราบน้ำรักของแบคฮยอนที่ไหลออกมาจากมุมปาก  ถูละเลงลงบนช่องทางด้านหลังที่ปิดสนิทของเจ้าตัวอย่างแผ่วเบาเพื่อจะได้ง่ายต่อการสอดใส่ที่กำลังจะเกิดขึ้น

            “ ชาน อึก....อ๊า ”

            “ ใจเย็นๆ นะ หายใจลึกแบคฮยอน ”

            เมื่อทาสารหล่อลื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ชานยอลจึงลองส่งนิ้วยาวของตัวเองแทรงเข้าไปในช่องทางนั้นเป็นการเบิกทางก่อนหนึ่งนิ้ว แต่แค่เพียงดันเข้าไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น แบคฮยอนก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บ พร้อมกับแรงตอดรัดที่บีบรัดนิ้วเขาจนขยับไม่ได้

            กว่าแบคฮยอนจะปรับตัวได้ก็เล่นไปหลายนาทีอยู่กว่าที่ขานยอลจะสามารถดันนิ้วที่สองและสามเข้าไปได้สำเร็จ ช่องทางด้านหลังของแบคฮยอนคับแคบและแน่นมาก กว่าจะขยับได้แต่ล่ะครั้ง ถึงกับต้องค่อยเป็นค่อยไปกันเลยทีเดียว

            “ อ๊ะ อ๊า...อื้อออ อ๊ ชาน...ยอล ”

            เสียงครางหวานที่ร้องครางไปตามจังหวะนิ้วทั้งสามที่ส่งเข้าออกช่องทางด้านหลัง สร้างอารมณ์ดิบในตัวชานยอลได้เป็นอย่างดี

            “ บะ...เบาๆ ชาน อ๊า อ๊ ชานยอล อย่าแรงสิ อ๊ อื้อ ”

            ร่างสูงเน้นกระแทกเข้าไปที่จุดกระสันของคนตัวเล็กจนอีกคนร้องครางออกมาเสียงหลง ตอนนี้เขาเริ่มจะไม่ไหวแล้ว ยิ่งได้ยินเสียงแบคฮยอนร้องครางในระยะใกล้แบบนี้  ชานยอลจึงควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป
             “ อ๊า....อ่ะ แฮ่กๆ ”

            ชานยอลดึงนิ้วทั้งสามออกมาจากช่องทางที่เตรียมพร้อมแล้วสำหรับสิ่งที่ใหญ่โตกว่าหลายเท่า ร่างสูงจะปลดผ้าขนหนูออกจากเอวแล้วโยนมันลงไปกองที่พื้นข้างเตียง มือหนาประคองส่วนอ่อนไหวของตัวเองเอาไว้ในมือ ขยับรูดสามสี่ครั้งจนสามารถใช้การได้อย่างเต็มที่ ชานยอลเลื่อนตัวเองเข้าไปใกล้ช่องทางรักของคนตัวเล็กที่นอนหน้าแดงอยู่ใต้ร่าง ก่อนจะจับส่วนปลายส่วนอ่อนไหวที่เตรียมพร้อมแล้วของตัวเอง ถูไถไปกับช่องทางของแบคฮยอนเบาๆ เพื่อเรียกอารมณ์

            “ อ่า~ ชานยอล อ๊ะ..อย่า แกล้ง ”

            “ ได้สิ...ฉัน จะเข้าไปแล้วนะ อื้มม ”

            พูดจบชานยอลก็จับขาอีกคนยกขึ้นเกี่ยวกับแขนเขาเอาไว้ แล้วดันส่วนหัวเข้าไปก่อนทันที แต่ด้วยความที่ส่วนนั้นของเขามันมีขนาดใหญ่กว่านิ้วทั้งสามก่อนหน้านี้มาก เพียงแค่กดเข้าไปเพียงเล็กน้อย จึงเกิดแรงต่อต้านอย่างแรก

            “ อึก...อ๊ะ ชาน...เจ็บ ฮึก...เจ็บแล้ว ”

            “ ฉันจะค่อยๆ เชื่อใจฉันนะแบคฮยอน ”

            “ ฮึก...เจ็บ จริงๆ อ๊ะ..อ๊า ยอล ”

            แบคฮยอนร้องออกมาเพราะความเจ็บปวด ในระหว่างที่ส่วนอ่อนไหวของชานยอลกำลังถูกดันเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายกำลังถูกรุมทึ้งฉีกออกเป็นชิ้นๆ มันเจ็บจนร้าวไปทั้งช่วงสะโพกจนถึงสันหลัง รู้สึกทรมานจนแทบจะขาดใจ

            “ อื้มม มันจะเจ็บแค่ อ่า แปบเดียว อ่า...อย่ารัดแน่นสิ อย่าเกร็งแบคฮยอน ”

            “ อ่า...อึก ”

            “ อย่านั้นแหละ อ่า~ อีกนิด อื้มม จะเข้าไปหมดแล้ว ”

            “ อ๊า....อ่า~ แฮ่กๆ อื้ออ ”

            ชานยอลค่อยๆ ปลอบประโลมแบคฮยอนในระหว่างที่เขากำลังขยับส่วนอ่อนไหวเข้าสู่ร่างกายอีกคน จนในที่สุดก็สามารถหลอกล่อให้แบคฮยอนยอมที่จะผ่อนคลายแรงตอดรัดและปล่อยให้เขาเข้าไปทั้งหมดจนได้ ร่างสูงแช่ค้างส่วนอ่อนไหวที่เชื่อมต่อกับช่องทางรักของคนตัวเล็กเอาไว้ครู่หนึ่ง เพื่อให้อีกคนปรับตัว ก่อนจะก้มลงไปประทับริมฝีปากอุ่นลงบนหน้าในของคนตัวเล็กแล้วระบายยิ้มอบอุ่นส่งไปให้เป็นการปลอบโยน

            “ จะขยับแล้วนะ ”

            “ ดะ...เดี๋ยว อ๊ะ อึก...อ๊า ”

            ชานยอลไม่ได้ฟังเสียงร้องห้ามของคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย เขาก็ไม่ใช่คนใจร้ายอะไรขนาดนั้น แต่เพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กเจ็บนานไปกว่านี้ เขาจึงต้องเร่งให้อีกคนคุ้นชินกับความรู้สึกและอยากจะเปลี่ยนความเจ็บเป็นความเสียวให้อีกคนมากกว่า จึงต้องยอมให้อีกคนเจ็บแล้วเร่งขยับกายเข้าออก เพื่อเรียกน้ำรักให้ปริ่มออกมาเพื่อจะได้มีตัวช่วยในการหล่อลื่น

            “ อ๊  อื้ออ ยอล...ช้า ช้าหน่อย อ๊า อ๊ะ อ๊ะ~ ”

            เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังให้ได้ยินอยู่ตลอดเวลาที่ชานยอลเร่งจังหวะรักให้ดำเนินไปเรื่อยๆ สองแขนแกร่งสอดเข้าใต้ข้อพับขาเรียวแล้วส่งแรงกระแทกเข้าไปมากขึ้น ตอนนี้แบคฮยอนไม่มีความเจ็บหลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว คนตัวเล็กได้แต่ร้องครางกระเซ่าด้วยเสียงแหบพร่าอย่างเซ็กซี่ติดต่อกันเท่านั้นเพราะความเสียวซ่าน จากที่นอนให้ถูกกระทำก็เปลี่ยนเป็นขยับสะโพกมนเข้าช่วยไปพร้อมกับจังหวะที่คนด้านบนเป็นคนควบคุม

            “ อ๊ะ อ๊า...อื้อ อ๊ะ  ชาน ยอล อ๊ะ อ๊ะ...จะไม่ไหว อ๊ะ ยอล ช่วย ช่วยด้วย อ๊า~ ”

            ชานยอลขยับเข้าออกรัวเร็วเพื่อเอาใจคนตัวเล็กตามคำร้องขอ ไม่นานก็ส่งเจ้าตัวไปแตะขอบสวรรค์เป็นครั้งที่สอง น้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องแบนราบ แบคฮยอนหอบเล็กน้อยแต่ก็ยังคงให้ความร่วมมือกับร่างสูงเป็นอย่างดี ไม่ถึงนาทีก็สามารถส่งให้ชานยอลแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ ร่างสูงซอยสะโพกสอบหนักๆ อยู่อีกไม่กี่ครั้ง ก่อนจะกระตุกตัวเกร็งปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวแบคฮยอนเสียมากมายจนบางส่วนไหลย้อนออกมาเลอะเต็มผ้าปูเตียงสีน้ำเงินเข้มของเขาไปหมด

            “ แฮ่กๆ เจ็บไหม หืม ? ”

            ชานยอลทิ้งตัวลงนอนทับคนตัวเล็กพร้อมกับซุกใบหน้ากับซอกคอหอมอย่างที่ชอบทำแล้วเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะพลิกตัวลงไปนอนข้างกันแล้วค่อยๆ ถอนส่วนอ่อนไหวออกช้าๆ เพื่อไม่ให้อีกคนรู้สึกเสียดเสียวช่องทางไปมากกว่านี้ แบคฮยอนพยักหน้าขึ้นลงหงึกหงักเป็นคำตอบ ก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆ เพราะความอ่อนเพลีย ไม่คิดว่ากิจกรรมร่วมรักครั้งครั้งนี้จะทำเขาเหนื่อยหอบและเจ็บได้เพียงนี้ แต่ยังมีดีอยู่ตรงที่...มันทำให้ทั้งเขาและชานยอล มีความสุข


            “ สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะแบคฮยอน...ต่อจากนี้ เราเป็นของกันและกัน ทั้งร่างกายและหัวใจ ”


            “ อื้ออ ”


            “ นอนนะ เดี๋ยวฉันจะเช็ดตัวให้ ”


            “ อื้อ ”

         
            จุ๊บ  






             เฮ้.....เหนื่อยแฮ่กมาก อย่าลืมกลับไปเม้นกลับไปติดแท็กกันนะ ม๊วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ^^
            http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1221835Remember ... Then you will love me

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น